tag:blogger.com,1999:blog-13292064736875553972011-07-01T11:38:37.263+06:30သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.comBlogger591100tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-4399284736809075642008-02-17T00:23:00.003+06:302008-02-17T01:08:10.318+06:30<div align="justify">ပထမဦးဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ႕ ဂိမ္းကစားပြဲေလးကို က်င္းပခြင့္ရတ့ဲအတြက္ ဒီကဗ်ာလြယ္အိတ္ကေလးကို ေက်းဇူးအရမ္း တင္ရွိပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀ ကၽြန္ေတာ့္အႏုပညာ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ရင္တစ္ခုလံုးကို ဒီကဗ်ာလြယ္အိတ္ကေလးထဲမွာ သိမ္းထားခြင့္ ေပးတာကိုလည္း အရမ္းေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ စိတ္၊ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ရင္ထဲက ကဗ်ာေတြကို ျပခန္းတစ္ခုလို ျပသခြင့္ေပးတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္မွာ ခင္မင္ခြင့္ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း၊ ကၽြန္ေတာ့္ကို နားလည္ေပးတဲ့ သူငယ္ခ်င္းဆိုလို႔ ကဗ်ာလြယ္အိတ္ကေလးပဲ ရွိခဲ့တာပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ဘ၀အျဖစ္မွန္ကို သူသိတယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အနာဂတ္ေတြကို သူစီစဥ္ေနတယ္။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ လမ္းျပၾကယ္ကေလးပါ။ ဒီလိုနဲ႔ သူညႊန္ၾကားေပးတဲ့အတိုင္း ကၽြန္ေတာ္ရပ္တည္ခဲ့တယ္။ ခုဆို သူသြပ္သြင္းေပးတဲ့ အသိုင္းအ၀ိုင္းထဲမွာ ကၽြန္ေတာ္ ေနေနရတယ္။ ေပ်ာ္ပါတယ္။ ေက်လည္း ေက်နပ္တယ္။ အဲ့လို အသိုင္းအ၀ိုင္းတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္က ပိုၿပီး ရင္းႏွီးခင္မင္ခြင့္ရခ်င္လို႔ ခုလို ကစားပြဲေလးတစ္ခု လုပ္လိုက္ရတာပါ။</div><div align="justify"><br />ကဲစကားေတြလည္း မ်ားလြန္းလွပါၿပီ။ ဆုယူရမယ့္သူေတြလည္း ေစာင့္ေနေရာေပါ့။ အားေပးမယ့္ ကဗ်ာခ်စ္သူ ေတြလည္း ေမွ်ာ္ေနၾကေရာ။ </div><div align="justify"><br />ခု.... ပထမဆံုး ဆုေပးမယ့္ သူကေတာ့ ရမွတ္မဲတူ ႏွစ္ေယာက္ျဖစ္ပါတယ္။ <span style="color:#006600;">ကိုဆိုးသြမ္း </span>ေရ<br />ဆုယူရန္ အတြက္ ကဗ်ာလြယ္အိတ္ကေလး သို႔ ၾကြခဲ့ပါခင္ဗ်။<br />သူေတာင္းဆိုထားတဲ့ ဆုေလးကေတာ့<span id="fullpost"><br /><br /><span style="color:#ffffff;">ေနာက္</span> ဆိုတဲ့ ကဗ်ာေလးပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔အတြက္ လက္ခုပ္ေလး တီးေပးၾကပါအံုးခင္ဗ်။<br /><br /><span style="font-size:180%;">ေနာက္</span><br /><br /><span style="color:#ffffff;">နိဗၼာန္တစ္ခု<br />ၿပိဳပ်က္ခဲ့ၿပီ။ ။<br /><br />ငါ့အေတြးေတြ ခမ္းေျခာက္<br />လမ္းစေတြ ေပ်ာက္<br />ငါ့ရဲ႕ညေတြ ငါ့ေန႔ေတြအားလံုး<br />အေမွာင္တစ္ခုနဲ႔ ခ်စ္သူနာမည္ကုိ<br />ေယာင္လို႔ေတာင္ လွမ္းမေအာ္ရဲဘူး<br />ငါ့နိဗၼာန္မွာ အမုန္းေတြနဲ႔ စြန္႔ပစ္ခဲ့တဲ့ခ်စ္သူ။ ။<br /><br /><br />အေရခြံေဟာင္းတစ္ခုမွာ<br />ခ်စ္သူ...မင္းရက္စက္တယ္။ ။<br /><br />ငါေမာပန္းဆဲ ႏြမ္းလ်ဆဲ<br />ဘ၀တစ္ခု အနားသတ္တစ္ခု<br />အားလံုးကို<br />ငါတစ္စစီ ျပန္ေကာက္ ဆက္ခဲ့တယ္။ ။<br /><br />ငါေမားပန္းလို႔<br />အသိတစ္ခုက ငါ့အား<br />အေမာေျပေစတယ္။ ။<br /><br />အားသစ္ေတြနဲ႔ ကဗ်ာ<br />အေမာေျပရင္ကို လႈပ္ခတ္လို႔<br />အရင္ အရႈံးအတြက္<br />စာသားေလး အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔<br />ငါ့အားႏွစ္သိမ့္တယ္။ ။<br /><br />တကယ္ကို<br />ငါ့ရဲ႔ ႏွစ္သက္ရာ<br />ငါ့ရဲ႕ ေပ်ာ္ေမြ႔ရာ<br />ငါ့ရဲ႕ ေစစားရာေတြ အားလံုးက<br />ကဗ်ာဆိုတာေလး ျဖစ္လာတယ္။ ။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ေလ<br />ငါ့နိဗၼာန္တစ္ခု<br />ငါ့ရင္တစ္ခုကို<br />ကဗ်ာေရးတဲ့ သူကအသစ္ဆန္းေစခဲ့တယ္။ ။<br /><br />ငါေက်နပ္ပါတယ္<br />ငါေၾကကြဲခဲ့သမွ် မင္းျမင္တယ္။ ။<br /><br />ငါငိုခဲ့သမွ်မင္း သိတယ္။ ။<br /><br />ငါတိတ္ဆိတ္ေနသမွ် မင္းေတြးဆေပးတယ္။ ။<br /><br />ကဗ်ာေတြလည္း ခ်စ္တတ္လာတယ္။ ။<br /><br />ငါ့အား၊ ငါ့နိဗၼာန္အား လင္းေစခဲ့သူမင္း။ ။<br /><br />ေက်းဇူးတင္လို႔ လက္ေဆာင္တစ္ခုေပးပါရေစ။ ။<br /><br />ငါ့နိဗၼာန္၌ ရွိရွိသမွ်အခ်စ္ေတြ မင္းယူပါ။ ။<br />ငါ့ရင္၌ ရွိရွိသမွ်အခ်စ္ေတြ မင္းယူပါ။ ။<br /><br />ငါ့အခ်စ္ ငါ့ဘ၀အား မင္းရင္ခြင္ေျခရင္း၌ အိပ္စက္ခြင့္ျပဳပါေနာ္။ ။</span><br /><br />*****************************************************************<br />ေနာက္တစ္ေယာက္ ပူးတြဲဆု ရရွိသြားသူကေတာ့ <span style="color:#990000;">မပန္းခေရ</span>ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။<br />မပန္းခေရ ဆုယူရန္ ၾကြပါခင္ဗ်။<br />သူေတာင္းဆိုထားတဲ့ ဆုကေလးကေတာ့ <span style="color:#ffffff;">အၿပံဳးစစ္ ရင္ရိပ္</span> ပဲ ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။<br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ffffff;">အၿပံဳးစစ္ ရင္ရိပ္</span><br /><br /><span style="color:#ffffff;">လုိအပ္ခ်က္တစ္ခုနဲ႔..ငါ<br />ခရီးဆက္ရင္း<br />ေခၽြးတစ္စက္ အၿပံဳးတစ္ခုနဲ႔လဲဖို႔<br />သစ္တစ္ပင္ေအာက္ ခဏနားခဲ့တယ္။ ။<br /><br />ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြ ဖြဖြ<br />လက္ကေလးေတြ တစ္ကမ္းကမ္းနဲ႔<br />ငါ့ရင္ကို သူတို႔ ၾကိဳခဲ့ၾကတယ္။ ။<br /><br />ေခၽြးတစ္စက္ရဖို႔<br />အမွန္တစ္ခု ေပးလိုက္ရတာ<br />တန္ပါတယ္။ ။<br /><br />အၿပံဳးတစ္ခုေတြ႔ဖို႔<br />ခံစားခ်က္ အစစ္ထုတ္ျပလိုက္တာ<br />မွန္လာတယ္။ ။<br /><br />ႀကိဳးစားၿပီးေရး<br />ငါ့အေတြးေတြမွာ<br />သူတို႔ေတြ ပါတယ္။ ။<br /><br />နာနာက်င္က်င္နဲ႔ရင္တစ္ခု<br />လာကုလွည့္ပါ<br />ငါ့တို႔ဆီမွာ အၿပံဳးတစ္ခ်က္နဲ႔<br />အရႈံးအျမတ္တစ္ခုလို မတြက္ခ်က္ဘူး။ ။<br /><br />သူငယ္ခ်င္း...လာခဲ့ပါ<br />ငါတို႔ဆီမွာ အနမ္းေတြရွိတယ္<br />ပန္းေတြလည္းရွိတယ္<br />ေအးခ်မ္းဖို႔ စမ္းေရသ႑ာန္နဲ႔<br />မင္းရင္ကို စီးဆင္းလာလိမ့္မယ္။ ။<br /><br />လွမ္းလို႔သာ လာခဲ့ပါ<br />ငါတို႔ အၿပံဳးရပ္၀န္းမွာ<br />မင္းအတြက္ ေနရာလြတ္ပါေသးတယ္။ ။</span><br /><br />*****************************************************************<br />ကဲ...ခုေနာက္ဆံုး ဆုေပးမွာကေတာ့ ရမွတ္မဲ အမ်ားဆံုး ရရွိသြားတဲ့ <span style="color:#006600;">ကိုတည္ျငိမ္ကို</span> ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။<br />သူႏွင့္ သူ၏ခ်စ္သူအတြက္ ေရးေပးထားတဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ကို လက္ေဆာင္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္။<br />ကဗ်ာေခါင္းစဥ္ေလးက <span style="color:#ffffff;">သိမ္ငယ္စိတ္ေလး ထားခဲ့ပါ</span> ျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ လက္ခုပ္တီးေပးၾကပါအံုးခင္ဗ်။<br /><br /><span style="color:#ffffff;"><span style="font-size:180%;">သိမ္ငယ္စိတ္ေလး ထားခဲ့ပါ</span><br /><br />သံေယာဇဥ္တစ္ခုက<br />မ်က္၀န္းမွာၾကိဳးခ်ည္<br />ရင္ထဲမွာခံစားခ်က္အစစ္နဲ႔<br />ငါ့ႏႈတ္ခမ္းတစ္စံု<br />တုန္ရီစြာ ေျပာခဲ့တယ္။ မင္းကို ခ်စ္တယ္ လို႔<br /><br />ခ်ဳိခ်ဳိေလးၿပံဳး<br />အမုန္းကို မယံု<br />အခ်စ္စစ္သာ ဆံုခ်င္လို႔<br />ေမးခြန္းေလးတစ္ခု<br />ျပန္ေမးမိတယ္။ ခ်စ္ရဲ႕လား လို႔<br /><br />ငါ့သစၥာဆို<br />ဤကမၻာၿပိဳလည္း<br />ခ်စ္ယြင္းမပ်က္<br />ဘ၀ဆက္တုိင္<br />ရည္စူးခ်စ္မွန္<br />သူတုန္႔ျပန္သည္။<br />ၾကင္ယာဖက္သည္ ငါျဖစ္၏ တဲ့။ ။<br /><br />ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္ျပန္<br />ကံၾကမၼာေစရာ<br />သြားၾကျပန္ရာ<br />သူသည္တစ္ျခား<br />ငါ့အနားမွာ<br />အလြမ္းဆိုတာ ထားခဲ့သည္။<br /><br />ငိုမ်က္ရည္လြယ္<br />ခ်စ္သူ႔ရင္၀ယ္<br />သိမ္ငယ္စိတ္ေလး ၀င္ေနၿပီလားကြယ္။ ။<br /><br />ဆံုဖို႔သာခြဲ<br />ခ်စ္သူ႔စိတ္ထဲ<br />ထိုစြဲမွတ္လ်က္<br />ပညာၾကိဳးစား<br />ရည္ရြယ္ထားသမွ် လုပ္ေဆာင္ေလ။ ။<br /><br />ကံၾကမၼာဖန္<br />တို႔ႏွစ္ေယာက္အမွန္<br />ခ်စ္သည္ဆိုျပန္<br />သူသည္နားလည္<br />အခ်စ္စစ္မွန္လို႔<br />တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ဆံုဆည္းေပးလိမ့္မယ္ေလ။ ။</span><br /><br />*****************************************************************<br />ဆုေပးပြဲ အစီအစဥ္ကေတာ့ ဒီတင္ၿပီးဆံုးပါၿပီခင္ဗ်ာ။ ကၽြန္ေတာ္ ဖန္တီးလိုက္တဲ့ ဂိမ္းပြဲေလးမွာ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် ရည္ရြယ္ျခင္းမဟုတ္သလို၊ မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် ထိပါးေျပာဆိုျခင္းလည္းမရွိပါ။ ခုလို ဂိမ္းပြဲေလးမွာ မိမိခံစားခ်က္တစ္ခု ႏွင့္ေသာ္လည္းေကာင္း တိုက္ဆိုင္ခဲ့ပါလွ်င္ အေပ်ာ္သေဘာျဖင့္သာ ကစားေသာပြဲျဖစ္ပါေၾကာင္း ေတာင္းပန္အပ္ပါသည္ခင္ဗ်ာ။<br /><br />ခုလို ဂိမ္းပြဲေလး ၿပီးသြားေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလး စိတ္ထဲမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူးသြားတယ္ခင္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ အတူ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြအားလံုးလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ၾကမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္ မေျပာမျဖစ္တဲ့ စကားေလးတစ္ခြန္း ရွိပါတယ္။ အဲ့ဒါ ဘာလည္းဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ အားလံုးကို ခြင့္တိုင္ခ်င္တာပါ။ ခုတေလာ ကၽြန္ေတာ့္ က်န္းမာေရးကလည္း သိပ္မေကာင္းဘူးခင္ဗ်။ ၿပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာလည္း ရႈပ္ေထြးေနတဲ့ အေၾကာင္းအရာေလးေတြကို ရွင္းလင္းရပါအံုးမယ္။ မၾကာေသးခင္က ကၽြန္ေတာ္ ဘေလာ့ဒ္ေလာက ကေနအၿပီးအပိုင္နားဖို႔ ေျပာခဲ့ပါေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘယ္လိုမွ မျဖစ္နဳိင္ပါဘူး။ ခုကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ခြင့္တစ္ပါတ္ယူမွာပါ။ အားလံုးကို ႏႈတ္ဆက္ပါတယ္ေနာ္။ ေနာက္တစ္ပါတ္ေနရင္ေတာ့ ရင္ထဲက ကဗ်ာေလးေတြ အမ်ားၾကီး ျပသပါအံုးမယ္။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကဗ်ာလြယ္အိတ္ကေလးကို လာေရာက္ ခံစားေပးသူတိုင္း ရင္ထဲမွာ တစ္ခုခုေတာ့ ပါသြားေစခ်င္ပါတယ္။ အားလံုးကို ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။<br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-439928473680907564?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-89952295099570798372008-02-15T22:24:00.004+06:302008-02-17T01:10:10.768+06:30<div align="justify">အားလံုးေသာ မိတ္သဂၤဟအေပါင္းႏွင့္ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ၊ အေပါင္းအသင္း သူငယ္ခ်င္းမ်ားခင္ဗ်ာ ။ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးစြာ ျဖတ္သန္းေက်ာ္လြန္ ခဲ့ၾကမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ယံုၾကည္ပါတယ္။ဒီလိုပဲ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ေပ်ာ္ရႊင္မႈေလးတစ္ခုကို အားလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵတစ္ခုနဲ႔ လုပ္ေပးခဲ့ရာမွာခုဆိုရင္ ၿပိဳင္ပြဲက ၿပီးဆုံးသြားပါၿပီ။ မဲေပးစနစ္နဲ႔ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တဲ့ သည္ၿပိဳင္ပြဲၾကီးကို ဘယ္သူက ရမွတ္မဲအမ်ားဆံုး ရရွိသြားတယ္ဆိုတာကို ေၾကညာပါ့မယ္။<br /><span id="fullpost"><br />ပထမ ရမွတ္မဲ အမ်ားဆံုး ရရွိသူကေတာ့.... <span style="color:#006600;">ကိုတည္ၿငိမ္းကို</span> ျဖစ္ပါတယ္။ ရမွတ္မဲ ၁၄မဲ နဲ႔ပါ။ ဒုတိယ ရမွတ္မဲ အမ်ားဆံုး ရရွိသူကေတာ့... ႏွစ္ေယာက္ တူေနပါတယ္ခင္ဗ်။ ကိုဆိုးသြမ္း နဲ႔ မပန္းခေရျဖစ္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ရမွတ္မဲ ၁၀မွတ္တူေနပါတယ္ခင္ဗ်ာ။<br /><br />ကဲ.... အခု ဆုေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဆု ရရွိတဲ့ <span style="color:#006600;">ကိုတည္ၿငိမ္း</span>ကို ခင္ဗ်ာ။ မိမိခ်စ္သူအတြက္ (သို႔မဟုတ္) မိမိခ်စ္မိသူတစ္ေယာက္ကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ လက္ေဆာင္ ေပး ေပးပါ့မယ္။ mypoembag@gmail.com ကို အျမန္ဆက္သြယ္ပါခင္ဗ်ာ။<br /><br />ဒုတိယဆု ပူးတြဲရရွိေသာ <span style="color:#006600;">ကိုဆိုးသြမ္း</span>နဲ႔ <span style="color:#990000;">မပန္းခေရ</span> ခင္ဗ်ာ။ မိမိႏွစ္သက္ရာ ကဗ်ာ တစ္ပုဒ္စီကို ေတာင္းဆိုနဳိင္ပါတယ္။ mypoembag@gmail.com ကို အျမန္ဆက္သြယ္ပါခင္ဗ်ာ။<br /><br />ၿပိဳင္ပြဲအားလံုး ဒီတင္ၿပီးဆံုးပါၿပီခင္ဗ်ာ။<br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-8995229509957079837?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-15586547749484287712008-02-14T10:48:00.009+06:302008-02-17T12:23:48.567+06:30<div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ ေနာက္က်သူမ်ား မိမိပိုင္ဆိုင္ရာ ဘေလာ့ဒ္မ်ားတြင္ ေျဖဆိုထားနဳိင္သည္။ ေျဖဆိုထားပီးသူမ်ား၊ ဒီဘေလာ့ဒ္ေလးမွာ လာပီး အေၾကာင္းၾကားေပးပါရန္။ ဒီေန႔ဟာျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ကိုႏႊဲလာတဲ့ ၂၁ႏွစ္ ေျမာက္ေန႔ေလးပါ။ ခုလို အခါသမယမွာ လူတိုင္းဟာ ကိုယ့္ခ်စ္သူနဲ႔ ေပ်ာ္ျမဴးေနခ်င္တယ္။ေခ်ာကလက္ေလး စားလိုက္၊ပန္းသီးေလး ႏႊာေကၽြးလိုက္ လုပ္ေနခ်ိန္မွာေတာ့ျဖင့္ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အိပ္ငိုက္လို႔ေကာင္းဆဲပါ။ အဲ့ဒီမွာတင္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ခ်စ္သူမ်ားေန႔ႀကီးက လာႏႈိးတယ္ဗ်။ မင္းက သူမ်ားေတြေပ်ာ္ေနခ်ိန္မွာ ဘာလို႔လာအိပ္ေနတာလဲ ထစမ္း က်က္သေရကို မရွိဘူးတဲ့။ ဘလိုင္းႀကီး ေကာခံလိုက္ရတယ္။ ၿဗံဳး ဆို ကၽြန္ေတာ္ လန္႔နဳိးလာတယ္။ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ့ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ ကိုယ့္ဟာကိုယ္ေတာင္ ေအးေဆးမအိပ္ရပါလားဆိုၿပီး က်ိန္ဆဲလိုက္ေသး။ ဒါေပမယ့္ မ်က္လံုး အဖြင့္တိုင္းမွာ ေခ်ာကလက္တို႔၊ ပန္းသီးတို႔၊ ပို႔စကတ္တို႔၊ အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္သမွ် ဘာညာသာရကာေတြေတြ႔ေတာ့ စိတ္မေကာင္းဘူး။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္လည္း သူငယ္ခ်င္း ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြ အားလံုးနဲ႔အတူေပ်ာ္ရေအာင္ အခ်စ္ဂိမ္းေလး ဖန္တီးလိုက္တာပါပဲ။ ေအာက္က်ေတာ့ မခံဘူး။ ခ်စ္သူနဲ႔ေ၀းေနေပမယ့္ ငို၀ူး။ (မ်က္ရည္ပဲ က်တယ္။) ကၽြန္ေတာ့္ ဂိမ္းက ဒီလိုဗ်။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဒီေန႔ညမွာ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ အမွတ္တရအျဖစ္ ဘေလာဒ္ဂါညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ား ေပ်ာ္ရႊင္စရာ ကစားပြဲေလးတစ္ခု က်င္းပပါမယ္... *********************************************************<span id="fullpost"><br /></span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">ဒီကစားပြဲေလးကို ကၽြန္ေတာ္ ျပဳလုပ္ရျခင္း အေၾကာင္း(၃)ခ်က္ ရွိပါတယ္....<br />(၁) ကၽြန္ေတာ္ဟာ ဒီဘေလာ့ဒ္ ေလာကထဲ ၀င္ေရာက္လာပီး ကတည္းက ခင္မင္ရင္းႏွီးခဲ့ရတဲ့ အေပါင္းသင္း ဘေလာ့ဒ္ဂါေတြ အားလံုးနဲ႔ တစ္ခါမွ ေပ်ာ္ပြဲဆိုတာကို မဆံုဖူးေသးပါဘူး။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"> </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၂) ခုလိုေပ်ာ္ပြဲေလးတစ္ခုလုပ္လိုက္တဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရဲ႔ ရင္းႏွီးမႈေတြ ဒီထက္ပိုၿပီး ရနဳိင္မလား။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"> </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၃) တစ္ကမၻာလံုးမွာ ခ်စ္သူမ်ားေန႔ ဆိုတဲ့အထိမ္းမွတ္ေန႔ေလး ျပဳလုပ္က်င္းပေန႔ခ်ိန္မွာ ကၽြန္ေတာ့္ အေတြးတစ္ခု ၀င္လာခဲ့တယ္။ ခ်စ္သူဆိုတိုင္း ကၽြန္ေတာ့္တို႔ေတြဟာ ကိုယ္ေရးတဲ့ ဘေလာ့ဒ္ေလးကို ကိုယ္တိုင္ ခ်စ္ျမတ္နဳိးၾကတယ္... အဲ့ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခ်စ္သူပဲေလ... ဒါေၾကာင့္ ဘေလာ့ဒ္ဂါ ညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမေတြ အားလံုးဟာ ကိုယ့္ခ်စ္သူ တစ္ေယာက္ဆီကို ပိုင္ဆိုင္ၾကတယ္။ အဲ့ခ်စ္သူကို ဘာလက္ေဆာင္မ်ားေပးၾကမလဲ။ အဲ့ဒီ (၃)ခ်က္ေလးဟာ အဓိပၸာယ္ မျပည့္စံုေပမယ့္ ေႏြးေထြးမႈေလးတစ္ခုေတာ့ ရနဳိင္မယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ယံုၾကည္ပါတယ္။ ကစားနည္းေလး သံုးမ်ဳိးေလာက္ပါပဲ။ အမ်ားႀကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ လြယ္လြယ္ေလးေတြပါ။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;"></span> </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၁) ကိုယ့္ရဲ႕ နာမည္ကို (ဘေလာ့ဒ္နာမည္ ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္နာမည္ျဖစ္ျဖစ္) အခ်စ္အတြက္ တစ္ခုခုေဖၚညႊန္းမယ့္ စာသားေလး အျဖစ္ေျပာင္းရေအာင္။ ဥပမာ... ကိုလြမ္းေစ ကို ကၽြန္ေတာ္ အခ်စ္အတြက္ ေဖၚညႊန္းပါ့မယ္။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">အခ်စ္နဲ႔ ပက္သတ္မိသမွ် "လြမ္း" ေဆြးဖို႔ခ်ည္းသာ အခ်ည္းႏွီးသက္သက္ျဖစ္ခဲ့ရတယ္။ ဒါေပမယ့္ နင္ "ေစ" သမွ် ငါဆိုတာ လိုက္ေရာခဲ့တာခ်ည္းပဲ။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">*စည္းကမ္းခ်က္* ကိုယ့္နာမည္ တစ္လံုးကို စာတစ္ေၾကာင္းပဲ ရိုက္လို႔ ရတယ္ေနာ္။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;"></span> </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၂) ခ်စ္သူ႔ အေခၚေ၀ၚေလး။ ဥပမာ... ကိုေမာင္မ်ဳိးက သူ႔ခ်စ္သူကို တိုက္ရိုက္ မေျပာရဲဘူးျဖစ္ေနတယ္။ ေျပာလည္း ေျပာခ်င္တယ္ ေျပာရမွာလည္း ေၾကာက္ေနတယ္။ အဲ့ဒီမွာ ဟာသေလးေႏွာၿပီး မသိတသိေလးေျပာလိုက္တယ္။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">"ေမာင္" ရယ္လို႔ ေခၚေစခ်င္ေပမယ့္ အနားမွာ သူက မရွိ။ အ"မ်ဳိး"မ်ဳိးလွည့္ပတ္ကာ ေခၚခိုင္းပါေသာ္လည္း သူက ငမ်ဳိးတဲ့။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">*စည္းကမ္းခ်က္* ကိုယ့္နာမည္ တစ္လံုးကို စာတစ္ေၾကာင္းပဲ ရိုက္လို႔ ရတယ္ေနာ္။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;"></span> </div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၃) ခ်စ္သူ႔လက္ေဆာင္။ လူတိုင္းက ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ခ်စ္သူမ်ားေန႔မွာ ေခ်ာကလက္ေလးတစ္ခု လက္ေဆာင္ေပးၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုကၽြန္ေတာ္က နည္းနည္း ေခတ္ေျပာင္းလိုက္မယ္ဗ်။ ေခ်ာကလက္ေခတ္ကို ေခါက္ထားခဲ့မယ္။ ေတာ္ေတာ္ အဖိုးတန္တဲ့ စာသားေလးနဲ႔ ခ်စ္သူ႔လက္ေဆာင္ အျဖစ္ေျပာင္းမယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကို႔ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေလာက္ ေခ်ာကလက္က တန္ဖိုးမွ မႀကီးနဳိင္တာကိုးဗ်။</span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;"> ဥပမာ... အမွတ္စဥ္ေလး နဲ႔ လက္ေဆာင္ေပးၾကည့္မယ္။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၁)တစ္သက္တာ ထာ၀ရ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၂)နစ္နစ္ကာကာခ်စ္ျမတ္နဳိးရပါတယ္ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၃)သံုးႏွစ္သံုးမိုး </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၄)ေလးေလးနက္နက္ ေစာင့္ခဲ့ရသူမို႔ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၅)ငါးရာႏွစ္ဆယ့္ရွိလို႔သာ ေျပာခဲ့ရင္ေလ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၆)ေျခာက္ကပ္စြာ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(ရ)ခြန္အားေတြ မဲ့ၿပီး </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၈)ရွစ္ခြင္နယ္တစ္ခုလံုး </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၉)ကိုးကြယ္ရာ ရွာမရျဖစ္ေတာ့မယ္ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">(၁၀)ဆယ္ႀကိမ္ေျမာက္ ကတိေပးပါတယ္ကြာ တစ္သက္မွာ တစ္ေယာက္သာ ခ်စ္ပါ့မယ္လို႔။ အဲ့လိုေပါ့ဗ်ာ။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">*စည္းကမ္းခ်က္* ကိုယ္ေရးနဳိင္သေလာက္သာ ေရးသားနဳိင္ပါတယ္။ </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">......................................................................................... </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">ကစားနည္းကေတာ့ ဒီသံုးမ်ဳိးပါပဲ။ ဘေလာ့ဒ္ဂါညီအစ္ကို ေမာင္ႏွမမ်ားရဲ႕ အခ်ိန္ေလးေတြကို ငွဲ႕ညွာၿပီး ဒါေလးေတြပဲ ကစားပါ့မယ္။ ကိုယ္ကစားထားသမွ် (ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္ေဖၚညႊန္းထား)တဲ့ စာသားမ်ားကို mypoembag@gmail.com ကိုျဖစ္ျဖစ္ ဂ်ီေတာ့မွာ add ၿပီးေတာ့ ျဖစ္ျဖစ္ ေပးပို႔ၾကပါလို႔ ေတာင္းဆိုပါတယ္ခင္ဗ်ာ။ ဒီကစားနည္းေလးေတြကိုလည္း အခ်ိန္ကန္႔သတ္ထားပါတယ္။ ျမန္မာ စံေတာ္ခ်ိန္ ည ၁၁နာရီမွ ၁၁း၃၀အထိသာ ခြင့္ျပဳခ်ိန္ ေပးမွာျဖစ္ၿပီး အားလံုးကို ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ဒ္မွာ ျပန္တင္မွာျဖစ္ပါတယ္။ ကစားနည္း တစ္ခုစီကို ခ်စ္သူမ်ားေန႔ တစ္ေန႔လံုး အမွတ္ေပးမွာပါ။ အမွတ္ အမ်ားဆံုး ရရွိသူ (၂)ေယာက္ကို ဆုခ်ီးျမွင့္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ပထမဆု ရရွိသူကို ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္သားၿဖိဳးက (ဆုရရွိသူ) ႏွစ္သက္ရာကဗ်ာ တစ္ပုဒ္ သူႀကိဳက္တဲ့ (ေကာင္ေလး(သို႔)ေကာင္မေလး)ႏွစ္ေယာက္စာ လက္ေဆာင္ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒုတိယ အမွတ္ အမ်ားဆံုး ရရွိသူကိုေတာ့ (ဆုရရွိသူ) ႏွစ္သက္ရာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေတာင္းဆိုနဳိင္ပါတယ္။ ကစားပြဲေလးကေတာ့ ဒါပါပဲခင္ဗ်ာ။ အားလံုး ကိုယ့္ခ်စ္သူကို ဘယ္ေလာက္ထိ ခ်စ္ၾကပါသလဲ။ ကိုယ္ခ်စ္မယ့္သူကို ဘယ္ေလာက္ထိမ်ား ေစာင့္စားနဳိင္ၾကမလဲ။ အခ်စ္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး လူသားတိုင္း ေပ်ာ္ရႊင္နဳိင္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ စိတ္ကူးရွိသမွ်ေလး လုပ္မိတာပါ။ အမွားပါခဲ့ရင္ ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါခင္ဗ်ာ။ ******************************************************************** </span></div><div style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-size:100%;">ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ထားသူမ်ားရဲ႕ အေျဖလႊာမ်ားကို တင္ျပပါ့မယ္။<span id="fullpost"><br /><br /><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:100%;">(၁)ကိုလြမ္းေစ</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">လြမ္းေအာင္လုိ႔ေတာ့မထားခဲ့ပါနဲ႔ကြယ္ မင္းအတြက္ဆုိ ေစညြန္ရာ ပ်ံဝဲမဲ့လိပ္ၿပာေလးတစ္ေကာင္ပါ။ </span><br /></div><span style="font-size:100%;"><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေကာင္မေလးေရကုိဟာ ေမာင္လုိ႔ပဲအေခၚခံခ်င္တယ္ လြမ္းဖုိ႔ေဆြးဖုိ႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူးကြယ္ ခ်စ္ခ်စ္လုိ႔ အေခၚမခံရရင္ေန ခ်စ္ေနရရင္ပဲ မင္းေစရာအတုိင္း ခ်စ္ေနမဲ့ ခြင့္လြတ္အခ်စ္သမားေလးပါ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /></div><span style="font-size:100%;"><div style="TEXT-ALIGN: justify"><br /></div></span><div style="TEXT-ALIGN: center"><span style="font-size:100%;">တစ္သက္လုံးထာဝရအတြက္</span><br /><span style="font-size:100%;">ႏွစ္ႏွစ္ကာကာခ်စ္ဖုိ႔</span><br /><span style="font-size:100%;">သုံးႏွစ္သုံးမုိးလည္း ေစာင့္ႏုိင္တယ္</span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးရာသီပတ္လုံးလည္း ခ်စ္ႏုိင္တယ္(ဒီမွာ ေလးရာသီရွိပါတယ္)</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါ့ဘဝအတြက္ေတာ့ မင္းဟာနတ္သမီးတစ္ပါးဆုိရင္</span><br /><span style="font-size:100%;">ေၿခာက္ေသြ႔ေနတဲ့ငါ့ရင္မွာ</span><br /><span style="font-size:100%;">ခုႏွစ္သြယ္ကၾကဳိးတစ္ၾကဳိးကခုန္ေနသလုိ</span><br /><span style="font-size:100%;">ရွစ္ၾကိမ္တုိင္တုိင္(တစ္စကၠန္႔ႏွုန္း) ခုန္ေနတဲ့ရင္ဘက္ၾကီးဟာေလ</span><br /><span style="font-size:100%;">ကုိးစားရာ မင္းအတြက္</span><br /><span style="font-size:100%;">တစ္ဆယ္ကမာၻတစ္ဆယ္သက္လုံးရွင္သန္ေနမဲ့ႏွလုံးသားတစ္ခုနဲ႔လူပါကြယ္...။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">***********************************************************</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">(၂)ကိုေမာင္မ်ဳိး</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမာင္ရယ္လို႔ ျမတ္ျမတ္နဳိးနဳိးေခၚခဲ့တဲ့ေမက ဘာေၾကာင့္မ်ား ကိုယ့္ကို အမ်ဳိးမ်ိဳး လွည့္ပတ္အနဳိင္ယူသြားရတာလဲကြာ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္( ၂ )</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ကိုကို"မ်ိဳး" ဆိုတဲ့ ေခၚသံေလးကို ၾကားခ်င္ေပမယ့္ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ျဖစ္တတ္တဲ့ ကိုယ့္ရဲ့ စကားေတြေၾကာင့္ ခ်စ္ေလး ေခၚနဲ ့ Nickname က "ေၾကာင္မ်ိဳး" တဲ့။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တစ္ဘ၀စာအတြက္ အခ်စ္ေတြအကုန္လံုးမင္းေလးအတြက္သာ</span><br /><span style="font-size:100%;">ႏွစ္ကြပ္တစ္စိတ္ ဘဝမ်ဳိးေလးနဲ႔</span><br /><span style="font-size:100%;">သုံးႏွစ္သုံးမုိး ရာသီေတြ ေျပာင္းလဲ မေဟာင္းတဲ့ အခ်စ္မ်ဳိး</span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးသေခၤ်နဲ႔ ကမာၻတစ္သိန္း</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါးေလးေတြအတြက္ ေရရွိမွအသက္ရွင္နိုင္သလို ကိုယ့္အတြက္လဲ မင္းအသက္ရွင္နိုင္မွာပါ ကေလးရယ္</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျခာက္ကပ္ကပ္ နဲ ့ ငါ့ကမၻာ့ကို မင္းေလး အခ်စ္မိုးေတြ ရြာသြန္းေပးခဲ့တယ္</span><br /><span style="font-size:100%;">ခုႏွစ္စင္ၾကယ္ကိုလဲ ခ်စ္သူအတြက္ဆို တက္ခူး၀ံ့တယ္</span><br /><span style="font-size:100%;">ရွစ္စကၠန္ ့တစ္ၾကိမ္း ခုန္ေနတဲ့ ငါ့ရင္ဘတ္ထဲမွာ တစ္ဒိတ္ဒိတ္နဲ ့ ခုန္ေနတာ မင္းေလး ၾကားနိုင္မလားး</span><br /><span style="font-size:100%;">ကိုးကားခ်က္ေတြမ်ားလြန္းတဲ့ အခ်စ္မဟုတ္ ရိုးရိုးေလးပဲ ခ်စ္တယ္</span><br /><span style="font-size:100%;">ဆယ္ကမၻာတိုင္ေအာင္ ခိုင္ျမဲမယ့္ တို ့ရဲ့ အခ်စ္ေတြကို ယံုၾကည္ေပးပါ ခ်စ္သူရယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">***********************************************************</span><br /><span style="font-size:100%;"><br />(၃)အိုကိစု</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ခ်စ္သူ မိုးေပၚမွာ ပင္လယ္။ ေၿမၾကီးက လသာ။ လကမာၻမွာ " အို" ဇုန္းလႊာေပါက္မွ မင္းကိုေမ့မယ္ခ်စ္သူ။ ငါခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ကို "ကိ" ေလသာလို႕ ပက္ပက္စက္စက္ေၿပာလိုက္ရင္ေတာင္ မင္းကိုကမၻာၿပိဳမွ မုန္းမယ္ခ်စ္သူ။ ငါမွာေတာ့ "စု"ထားတဲ့ ပိုက္ဆံေလးနဲ႕ နက္ၿဖန္ valentines day အမွွီေခ်ာကလက္ေၿပး၀ယ္လိုက္ရတာအေမာ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">"အို" သြားေပမယ့္ခ်စ္ေနတုန္းပါဘဲ။ သူကငါ့ကို "ကိ" ေလသာေကာင္ၾကီးလို႕ေၿပာေပ မယ့္လည္း ငါ "စု" ထားတဲ့အခ်စ္ေတြက သူအတြက္ဘဲ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တစ္ခါထဲဘဲ နမ္းပရေစ</span><br /><span style="font-size:100%;">ႏွစ္ခါမေၿပာခ်င္ဘူးခ်စ္သူ</span><br /><span style="font-size:100%;">သံုးမရတဲ့ကိုယ့္ ဘ၀</span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးေလး ပင္ပင္နုိင္လြန္းလွတဲ့ မင္းမ်က္၀န္း</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါးတစ္ေကာင္လို သြက္လက္လွတဲ့မင္းေၿခလွမ္း</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျခာက္ကပ္လြန္း တဲ့ေတးသြားတစ္ပုဒ္</span><br /><span style="font-size:100%;">ခြန္အားမဲ့စြာနဲ႕႕႕ ေစာင့္ေနရတဲ့အေၿဖ</span><br /><span style="font-size:100%;">ရွစ္ရက္ေန႕ မွာေပးမယ္ဆိုေတာ့</span><br /><span style="font-size:100%;">ကိုးကြယ္ရာမဲ့ ငါ့ဘ၀ေပ်ာ္ရြႊင္ခဲ့ရၿပီး</span><br /><span style="font-size:100%;">ဆယ္ေၿမာင္းတစ္ခုပမာငါ့ရင္ထဲအိမ္မက္ေတြစီးဆင္းခဲ့ရတယ္ခ်စ္သူ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">*********************************************************** </span><br /><span style="font-size:100%;"><br />(၄)ကိုၾကိးၿဖိဳးေက်ာ္</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">သူမ်ားေတြလိုလက္ေဆာင္ေတြမေပးႏိုင္ေပမဲ့ ငါ့အခ်စ္ေတြ ၀၀ၿဖိဳး"ၿဖိဳး"ေပးထားပါတယ္။Valentine Day မွာမင္းဂုဏ္မ "ငယ္" ႏိုင္ပါဘူးခ်စ္သူရယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">"ေမာင္" ႏွမၾကားမွာ႐ွိတဲ့သံေယာဇဥ္ေရာ..ခ်စ္သူၾကားမွာ႐ွိတဲ့ သံေယာဇဥ္နဲ႕ မင္းကိုခ်စ္ေနတာပါ။ အ"သဲ" ႏွစ္လြာၾကား မင္းတစ္ေယာက္တည္း ထားပါတယ္ ခ်စ္သူရယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တစ္ေယာက္တည္းခ်စ္ေနလို႕</span><br /><span style="font-size:100%;">ႏွစ္ေယာက္ဆိုတာ မ႐ွိႏိုင္ေတာ့ဘူး</span><br /><span style="font-size:100%;">သံုးႏွစ္တာကိုကာလလံုး</span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးနက္စြာ ခ်စ္ေနမွာပါ</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါးတစ္ေကာင္လို ကူးခတ္ (ဘ၀၀ဲဂယက္မွာ)</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျခာက္လွန္႕တက္တဲေရာဂါပါလား( အခ်စ္ဆိုတာ)</span><br /><span style="font-size:100%;">ခုႏွစ္စင္ၾကယ္ အမီွးေကာက္တဲ့အထိ</span><br /><span style="font-size:100%;">႐ွစ္မ်က္ႏွာအရပ္မွာ အလြမ္းေတြျပည့္ႏွက္ေနေပါ့</span><br /><span style="font-size:100%;">ကိုးမ႐ွိတဲ့န၀င္းေပမဲ့</span><br /><span style="font-size:100%;">ဆယ္ကမၻာမရ ခ်စ္ေနရသူပါ... ဆယ့္တစ္မီးမၿငိမ္းေပမဲ့ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ကာကာခ်စ္ေနမယ္ခ်စ္သူရယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">*********************************************************************<br /><br />(၅)ကိုဆုိးသြမ္း (ကိုေက်ာ္လင္းထြန္း)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ကမၻာမွာ “ေက်ာ္” ၾကားခဲ့ၾကတဲ့ အခ်စ္သူရဲေကာင္းေတြကို ငါေလးစားတယ္ ။ ဂုဏ္ေရာင္ အရွိန္အ၀ါ “လင္း” လက္ေတာက္ပျခင္း ကင္းစြာနဲ႔ ခ်စ္သူကို ခ်စ္နိင္ခဲ့ၾကတဲ့အျပင္ သူတို႕ ခ်စ္ျခင္းေတြဟာ မျငိမ္းေသာ ဆီမီးေတြလို အျမဲတမ္း “ထြန္း”ေတာက္ေနခဲ့တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂) </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ခမ္းနားျခင္းေတြ ကင္းမဲ့....ေႏြးေထြးတဲ့ လက္အစံုကို ခပ္ရဲရဲ ဆုပ္ကိုင္လာေတာ့ “အား” အင္ေတြ ရွိလာလိုက္တာ။ အရိုးသားဆံုးနဲ႔ လမ္းေတြ အတူတူေလွ်ာက္ၾကမယ္လို႕ ဆိုခဲ့တဲ့ စကားတခြန္းမွာ.... နွလံုးသားေတြ “ငိုင္” က်သြားေလာက္ေအာင္ ေမတၱာသက္၀င္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တစ္ၾကိမ္ တစ္ခါမွ...ဒီေလာက္ထိ မခ်စ္ခဲ့ပါဘူး</span><br /><span style="font-size:100%;">နွစ္ေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာ လက္တဲြသြားဖို႕ စိတ္မွာ အျမဲ ရည္စူးထားခဲ့တဲ့အျပင္</span><br /><span style="font-size:100%;">သံုးရာသီ ဆိုတဲ့ အခ်ိန္ကာလလံုးလံုး အလြမ္းေတြနဲ႔ အျမဲျဖစ္ေျမာက္ေနခဲ့ရျပန္တယ္</span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးမ်က္နွာ ရွစ္ခြင္ မင္းနာမည္ေတြ ေအာ္ေခၚလို႕</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါးျဖာေသာ လက္အစံုနဲ႔ ဆုပ္ကိုင္ရင္း</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျခာက္ျခားျခင္း ကင္းမဲ့ေသာ အိမ္မက္ေတြ အတူမက္ၾကမယ္ေလ</span><br /><span style="font-size:100%;">ခုနွစ္ေရာင္ ျဖာေသာ သက္တန္႔ကို ေမာ့ၾကည့္ရင္း</span><br /><span style="font-size:100%;">ရွစ္ခါေျမာက္ နမ္းမိသြားတဲ့အခါ</span><br /><span style="font-size:100%;">ကိုးကြယ္ရာ ဒီရင္ခြင္ဟာ</span><br /><span style="font-size:100%;">ဆယ္ေႏြလို မပူျပင္းဘူး ဆိုတာ...မင္းသိလာလိမ့္မယ္ ခ်စ္သူရယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">*********************************************************************<br /><br />(၆)တည္ျငိမ္းကို</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္( ၁ )</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေဆာင္းကိုေျခြဖို႔ “ ေန ” ေရာင္ေတြ ခၽြန္ျမၾက … အဲဒီခဏ … အ “ ရာ ” ရာကလွတယ္ … ေဆာင္းေရ … “ လြတ္ ” ေအာင္ေျပးပါကြယ္ … မၾကာခင္ … ေဖေဖာ္၀ါရီက အားအင္ခပ္ “ မ်ား ” မ်ားနဲ႕ လာေတာ့မယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္( ၂ )</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေသအခ်ာ “ တည္ ” ႐ွိေနတဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႕ … ပန္းအိုးထဲက “ ျငိမ္း ” ခ်မ္းေရးႏွင္းဆီ … အျပာေရာင္နဲ႕ထုတ္ပိုးလို႕ … ခ်စ္သူဆီ “ ကို ” လက္ေဆာင္ပို႕ခ်င္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္( ၃ )</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တစ္ခါသာစိုစြတ္ခြင့္ရဖို႕</span><br /><span style="font-size:100%;">ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ေစာင့္စားရ</span><br /><span style="font-size:100%;">သံုးရာသီရဲ႕ အလွဆံုးအနမ္းပြင့္ေလးကိုေပါ႔ …</span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးညိဳ႕သံကိုမွ</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါးတို႕မၾကားႏိုင္သလိုမ်ိဳး …</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျခာက္ကပ္ေအးစက္ျခင္းကိုမွ</span><br /><span style="font-size:100%;">ခြန္အားကုန္နဲ႕ အံတုေနတဲ႕ လယ္ေစာင့္တဲလိုမိ်ဳး …</span><br /><span style="font-size:100%;">႐ွစ္မ်က္ႏွာအရပ္အားလံုးမွာမွ</span><br /><span style="font-size:100%;">ကိုးကြယ္ရာ႐ွာေနရတဲ႔ မ်က္ႏွာမြဲပုရြက္ဆိတ္တစ္ေကာင္လိုမ်ိဳး … မင္းကိုယ္တိုင္</span><br /><span style="font-size:100%;">ဆယ္ယူခဲ႕တဲ႕ ေက်ာက္တံုးေလး … လမ္းအိုေလးကို လြမ္းေနတယ္ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">******************************************************************** </span><br /><span style="font-size:100%;"><br />(၇)ရြန္းမီ</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တိမ္စင္လ၀န္း 'ရႊန္း'လဲ့ေ၀စဥ္ အခ်စ္ပင္မွာ သူ႔ကို ျမင္သည္.. 'မီ'ေအာင္ လွမ္း၍ ဆြတ္ခ်ဴမည္.. ..</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">'ရႊန္း'ျဖာတဲ့ သူ႔အၾကည့္ စြဲလမ္းမွတ္မိခ်င္လို႔ လက္လွမ္း'မီ'ရာ 'အသည္း'မွာ ေရးထိုးပါသည္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">'တစ္'ေနတာေတြ အဆင္ေျပေစဖို႔</span><br /><span style="font-size:100%;">'ႏွစ္'လိုက္တာ ေရထဲမွာ</span><br /><span style="font-size:100%;">'သံုး'လံုးေသာ ေလာက္စာလံုးနဲ႔</span><br /><span style="font-size:100%;">'ေလး'ခြ တစ္၀က္ ကို</span><br /><span style="font-size:100%;">'ငါး'ေတြ လာစားၾကတယ္</span><br /><span style="font-size:100%;">'ေျခာက္'ေသြ႔တဲ့ ေရအိုင္ဟာ</span><br /><span style="font-size:100%;">'ခုနစ္'မရွိတဲ့ ေလာင္းကစား၀ိုင္းလို</span><br /><span style="font-size:100%;">'ရွစ္'ခနဲ ေလာင္ကၽြမ္းျပာက်ျပီး</span><br /><span style="font-size:100%;">'ကိုး'ကြယ္ရာ မဲ႔ေၾကာင္း ေျပာတယ္</span><br /><span style="font-size:100%;">'ဆယ္'ျခင္းဟာ'ကယ္'ျခင္းလားတဲ့</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">********************************************************************</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">(၈)ကိုမင္းက်န္စစ္</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">“မင္း”အတြက္ ဆိုရင္ တပါးသူအတြက္ မ“က်န္”ေတာ့ေလာက္ေအာင္အထိ “စစ္”မွန္တဲ့ ခ်စ္ျခင္း“ရဲ႕” ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း “ရသ”ကိုပဲ ေပးစြမ္းရင္း “ကမၻာ”ငယ္ေလးတစ္ခု တည္ေထာင္ခ်င္မိတယ္…</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ပုဂံသမိုင္းမွာ တြင္“က်န္”ရစ္တဲ့ ဟို“စစ္”သားၾကီးလို ရဲဝ့ံတည္ၾကည္တဲ့ ငါ့ကို “မင္း”ေခၚလိုက္စမ္းေတာ့ ေမာင္ၾကီးေရ….. လို႔</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တစ္ခုတည္းေသာ ရင္ခုန္သံနဲ႔</span><br /><span style="font-size:100%;">ႏွစ္ေယာက္တစ္ဘဝေပါင္းစပ္ဖုိ႔</span><br /><span style="font-size:100%;">သံုးစြဲလိုက္တဲ့ ႏွလံုးသားကိုအရင္းတည္</span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးနက္စြာနဲ႔</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါးရာႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ထက္ ေက်ာ္မိတာမင္းအတြက္</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျခာက္ျခားစရာေတြ ျဖစ္ေစခဲ့သလား</span><br /><span style="font-size:100%;">ခြန္အားျပည့္ခ်စ္ျခင္းေတြနဲ႔</span><br /><span style="font-size:100%;">ရွစ္ခြင္နယ္တစ္ခုလံုးမွာ</span><br /><span style="font-size:100%;">ကိုးစားယံုၾကည္ရဆံုး ငါ့အခ်စ္ေတြကို</span><br /><span style="font-size:100%;">ဆယ္ယူေထြးေပြ႔လိုက္ေတာ့ကြယ္...</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">********************************************************************</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">(၉)မႏွင္းပြင့္ျဖဴေလး</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ဆယ့္ႏွစ္လရာသီလံုး ခ်စ္သူ နဖူးျပင္ထက္က ႏွင္းပြင့္ျဖဴျဖဴေလး တစ္ပြင့္ ျဖစ္ခ်င္တယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ႏွင္းပြင့္ျဖဴျဖဴေလး ေတြ ျမင္တိုင္း ခ်စ္သူ ႏွင္းပြင့္ျဖဴျဖဴေလး ကို သတိရဖုိ႔ ႏွင္းပြင့္ျဖဴျဖဴေလး ပဲေခၚေနာ္ ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တစ္ခြိခြိ ခ်စ္စရာေကာင္းေသာ ခ်စ္သူရယ္</span><br /><span style="font-size:100%;">ႏွစ္ျပန္ေၾကာ္ လို ကြ်တ္ကြ်တ္ ျမည္ေအာင္ မ၀ါးစားရက္ပါဘူး</span><br /><span style="font-size:100%;">သံုးစြဲစရာ ျပတ္လပ္ေနရင္ေတာင္ ခ်စ္သူ အတြက္ဆို</span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးက်ပ္ေတာ့ အျမဲဖယ္ထားပါတယ္</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါး....</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျခာက္ေၾကာ္မၾကိဳက္တဲ့ တို႔ကို ခ်စ္သူ ကိုယ္တိုင္ .....</span><br /><span style="font-size:100%;">ခြန္႔ေကြ်းခဲ့တဲ့ေန႔က</span><br /><span style="font-size:100%;">ရွစ္ ထပ္ကြမ္း ျပန္အန္လိုက္တာ တုိ႔ရဲ.</span><br /><span style="font-size:100%;">ကိုးန၀င္းေလး ဇယားပ်က္သြားတာ အဖတ္</span><br /><span style="font-size:100%;">ဆယ္လို႔ မရလို႔ အသစ္ကေန ျပန္စခ့ဲရလည္း ခ်စ္သူ ကို ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္ကို မထိခုိက္ပါဘူး။ ခ်စ္သူၾကီးၾကီးရယ္။ေနာ္..ေနာ္..ေနာ္....။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">*********************************************************************</span><br /><span style="font-size:100%;"><br />(၁၀)ေကာင္မေလး</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေသးေသးမႊားမႊားအ"ေကာင္"ေလးေတြကို ေၾကာက္သလိုအခ်စ္ကိုလည္း ေၾကာက္ခဲ့ပါတယ္။ အဲ့ဒီလုိပဲ ယံုလည္း"မ"ယံုခဲ့ဘူး။"ေလး"ေလးနက္နက္ေျပာရရင္ မခ်စ္တတ္ဘူးဗ်ာ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">"ေကာင္"ေလးေတြစိတ္မဝင္စား ျပန္"မ"ေျပာနားမေထာင္တတ္တဲ့ေကာင္မေလးကို "ေလး"နက္စြာ သူကေခၚတယ္. ညီမေလး.. တဲ့။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တစ္သက္မွာတစ္ေယာက္ကိုပဲ</span><br /><span style="font-size:100%;">ႏွစ္သက္ခဲ့ဖူးတာပါ။</span><br /><span style="font-size:100%;">သံုးလို႕မရတဲ့ အခ်စ္လို႕ပဲဆိုဆို</span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးနက္စြာနဲ႕ မင္းစကားေတြကို နားေထာင္ဖို႕ အသင့္ပါ။</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါးရာႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ထက္ပိုျပီး တစ္ေထာင့္ငါးရာလည္း မျပည့္ခဲ့သူပါ။</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျခာက္ပစ္ကင္း သဲလဲစင္လို႕လည္း မညာခ်င္ဘူး။</span><br /><span style="font-size:100%;">ခြန္အားသံုးျပီးေတာ့လည္း မင္းအခ်စ္ကို မလိုခ်င္ဘူး။</span><br /><span style="font-size:100%;">ရွစ္ႏွစ္လံုးလံုး ႏွလံုးသားကို</span><br /><span style="font-size:100%;">ကိုးကြယ္ခဲ့ျပီးျပီမို႕</span><br /><span style="font-size:100%;">ဆယ္ကမၻာတိုင္လည္းခ်စ္ေနမယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">********************************************************************</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">(၁၁)မၾကယ္စင္နတ္သမီး</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">"ၾကယ္"ေတြစံုညီလင္းလက္တဲ႔ ညေလးတစ္ညမွာ အခ်စ္ဆိုတာ စတင္ေမြးဖြားခဲ႔တယ္။ ျဖဴ"စင္"တဲ႔ ရင္ခုန္ျခင္းေတြကို စတင္အေျခခံလို႔ေပါ႔။ ခိုင္ၿမဲတဲ႔ေမတၱာေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားလို႔ "နတ္"စည္းစိမ္နဲ႔ေတာင္ မလဲပစ္ႏိုင္ပါဘူး။ အဲဒီအခ်စ္ေတြက "သ"လင္းေက်ာက္လို ေအးျမၾကည္လင္တဲ႔ ၾကည္ႏူးမႈ႔ေတြပါေပးတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ရမၼက္"မီး"လို ပူေလာင္ျခင္းကင္းတယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာ ေျပာရဲတယ္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အခ်စ္ရာ"သီ" စက္၀ိုင္းေအာက္မွာ အရမ္းခ်စ္ၾကတဲ႔ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္။ "ရိ"သဲ႔သဲ႔ စကားေလးေတြနဲ႔ စတင္စံုစည္းခဲ႔ၾကလို႔ မတည္႔အတူေနေလးေတြေပါ႔။ ကိုလို႔ေခၚရင္ တ"ေဟ"ေဟနဲ႔ မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္တတ္တဲ႔သူ႔ကို အၿမဲစိတ္ဆိုးရတယ္။ ဒါေပမဲ႔ "မာန္"မာန ကင္းစင္တဲ႔ သူ႔မ်က္ႏွာဟာ ျမင္ေနရေတာ႔ စိတ္မဆိုးရက္ျပန္ဘူး။ အခက္ခဲေတြကို "ေက်ာ္"လႊားၿပီး အသည္းနင္႔ေအာင္ ခ်စ္ခဲ႔ရလို႔ ခ်စ္သည္းလို႔ ေခၚလိုက္တိုင္း စိတ္ဆိုးေျပခဲ႔ရတာႀကီးပဲ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တစ္သက္မွာတစ္ႀကိမ္သာပြင္႔ေသာအခ်စ္ပန္း</span><br /><span style="font-size:100%;">ႏွစ္ခ်ိဳ႕၀ိုင္လိုအခ်စ္</span><br /><span style="font-size:100%;">သံုးႀကိမ္တိုင္တုိင္သစၥာဆိုျပမယ္</span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးနက္တည္ၾကည္စြာျဖင္႔</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါးရာႏွစ္ဆယ္႔ရွစ္ေမတၱာနဲ႔တစ္ေထာင္႔ငါးရာအခ်စ္တူယွဥ္တြဲေပးမယ္ ေျခာက္ကပ္ျခင္းကင္းတဲ႔မိသားစုဘ၀</span><br /><span style="font-size:100%;">ခြန္ႏွစ္ေထြမင္းသမီးလိုမာယာမမ်ားပါ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">********************************************************************<br /><br />(၁၂)ဒ႑ာရီည</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ေမာင့္ကို ခ်စ္လို႔ ကြၽန္မ ရင္ခြင္မွာ တစိမ့္စိမ့္ နာက်င္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာင္ အဲဒီ့ "ဒဏ္"ရာကို ကြၽန္မေသတဲ့အထိ ျမတ္ႏိုးယုယသြားမွာပါ ေမာင္။ ေမာင့္ရဲ ႔ လ်စ္လ်ဴျပဳမႈေတြကို မုန္းတီးလာတဲ့အခါမွာ "ရွင့္ အခ်စ္က "ဒါ" ဘဲလား လို႔ ေမးခ်င္ေနခဲ့မိပါတယ္။ သို႔ေပမယ့္ ေမာင့္ရဲ ႔ "ရီ"ေဝေဝ မ်က္လံုးေတြၾကားမွာ နစ္ေမ်ာေနမိေတာ့ ကြၽန္မရဲ ႔ ႏႈတ္ခမ္းေတြ ဆြံ႔အေနခဲ့ျပန္တယ္။ အဲဒီလိုနဲ႔ မေရတြက္ႏိုင္ေအာင္ ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ "ည"ေတြလည္း မ်ားခဲ့ၿပီမို႔ … ကြၽန္မခ်စ္မိအျပစ္ရွိ၏… လို႔သာဆိုခ်င္ပါေတာ့တယ္…ေမာင္။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">"မမ က လည္မလိုလိုနဲ႔ "အ"တယ္"။ အဲဒါေၾကာင့္ ေမာင့္ "ခ်စ္" သူေလးကို ေမာင္က စိတ္မခ်တာေပါ့။ ေမာင့္ရင္ခြင္ထဲမွာသာ သက္"ဆံုး"တိုင္ ေမွးစက္ပါေတာ့ကြာ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တစ္ဘဝမက</span><br /><span style="font-size:100%;">ႏွစ္ေယာက္တစ္အိပ္မက္ မက္ၾကမယ္လို႔</span><br /><span style="font-size:100%;">သံုးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ရည္စူးကာ</span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးႀကိမ္ေျမာက္ ကတိေပးရင္း</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါးႀကိမ္ေျမာက္နမ္းရင္</span><br /><span style="font-size:100%;">ေျခာက္ေသြ႔ေနတဲ့ ေမာင့္အၿပံဳးေတြကို</span><br /><span style="font-size:100%;">ခုႏွစ္စဥ္ၾကယ္အလား ေတာက္ပေစမယ္ဆိုရင္</span><br /><span style="font-size:100%;">ခုႏွစ္ေထြပါမက်န္ ရွစ္ေထြပါ</span><br /><span style="font-size:100%;">ကိုးရုိးကားရား ကျပရပါေစ</span><br /><span style="font-size:100%;">ဆယ္လီစနစ္နဲ႔ ဒႆမဆံုးတိုင္ ေပးဆပ္ေနမယ့္ သူပါေမာင္ရယ္။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">*************************************************************************(၁၃)ကိုခ်ီရြန္</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">love ဆိုတဲ့ အခ်စ္ကိုto ငယ္ေလးဆီ eternal တသက္စာ ထာ၀ရ ေပးလိုက္ျပီ ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ရင္နဲ႔ ခတ္တဲ့ နာမ္စားခ်စ္သူ႔ႏႈတ္ဖ်ား ခ်ဳိခ်ုိက"ကိုကို" ေခၚသံဗယ္လင္တိုင္းရဲ႕ အနမ္းပ်ံ( fly kiss ) ေလးေပါ့ ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ပထမ အခ်စ္ ဒုတိယ အခ်စ္ တတိယ အခ်စ္ စတုတၳ အခ်စ္.... .............နံပါတ္စဥ္တိုင္းအတြက္ အခ်စ္ခ်စ္သူအတြက္ အေပးခ်င္ဆံုး တသက္တာ သစၥာလက္ေဆာင္က အခ်စ္တခုတည္းပါပဲ။ အမ်ားၾကီး မလုိပါဘူး။ ဒီတခုရွိရင္ပဲ ျပည့္စံုပါေစ ခ်စ္သူေရ။ </span><br /><br /><span style="font-size:100%;">********************************************************************</span><br /><span style="font-size:100%;"><br />(၁၄)မပန္းခေရ</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၁)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ပန္း"ေလးလို ေမႊးပ်ံ႕ လန္းဆန္းေနတဲ့ က်မကို "ခ"ေလးတစ္ေယာက္ကို ျဖဴစင္ရိုးသားလို႕ သိပ္ခ်စ္ပါတယ္ဆိုတဲ့ ခ်စ္သူ"ေရ"ခ်စ္သူကို က်မသိပ္ခ်စ္ပါတယ္။ ။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၂)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">ခ်စ္တဲ့သူကခ်စ္လို႕ေခၚတာဆိုေတာ့ ဘယ္အေခၚအေ၀ၚမ်ိဳးကိုမဆို လက္ခံနိုင္တဲ့က်မကိုခ်စ္စနိုးနဲ႕ အမိ်ဳးမိ်ဳးေခၚရင္း ျဖစ္သြားတဲ့ နာမည္ေလးက လြမ္းမျပယ္သည့္ “ပန္းခေရ”...။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">အေျဖနံပါတ္(၃)</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">တစ္ခုတည္းေသာ ႏွလံုးသားတစ္စံုနဲ႕အခ်စ္ေတြကို အျပည့္အ၀ေပးထားမယ္...။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ႏွစ္ကိုယ္တူဘ၀ေလးကို တည္ေဆာက္ရာမွာရိုးသားမႈေတြအားလံုးကိုလည္း ေပးထားမယ္..။ သံုးႏွစ္သံုးမိုးခ်စ္ခဲ့တာမဟုတ္ေပမယ့္ ရင္ထဲမွာေတာ့ ႏွစ္သံုးဆယ္မက ခ်စ္ေနဆဲပါ..။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ေလးနက္မႈမ်ားစြာနဲ႕ အျပည့္အ၀ခ်စ္မိတာပါ..။</span><br /><span style="font-size:100%;">ငါးရာႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ ေမတၱာေလးပါ ေပါင္းစပ္ရင္းခ်စ္မိတဲ့ အတြက္ ေအးျမတဲ့ငါ့ခ်စ္ျခင္းပါ..။ ေျခာက္ေသြ႕တဲ့ဘ၀ေလးထဲကို အခ်စ္ေတြနဲ႕အတူ ၀င္ေရာက္လာတဲ့ ခ်စ္သူကို အရမ္းခ်စ္တယ္.။ ခြန္အားမ်ားစြာေပးစြမ္းနုိင္တဲ့ အခ်စ္ကို ထူးဆန္းစြာပဲခ်စ္မိပါတယ္..။</span><br /><span style="font-size:100%;">ရွစ္ႏွစ္ၾကာေအာင္ ခ်စ္သူမျဖစ္ၾကေပမယ့္ အႏွစ္ရွစ္ဆယ္တိုင္ေအာင္ခ်စ္ပါ့မယ္..။ </span><br /><span style="font-size:100%;">ကိုးစားယံုၾကည္မိတဲ့ နင့္အခ်စ္ေတြကို ယံုၾကည္ကိုးစားရင္းခ်စ္ေနမယ္..။</span><br /><span style="font-size:100%;">ဆယ္ကမၻာတိုင္ေအာင္ ခ်စ္ပ့ါမယ္ဆိုတဲ့ စကားထက္ေလးနက္ေသးရင္ ဒီထက္မ်ားစြာခ်စ္ပါ့မယ္..။</span><br /><br /><span style="font-size:100%;">*************************************************************************<br />ကဲ အားလံုးပဲ ဆီဗံုးမွာ မဲေပးၾကပါခင္ဗ်ာ။ (၁)ဘယ္သူ႔ရဲ႕ အသံုးႏႈန္းေလးက ႏူးညံ့ပါသလဲ? (၂)ဘယ္သူ႔ရဲ႕ အေခၚေ၀ၚေလးက နား၀င္ခ်ဳိပါသလဲ? (၃)ဘယ္သူ႔ရဲ႕ ခ်စ္သူ႔လက္ေဆာင္က နက္ရႈိင္းပါသလဲ? ၿပိဳင္ပြဲေလးကို ဒီတင္ရပ္နားပါ့မယ္။ ဆု ရရွိသူမ်ားအား ၁၆ရက္ေန႔ ည ၁၂နာရီ(ျမန္မာ စံေတာ္ခ်ိန္)မွာ ေၾကညာပါ့မယ္ခင္ဗ်ာ။ </span></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-1558654774948428771?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-72040121556018870172008-02-10T21:58:00.001+06:302008-02-10T23:12:54.847+06:30<div align="center">ဘယ္လမ္းကို ေကြ႔ေကြ႔<br />အမွားတစ္ခု၊<br />အမွန္တစ္ခုနဲ႔<br />စကားတစ္ခြန္း ဒြန္တြဲပါလာတယ္။ ။<br /><br />ဘယ္အရိပ္ နားနား<br />ေအးခ်မ္းမႈတစ္ခု၊<br />ပူေလာင္မႈတစ္ခုနဲ႔<br />ေရတစ္ခြက္စာ စဥ္းစားမႈပါလာတယ္။ ။<span id="fullpost"><br /><br />လိုခ်င္တဲ့လမ္း လိုခ်င္တဲ့ခရီးသြားဖို႔<br />ေလာကလမ္းတစ္ခု၊<br />ငါ့ကိုယ္ပိုင္လမ္းတစ္ခုနဲ႔<br />ေပးဆပ္ရမယ့္ ၀ဋ္ေၾကြးစာရင္းေတြပါလာတယ္။ ။<br /><br />ခရီး...ခရီး<br />အဆံုးသတ္ၿပီလို႔ ထင္တဲ့လမ္းမွ<br />ေခ်ာက္၊ကမ္းပါးက<br />ေရွ႕မွာပိတ္ကားခ်ထားတယ္။ ။<br /><br />ေခၽြးသီးေတြက်၊ ေျမခရတဲ့ ဒီခရီး<br />အဆံုးသတ္ အရိပ္ကေလးတစ္ခု ျပလွည့္ပါ<br />ေမာပန္းရက်ဳိးနပ္ခ်င္လို႔။ ။<br /><br />ရယ္သံေတြၾကား ခဏေပ်ာ္ခ်င္လို႔။ ။<br /><br />ငိုသံေတြအနားက ခဏခြာခ်င္လို႔။ ။<br /><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-7204012155601887017?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-7194961853874810792008-02-05T21:35:00.000+06:302008-02-05T23:17:48.632+06:30<div align="center">အျဖဴေရာင္စာရြက္ေလးတစ္ရြက္<br />အသိတတ္စ ငယ္ဘ၀မွာ<br />သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္<br />ေပးခဲ့ဖူးတယ္။ ။<br /><br /></div><blockquote><p align="center">ကၾကီး ခေခြး ငါတို႔ေရး<br />Aရယ္ Bရယ္တို႔ေရြးခ်ယ္<br />ပညာတတ္ႀကီး ျဖစ္ဖို႔ကြယ္<br />ဆရာၾကီးလည္း လာခဲ့ပါ<br />ဆရာမႀကီးလည္း လာခဲ့ပါ<br />စာေတြရတဲ့ ဒီေန႔မွာ<br />သားသားေလးကို မုန္႔ေကၽြးပါ</p></blockquote><div align="center">တဲ့<br /><span id="fullpost"><br />မ်က္ရည္ေတြ တစ္ေ၀့ေ၀့လည္<br />အေတြးအိမ္ထဲ<br />မ်က္ႏွာငယ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္း<br />မင္းကို ငါ သတိရတယ္ကြာ။ ။<br /><br />ခြဲခြါျခင္း လမ္းဆံုးမွာ<br />မ်က္ရည္တစ္ခုသာ<br />လက္ေဆာင္ေပးနဳိင္တဲ့<br />ငါ့ကိုယ္ငါ<br />နာက်ည္းမိသလို။ ။<br /><br />အတိတ္ပံုရိပ္ကို<br />စာစုတစ္ခုလို စုပံုေရးသားခဲ့တဲ့<br />မင္းအတြက္ေတာ့ တန္ဖိုးၾကီးတာေပါ့။ ။<br /><br />ဒါေပမယ့္...<br />ငါငိုတာ... သံေယာဇဥ္<br />မင္းေပးတဲ့ စာရြက္ကေလးက<br />အသိတရား တစ္ခုရဲ႕ အစ။ ။<br /><br />အလွမ္းေတြေ၀းကြာ<br />နံရံေတြျခား တံတိုင္းေတြမ်ား<br />ေရျပင္ သစ္ေတာမ်ားစြာက<br />သူငယ္ခ်င္း... မင္းနဲ႔ငါ့ကို<br />ျပန္ဆံုဖို႔ရာ ေစာင့္ပါအံုးလို႔<br />ေန႔တိုင္း လာလာေျပာေနသလို။ ။<br /><br />ငါ့ေမးလ္ထဲကို ပို႔ ပို႔လာတဲ့<br />မင္းဓါတ္ပံုေတြ စားသားေတြက<br />စာရြက္ေလးထက္ ရင့္ေရာ္ေနပါလား။ ။<br /><br />မင္းဓါတ္ပံုကို ကိုင္ၾကည့္ေနတဲ့<br />ငါ့လက္ကို ငါျပန္ၾကည့္လိုက္ေတာ့<br />အိုမင္းျခင္းထဲ စေမ်ာေနပါလား။ ။<br /><br />ခ်စ္ေသာ သူငယ္ခ်င္းေရ...<br />ငါတို႔ ႏွစ္ေယာက္ ခြဲသြားရတဲ့ သက္တမ္းေတြက<br />ငါတို႔ရဲ႕ လက္ရွိကို ေဖၚျပေနၾကၿပီ။ ။<br /><br />ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ သံေယာဇဥ္ေတြကို<br />အိုေဟာင္းေနတဲ့ အျဖဴေရာင္ စာရြက္ေလးက သိသလို<br />ငါ ငိုထားတဲ့ မ်က္ရည္ကႀကိဳးစကို ရွည္ေစတယ္။ ။<br /><br />ျပန္လာပါေတာ့ သူငယ္ခ်င္းရာ<br />ငါတို႔ အတူတူ အိုမင္းရေအာင္လို႔။ ။<br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-719496185387481079?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-25048397488426861732008-02-04T14:35:00.000+06:302008-02-04T14:39:06.001+06:30<div align="center">နာက်င္တတ္မွန္းသိလ်က္နဲ႔<br />မုန္းလြယ္သူရယ္။ ။<br /><br />ရိုးေျမက် ဆိုတဲ့စကား<br />သစၥာတရားေတြက<br />ခုေတာ့...<br />နာရီပ်က္တစ္လံုးလို<br />အသက္မဲ့သြားတယ္။ ။<span id="fullpost"><br /><br />႐ႈံးမွန္းသိလွ်က္နဲ႔<br />ရင္ဆိုင္ၿပီးခ်စ္ခဲ့တာ<br />အသည္းနာစရာလား<br />ေပးဆပ္တာလား။ ။<br /><br />ငါ့ကိုငါ သိဖို႔<br />ႀကိဳးစားၾကည့္လိုက္ေတာ့<br />ေဘးနားမွာ အထီးက်န္ျခင္းက<br />အားေပးေနသလို။ ။<br /><br />နံရံေပၚက ေဟာင္းႏြမ္းေနတဲ့<br />မင္းဓါတ္ပံုေလးမွာ<br />အဆင့္တန္းေတြ ပါေနတာ<br />အႀကိမ္ႀကိမ္ စုတ္ၿဖဲမိေပမယ့္<br />ငါ့ႏွလံုးသားသာ စုတ္ျပတ္သြားတယ္။ ။<br /><br />ငါငိုတဲ့ မ်က္ရည္စေတြကို<br />အထီးက်န္ျခင္းေတြက သုတ္ေပးတယ္။ ။<br /><br />ငါေျပာတဲ့ စကားလံုးေတြကို<br />အထီးက်န္ျခင္းေတြက ဖာေထးေပးတယ္။ ။<br /><br />ငါဆိုတဲ့ သီခ်င္းေတြအတြက္<br />အထီးက်န္ျခင္းေတြက ၀င္ေရးေပးတယ္။ ။<br /><br />အားလံုး..အားလံုး...အားလံုးေသာ ငါ့သက္မဲ့ေတြကို<br />အထီးက်န္ျခင္းေတြက အေရာင္စံုေဆးျခယ္ေပးေနတယ္။ ။<br /><br />ငါ့အိပ္မက္မွာ တစ္ခါတစ္ခါ မင္း၀င္ေရာက္လာရင္ေတာင္<br />အထီးက်န္ျခင္းေတြက ေမာင္းထုတ္ေနခဲ့တယ္။ ။<br /><br />ေနာက္ဆံုး<br />ငါ့အခန္းတစ္ခုလံုး<br />အေမွာင္တိဖံုးတာေတာင္<br />အထီးက်န္ျခင္းရဲ႕ အလင္းေဖ်ာ့နဲ႔<br />ခါးသက္ေနတဲ့ အရက္တစ္္ခြက္ေသာက္မိေသးတယ္။ ။<br /><br />ဒါေပမယ့္...<br />ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္ခင္းေရာက္ေတာ့<br />ငါဟာ အထီးက်န္ေနတယ္<br />ၿပီးေတာ့<br />နာရီပ်က္တစ္လံုးေပၚမွာ<br />အသက္မဲ့ေနျပန္တယ္။ ။<br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-2504839748842686173?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-21460391742512604942008-02-01T11:21:00.000+06:302008-02-01T15:05:45.507+06:30<div align="center">ပန္းပြင့္ေတြ<br />အလွဆံုးပြင့္စမ္း<br />ဘယ္သူေတြ<br />ဘယ္လိုပန္းပြင့္မ်ဳိးကိုႏွစ္သက္ပါေစ<br />ေမေမ့ႏႈတ္ခမ္းမွာ ပြင့္တဲ့ အၿပံဳးပန္းပြင့္လို<br />လွတဲ့ ပန္းတစ္ပြင့္ေလာက္ရွိရင္<br />လက္ညိဳးထိုးျပပါလား။ ။<br /><br />ေအးစမ္းပါ့ စမ္းေရေတြ<br />စမ္းေခ်ာင္းေလနား သြားထိုင္မိတာနဲ႔<br />ရင္ကိုေအးျမေစသားလို႔ ဆုမေတာင္းပဲျပည့္တဲ့သူ<br />ေမေမရဲ႕ ေအးျမခ်ဳိသာတဲ့<br />စကားသံ၊ အရီ(ရယ္) အၿပံဳးေလးေတြကို<br />ယွဥ္နိဳင္ခဲ့ရဲ႕လား။ ။<span id="fullpost"><br /><br />အဆင့္အတန္းေတြ<br />တျဖည္းျဖည္း ျမင့္လာေတာ့<br />မိုးထိျမင့္တိုက္ေတြမွာ ေပ်ာ္ေနၾကတယ္။<br />ဒါေပမယ့္...<br />ေမေမ့ရဲ႕ ဟိုးေအာက္ဆံုးက<br />မ်က္၀န္းနဲ႔ ေဆာက္ထားတဲ့ တဲအိမ္အိုေလးကို<br />ဘယ္လို ေပ်ာ္ရႊင္မႈမ်ဳိးနဲ႔မ်ား<br />ႏႈိင္းရက္ေလသလဲ။ ။<br /><br />လက္ဖ၀ါးႏုႏုက<br />ေျမေပၚေသြးစက္က်<br />အာေခါင္မွာေရငတ္ေနတာေတာင္<br />သား...တဲ့။ ။<br /><br />သားအတြက္ေလ...<br />ပန္းေတြတုိင္းထက္<br />ေမေမလွေအာင္ၿပံဳးတယ္။ ။<br /><br />ေမေမ့မွာ ေရွ႕ေရးအတြက္<br />မီးေတြတဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတာေတာင္<br />ေအးခ်ဳိစြာ စကားေျပာေနတယ္။ ။<br /><br />တစ္ခါတစ္ခါ<br />ဟိုးမိုးေပၚက တိုက္တာေတြကိုၾကည့္ရင္<br />ေမေမမ်က္ရည္က်တယ္။ ။<br />ေၾသာ္...အေမ့ရဲ႕ တဲအိုပ်က္ေလးမွာ<br />သားေနသာရဲ႕လား...တဲ့။ ။<br /><br />ေမေမ...<br />သားကြယ္ရာမွာ ပုန္းခိုေနတဲ့<br />ေမေမ့မ်က္ရည္ေတြ မက်နဲ႔ေတာ့ေနာ္။ ။<br /><br />ေမေမ...<br />အပူမီးေတြၾကားထဲကေန<br />ဟန္ေဆာင္ၿပီး မၿပံဳးျပပါနဲ႔ေတာ့ေနာ္။ ။<br /><br />ေမေမ...<br />စကားသံေတြ ထစ္အမသြားပါနဲ႔လား<br />အရင္ကလိုပဲ ဆံုးမစကားေတြ ေျပာျပပါေနာ္။ ။<br /><br />အလိုခ်င္အမက္ေမာဆံုးက<br />ေမေမ့တဲအိုေလးထဲမွာ<br />မကြယ္၀ွက္တမ္း<br />ဟန္ေဆာင္မႈကင္းကင္းနဲ႔<br />သာယာတဲ့ မိသားစုဘ၀ေလးပါ ေမေမ။ ။<br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-2146039174251260494?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-74247233499360821092008-01-30T22:13:00.000+06:302008-01-30T23:17:00.164+06:30အရင္တုန္းကေတာ့ <br /><br />ရဲရဲဆိုးၿပီး<br /><br />ရင့္ရင့္ပဲ ျဖတ္ခဲ့ၾကတယ္။ ။<span id="fullpost"><br /><br />ခုက်ေတာ့<br /><br />ေဖ်ာ့ေတာ့ေတာ့ႏႈတ္ခမ္းနီေတြန႔ဲ<br /><br />ေကာင္ေလးေတြခမ်ာ<br /><br />ႏႈတ္ခမ္းပါးေလးေတြၾကား<br /><br />ေတာင္ယံနားကပ္မယ့္<br /><br />လိႈင္းေတြအလား။ ။<br /><br />ေရာက္ခါနီးမွ<br /><br />ျပန္က်ရတဲ့ ဒီေရေတြလို။ ။<br /><br />ေခတ္ေတြေျပာင္းေျပာင္းလာေတာ့<br /><br />ျဖတ္နည္းေတြလည္း <br /><br />ေျပာင္းလာတယ္ထင္တယ္<br /><br />ႏႈတ္ခမ္းပါးေလး စုတ္သတ္လိုက္ရင္<br /><br />တစ္ေယာက္ပ်က္တယ္ဆိုပဲ။<br /><br />ေၾကာက္တယ္ဗ်ာ<br /><br />ႏႈတ္ခမ္းပါးနဲ႔ ေကာင္မေလးေတြကို။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-7424723349936082109?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-69823470018942404272008-01-29T15:50:00.000+06:302008-01-29T16:02:36.343+06:30ေႏြဦးေလေျပ<br />ရင္ကိုတိုးေ၀ွ႔<br />သစ္ရြက္ေၾကြေစ<br />ရြက္ႏုေ၀ေလ။ ။<br /><br />ငါသည္ျမတ္နဳိး<br />ရင္ကိုတိုးလွည့္<br />ေလေျပတစ္ခ်က္<br />နင္နမ္းရိႈက္ခဲ့<br />အဆံုးမဲ့ေလ<br />အိပ္မက္ရွည္သည့္<br />ေႏြည။ ။<span id="fullpost"><br /><br />မိုးရြာသြန္းၿဖိဳး<br />ရင္တကိုယ္မိုး<br />စာဆိုတင္လွ်က္<br />ကဗ်ာစပ္သည္။ ။<br /><br />ခ်စ္မိမိုး၏<br />အဆင္းေခၽြရံ<br />ဒီညယံ၌<br />ငါ့အိပ္မက္နား<br />တြဲလဲခိုသည့္<br />မိုးည။ ။ <br /><br />ေအးခါေဆာင္းရိပ္<br />ေႏြးေႏြးထိပ္ဖ်ာ<br />လမင္းသာသည္။ ။<br /><br />သူသည္ဘယ္သို႔<br />ဦးညြတ္ခစား<br />ေခၽြရံၾကယ္ႏွင့္<br />၀င္းလို႔လာသည္<br />ခဏသာစဥ္<br />ငါ့အိပ္မက္သည့္<br />ေဆာင္းည။ ။<br /><br />ထိုေႏြမိုးေဆာင္း<br />ဘယ္လိုေျပာင္းလဲ<br />မေဟာင္းရက္ေတြ<br />ေန႔စဥ္ညတိုင္<br />ရိပ္တို႔ထင္သည့္<br />ႏွလံုးအိမ္တြင္<br />ေမွ်ာ္လင့္ရနဳိး<br />ေစာင့္ရနဳိးႏွင့္<br />ခ်စ္ေနရသည္<br />ေကာင္မေလးေရ။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-6982347001894240427?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-33122085762198353072008-01-27T01:16:00.000+06:302008-01-27T02:03:23.565+06:30မီးတစ္စလို ေလာင္ကၽြမ္း<br />ရင္ခြင္တစ္ျခမ္း ျပာျဖစ္ေနတာေတာင္<br />အထီးက်န္တာ မလြဲေရွာင္သာေသးပါလား။ ။<br /><br />တိတ္တိတ္ေလးငို<br />စိုမ်က္ရည္မိုးေတြ<br />ရင္ထဲကိုရြာသြန္းလည္း<br />အထီးက်န္မီးေတြ မၿငိမ္းနဳိင္ပါလား။ ။<span id="fullpost"><br /><br />စာရြက္ေလးတစ္ရြက္...<br />ေအးစက္လို႔ ခံုတန္းေလးမွာ<br />ေမွ်ာ္ေလရဲ႕။ ။<br /><br />အခ်စ္ေၾကာင္းေရးဖို႔ရာ<br />"ခဲတံ" မရွိတဲ့ဘ၀...<br />အိုေလ... အထီးက်န္လြန္းတယ္။ ။<br /><br />ငါ့ဘ၀လည္း ဒီလိုပါပဲ<br />မင္းမရွိတဲ့ ဒီခံုတန္းေလးမွာ<br />ေအးတိေအးစက္ အထီးက်န္လာတာ<br />မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ေတြ ခမ္းတဲ့ထိပါပဲလား။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-3312208576219835307?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-73621217369899422512008-01-26T09:43:00.000+06:302008-01-26T11:35:16.479+06:30စြဲလမ္းစိတ္နဲ႔ ျငိွတြယ္<br />မင္းအၾကည့္မ်ား၀ယ္။ ။<br /><br />ခ်ဳိသာစြာရင္ခုန္<br />နင္အၿပံဳး ညွင္သာပံုကို။ ။<span id="fullpost"><br /><br />ငါ၏ညကား<br />ထိုအလွမ်ား၀ယ္ တ၀ဲလည္လည္။ ။<br /><br />ေနရခက္၊ ထိုင္ရခက္<br />ငါအလုပ္ပ်က္ေအာင္ ျပဳစား<br />ငါ့အခ်စ္မ်ားကို တိတ္တိတ္ေလး ခိုးထားသူ။ ။<br /><br />အေတြးတိတ္ဆိတ္<br />လက္ကေလးခ်ိတ္လို႔<br />တဲြကာေလွ်ာက္ခ်င္သည္။ ။<br /><br />ေမွ်ာ္လင့္ရကိုး<br />ခ်စ္ၾကိဳးသီထိ<br />ဒီအခ်စ္၏ ရင္တြင္းမွန္ကို<br />မွန္းဆလို႔ ၾကည့္လွည့္ပါေလ။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-7362121736989942251?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-58190727647068331992008-01-25T09:38:00.000+06:302008-01-26T09:42:44.770+06:30ကၽြန္ေတာ္ သူ႔ရဲ႕ ဘေလာ့ဒ္ေလးကို ၀င္ၾကည့္ခဲ့တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ဆီကေန သိလာခဲ့တာပါ။ ဒါေပမယ့္ တကယ့္ညီအစ္ကို အရင္းသမွ် ခင္မင္ရင္းႏွီးလာလိမ့္မယ္လို႔ ၾကိဳမေတြးထားခဲ့ဖူးဘူး။ ကံၾကမၼာ ဆန္းက်ယ္ပံုမ်ား ခုလက္ေတြ႔ျမင္မွ ယံုေတာ့တယ္။<br />ကၽြန္ေတာ္ ေျပာေနတဲ့သူဆိုတာကေတာ့ ကိုၾကီးမ်ဳိး(ေမာင္မ်ဳိး ရင္တြင္းျဖစ္မ်ား)ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ဆီကို တစ္ေက်ာ့ျပန္လာလည္ရင္း သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ခင္မင္သြားတာပါ။ မွတ္မွတ္ရရ ကၽြန္ေတာ့္ ရဲ႕ အျဖစ္ပ်က္ကဗ်ာေလး (ရင္တြင္းစကား) တင္တဲ့ေန႔ေလးပါ။ ကိုၾကီးရဲ႕ ရင္ကိုလည္း ထိသြားတယ္ဆိုပဲ။ ဒီလိုနဲ႔ စခင္လာတာ ၾကာလာေတာ့ သူ႔အေၾကာင္းကိုယ္သိ၊ ကိုယ့္ အေၾကာင္းသူသိရင္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ညီအစ္ကို အရင္းေတြလို ျဖစ္လာခဲ့တာေပါ့။<br />ဒီေန႔ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကိုၾကီး ေမြးေန႔ေလးပါ။ ေမေမ့ရဲ႕ ေမတၱာေတြနဲ႔ လူလားေျမာက္ခဲ့တာ ခု (၂၂)ႏွစ္ျပည့္ၿပီ။ ကိုၾကီးေရ ကိုၾကီးဘ၀အတြက္ ေရွ႕ဆက္ၿပီး ဘာလုပ္မလဲ။ ကုိၾကီး စိတ္ကို ကိုၾကီးပိုင္ဆိုင္လာတာ (၂၂)ႏွစ္ျပည့္ၿပီ။ ေမေမ၊ ေဖေဖတို႔ရဲ႕ ရင္ခြင္ၾကားက အေထြးဓါတ္ေတြ မဲ့ခဲ့တာလဲ ၾကာၿပီ။ သားဆိုတဲ့ အၿပံဳးေလးတစ္ခုနဲ႔ ေမေမ၊ေဖေဖတို႔ရဲ႕ ရင္ေငြ႔ေလး ျပန္ၿပီးေထြးေႏြးပါေစေနာ္။<br /><span id="fullpost"><br /><br />ဟိုး…အျမင့္ကို ပ်႕ံသန္းဖို႔ ေဖေဖက တင္ေပးလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ခုဆို ကိုၾကီး အပ်ံတင္လာတာ (၂၂)ႏွစ္။ ခုဆို ေမေမေရာ၊ ေဖေဖပါ ေက်နပ္ေလာက္ေရာေပါ့။ ကိုၾကီး ပ်ံ႕သန္းတဲ့လမ္းက အျမင့္ကိုေလ။ ဟိုး အျမင့္ကို ေရာက္ဖို႔ ၾကိဳးစားၿပီး ပ်ံ႕သန္းေနတဲ့ ကိုၾကီး အစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစေနာ္။<br />၂၅.၁.၂၀၀၈ရဲ႕ ၂၂ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔မွသည္ ေနာင္ႏွစ္ေပါင္း တစ္ရာ့ႏွစ္ဆယ္တိုင္ ဘုရား၊ တရား၊သံဃာ၊ မိဘ၊ဆရာသမား တို႔အား အစဥ္ရိုေသေလးစားေသာ၊ အေပါင္းအသင္း၊ မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏ ခ်စ္ျခင္းကိုသာ ပိုင္ဆိုင္ခြင့္ရေသာ၊ ေအးခ်မ္းေသာ ဘ၀ပုိင္ရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ပါေစခင္ဗ်ာ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-5819072764706833199?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-55437104120133929132008-01-24T09:28:00.000+06:302008-01-26T09:33:13.382+06:30<div align="justify">မေန႔က ကၽြန္ေတာ္ အိမ္မွာ ပ်င္းပ်င္းရွိတာနဲ႔ သီခ်င္းေခြေတြနားေထာင္ရင္း အေဟာင္းေလးေတြ လိုက္ေမႊလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ့္ရင္ကို ခုထိ လာလာထိတဲ့ သီခ်င္းေလး (၄)ပုဒ္ကို သြားေတြ႔တယ္ဗ်။</div><div align="justify">လိႈင္ဦးေမာ္ရဲ႕ <a href="http://www.sendspace.com/file/csed9w">ခ်စ္စရာေလးပါ</a>။ ၿပီးေတာ့ <a href="http://www.sendspace.com/file/dif0wv">အခ်စ္ေတြေပးပါ</a>။ အဲ့သီခ်င္းေတြ ထြက္တုန္းကေတာ့ ေကာင္မေလးအိမ္ေရွ႕မွာ ေတာ္ေတာ္ေလးဆူသြားတယ္ဗ်။ အဲ့သီခ်င္းေလး ႏွစ္ပုဒ္နဲ႔ မိုးလင္းသြားလို႔။<span id="fullpost"><br /><br />ေနာက္ထပ္ႏွစ္ပုဒ္က စာေရးဆရာ အၾကည္ေတာ္ရဲ႕ ေခြပါ။သီခ်င္းေတြ အားလံုးကေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ့္အႀကိဳက္ေပါ့။ ေခါင္းစဥ္သီခ်င္းေလး <a href="http://www.sendspace.com/file/4kcfgy">ျဖဴစင္ျခင္း</a>ရယ္၊ <a href="http://www.sendspace.com/file/ioicp8">အခ်စ္ဆိုတဲ့ အရာ</a> ရယ္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ခံစားမိတယ္ဗ်။<br /><br />ဒီသီခ်င္းေလးေတြ ခုလိုတင္ေပးတာက နားမေထာင္ရေသးတဲ့သူေတြကို နားေထာင္ေစခ်င္လို႔ပါ။ အခ်စ္သီခ်င္းေအးေအးေလးေတြကို တေယာသံခ်ဳိခ်ဳိေလးေတြနဲ႔ ေမွ်ာသြားေစခ်င္လို႔။<br /><br />ႀကိဳက္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ <span style="color:#ff0000;">download</span> လုပ္ၾကပါခင္ဗ်။ တစ္ေခြလံုး နားေထာင္ခ်င္ၾကရင္ေတာ့ ၀ယ္ၿပီး အားေပးၾကပါလို႔။<br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-5543710412013392913?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-19940683549863982222008-01-21T09:26:00.000+06:302008-01-26T09:28:21.117+06:30အခ်စ္ဆိုတာကို<br />လက္ကေလးနဲ႔ ဆုတ္ကိုင္လို႔ျပခ်င္တယ္…<br />သူျမင္ေအာင္လို႔။ ။<br /><br />ညညက်…<br />ကၽြန္ေတာ္ရြတ္ဆိုေနတဲ့<br />သူ႔ကို ခ်စ္တဲ့အေၾကာင္းေလးေတြကို<br />သူၾကားေစခ်င္တယ္။ ။<span id="fullpost"><br /><br />တကယ္ ဘုရားစူး<br />ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တာ<br />သူသိေစခ်င္ရဲ႕။ ။<br /><br />ေႏြလည္းေႏြမို႔<br />သက္ေသျပပါဆိုတဲ့စကားတစ္ခြန္းကို<br />ႀကိဳးစားခဲ့တာ ပိေတာက္ေတြသိတယ္။ ။<br /><br />မိုးက်ေတာ့လည္း<br />မိုးျပာေရာင္ ထီးကေလးအသိဆံုးပဲ<br />ကၽြန္ေတာ္မိုးေပးထားတဲ့ ထီးကေလးက<br />သူ႔တစ္ေယာက္စာ။ ။<br /><br />ေဆာင္း ပန္းခ်ယ္ရီ<br />ႏွင္းေငြ႔ရီရီေတြၾကားမွာေလ<br />ေႏြးေထြးခြင့္ရဖို႔ အေျဖေတာင္းေတာ့။ ။<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာဘာလဲ…၊<br />ကၽြန္မကို သက္ေသတစ္ခုခုျပပါလားတဲ့…<br />ကဲ…..<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-1994068354986398222?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-36419379256928356712008-01-20T09:25:00.000+06:302008-01-26T09:26:22.980+06:30ေမွာင္ရီပ်ဳိးစ<br />ညေနခင္းေလးကို<br />ေလျပည္ညွင္းေတြနဲ႔<br />အိပ္မက္ေလးသယ္ေဆာင္လာသူရယ္။ ။<span id="fullpost"><br /><br />ညိဳ႕ရီေ၀တဲ့ ေလညွင္းေလးေရ<br />မင္းေခၚလာတဲ့ အိပ္မက္ထဲက<br />ေကာင္မေလးဆိုတာ ဘယ္သူလဲ။ ။<br />စြဲမက္ဖြယ္အၿပံဳးေလးေတြက<br />ငါ့အိပ္မက္အား ရွည္ၾကာေစတယ္။ ။<br /><br />အို…သင္းရန႔ံေလး<br />ဆံႏြယ္ေတြ လြင့္ လြင့္ေလတိုင္း<br />အိပ္မက္ခန္းထဲမွာ ပ်ံ႕လို႔။ ။<br /><br />အၾကည့္စူးစူးေတြေလ<br />ငါ့ရင္ကို ေမႊေႏွာက္သြားတယ္။ ။<br /><br />အိပ္မက္နတ္သမီးေရ…<br />အသင္…ဘယ္ဆီကလာသလဲ….?<br />အသင္…ဘာရည္ရြယ္ခ်က္မ်ား ရွိပါသလဲ…?<br />အသင္သည္… ကၽြႏု္ပ္၏ႏွလံုးသားကို လႈပ္ယူေလသလား။ ။<br /><br />ေျပာခဲ့ပါ… အသင္အိပ္မက္နတ္သမီးေရ။ ။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-3641937925692835671?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-59159431170271698762008-01-18T09:23:00.000+06:302008-01-26T09:24:53.804+06:30ေလာကၾကီးဟာ<br />ငါေမြးတုန္းက ငါ့အတြက္<br />ပထမျဖစ္ခဲ့တယ္။ ။<br /><br />ေနာက္ေတာ့<br />ငါ့အစာအဟာရအတြက္<br />အေမ့ႏုိ႔ေရက<br />ပထမ ျဖစ္ခဲ့ျပန္တယ္။ ။<span id="fullpost"><br /><br />ငါေႏြးေထြးဖို႔<br />ငါ့ကိုထုပ္ထားတဲ့<br />အနီးစက ေဆာင္းညေတြတိုင္း<br />ပထမေနရာမွာ ရွိေနၾကေရာ။ ။<br /><br />တျဖည္းျဖည္း လူျဖစ္လာေတာ့<br />ငါနဲ႔ေဆာ့ကစားမယ့္ သူငယ္ခ်င္းေတြက<br />ငါ့ရဲ႕ ပထမျဖစ္ျဖစ္လာတယ္။ ။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ ေက်ာင္းစာအုပ္ေတြ<br />ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တုိင္း ငါ့ေခါင္းကိုကိုင္လႈပ္လို႔<br />သူဟာငါ့ရဲ႕ ပထမလို႔ ေျပာျပန္တယ္။ ။<br /><br />ဒါေပမယ့္ မင္းနဲ႔ေတြ႔ရတဲ့<br />ပထမအခ်ိန္ကေတာ့<br />ဘ၀မွာ ေတာ္ေတာ္ေမ့ဖို႔ခက္တယ္<br />ငါ က်န္စာလို႔ေတာင္ မထင္ခဲ့ဘူး။ ။<br /><br />မင္းနဲ႔<br />ပထမဆံုးေတြ႔ခဲ့<br />ပထမဆံုး ခ်စ္ခဲ့<br />ပထမဆံုး လမ္းခြဲခဲ့တဲ့သူဟာ<br />ငါျဖစ္မယ္လို႔ မထင္ခဲ့ျပန္ဘူး။ ။<br /><br />ဒါေတြငါ ေမ့ထားလိုက္ၿပီ<br />မင္းကိုေမ့လိုက္တယ္ဆိုတာလဲ<br />ပထမဆံုး အႀကိမ္ပါပဲ။ ။<br /><br />ေနာက္ေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔<br />ပထမေနရာယူလာတာက<br />ေငြ။ ။<br /><br />သူက အေရးႀကီးတယ္<br />လိုခ်င္ရာကို ပထမဆံုး<br />သူျဖည့္ဆည္းေပးတယ္။ ။<br /><br />ေနာက္… အသက္ေတြ<br />တျဖည္းျဖည္း အေရးႀကီးၾကတဲ့အခါ<br />ဘုရား၊ တရားသည္သာ ပထမေပါ့။ ။<br /><br />ၾကာၾကာမခံပါဘူး<br />တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ နာရီေတြက<br />မီးခိုးအူေနတဲ့ သခ်ၤဳိင္းကို<br />ေနာက္ဆံုးေတာ့ ပထမေပးလိုက္ျပန္တယ္။ ။<br /><br />အဲ့ဒီေတာ့မွ ငါစဥ္းစားမိတယ္<br />ငါ့ဘ၀မွာ ေမြးကတည္းက<br />ပထမေနရာ မေရာက္ခဲ့ဘူး<br />ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္<br />သူမ်ားရဲ႕ေနာက္ကလိုက္ခဲ့ရတယ္<br />ေနာက္ဆံုး မီးခုိးတန္းေတြလည္း<br />သူတို႔ ပထမေရာက္ဖို႔ ႀကံစည္ေနၾကတယ္။ ။<br /><br />ဘယ္မွာလဲ ငါေနရမယ့္ ပထမေနရာ။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-5915943117027169876?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-27413459711895310832008-01-17T09:20:00.000+06:302008-01-26T09:22:40.119+06:30ဟိုး…အတိတ္ဆီရယ္တဲ့ေလ<br />ေခ်ာက္ကပ္ကပ္ငါ့ရင္ကို<br />တိုး၍၀င္ဆဲ။ ။<br /><br />ညေနေတြတိုင္း<br />ခုံမင္စြာနမ္းရႈိက္တဲ့<br />အေ၀းက တိမ္…<br />ငွက္ကေလးေတြကို<br />ေတးဆိုေစခဲ့တယ္။ ။<span id="fullpost"><br /><br />ဒါေပမယ့္<br />အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေလ<br />ေပ်ာ္ၾကမွာေပါ့။ ။<br /><br />ဒီလိုပဲ<br />ငါေတးဆိုဖို႔<br />မင္းရင္ခြင္မွာ<br />ခဏနမ္း႐ိႈက္ခဲ့ပါတယ္။ ။<br /><br />အခ်စ္သီခ်င္းေပါ့…<br />႐ိုး႐ိုးေလးညည္းဆိုမိလည္း<br />ဆန္းျပားစြာ အသည္းခြဲခဲ့တယ္<br />တိမ္ျပာေတြ ညေနမွာ<br />ညိဳၿပီး ရြာတဲ့မိုး။ ။<br /><br />ဒါေတာင္<br />ငွက္ကေလးေတြနဲ႔ငါ<br />ခဏသာ ခိုနားမိေသးတယ္…<br />တိမ္ညိဳေတြေအာက္။ ။<br /><br />ငါခ်စ္သည့္ မင္း<br />ငွက္ကေလးေတြ ခ်စ္သည့္ တိမ္ျပာေရာင္ေတြ<br />ခုေတာ့…<br />ခ်စ္ခဲ့လြန္း၍ မုန္းလိုက္ၿပီ<br />တိမ္ျပာေတြ ညိဳၿပီး<br />ညေနမွာ ရြာတဲ့မိုးေရ။ ။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-2741345971189531083?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-31611385634714129702008-01-15T09:08:00.000+06:302008-01-26T09:20:21.716+06:30<div align="justify">အရင္ဆံုး ကၽြန္ေတာ့္ကို <a href="http://wordpress.com/">WordPress</a> အေၾကာင္း စိတ္၀င္စားလာေအာင္ ေျပာခဲ့တဲ့ <a href="http://kjohn.myanmarbloggers.org/">ကိုေကဂၽြန္</a>၊ ကၽြန္ေတာ္ အိပ္မယ္ႀကံတုန္း ဒိန္းဆို မက္ေဆ့တက္လာၿပီး အဲ့ဒီ အခ်ိန္ကစ မိုးလင္းထိ အိပ္ေရးပ်က္ခံ ပညာေတြ ျဖန္႔ေ၀ေပးရင္း တန္းပလိပ္ပါ လက္ေဆာင္ေပးခဲ့တဲ့ <a href="http://yinkonethan.blogspot.com/">ကိုၾကီးသြင္ေမာင္</a>၊ ဆိုင္မွာ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ခ်င္တာလုပ္ေနတာကို သီးခံခြင့္လြတ္ေပးတဲ့ ကိုေဇာ္လင္းထြန္းႏွင့္ ကိုထြန္း၊ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ အတူ ဦးေႏွာက္ အပ်က္ခံေပးတဲ့ <a href="http://ruby-land.blogspot.com/">ကိုဟိန္းေမာင္</a>၊ ကၽြန္ေတာ္လုပ္ေနတာေတြကို မွန္သည္၊မွားသည္ မဆိုေသာ္ျငား အၿမဲတားျမစ္သလို၊ အားလည္းေပးေနတဲ႔ <a href="http://khunmgmyo.blogspot.com/">ကိုၾကီးမ်ဳိး</a>၊ အလုပ္မအားေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ အေပၚ ညီအစ္ကိုစိတ္ အျပည့္နဲ႔ ခင္မင္အားေနတတ္ၾကတဲ့ <a href="http://kaungkinko.myanmarbloggers.org/">ကိုေကာင္းကင္ကို</a>၊ <a href="http://minnkyansis.blogspot.com/">ကိုမင္းက်န္စစ္</a>နဲ႔ <a href="http://bluearrow.myanmarbloggers.org/">ကိုမွ်ားျပာ</a>။<span id="fullpost"><br />ကၽြန္ေတာ္ေရးသမွ်စာေတြ၊ ကဗ်ာေတြအားလံုးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္နားေထာင္ေနၾက သီခ်င္းေလးေတြကို မ်က္စိေႏွာက္၊ နားရႈပ္ခံ ေ၀ဖန္ေပးၾကသူ အားလံုးႏွင့္ ေနာက္ဆံုး ေက်းဇူး အတင္ရွိဆံုးကေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေရွ႕ေဆာင္ညႊန္ျပေပးတဲ့ <a href="http://smsy.wordpress.com/">ကိုသႀကၤန္</a>ဘာသာ ျပန္ထားေသာ <a href="http://kwnaing.googlepages.com/HowtoinstallWordpress.pdf">HowtoinstallWordpress</a> ကို ေလးစား တန္ဖိုးထားစြာ ေက်းဇူးတင္အပ္ပါသည္ခင္ဗ်ာ။<br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-3161138563471412970?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-15943548432098553992008-01-15T03:06:00.000+06:302008-01-15T04:35:14.377+06:30အြန္လိုင္းၿမိဳ႕၊ ဘေလာ့ဒ္ရပ္ကြက္ေန၊<br />ဦး<span style="color:#003333;"><a href="http://www.blogger.com/">blog</a></span>+ေဒၚ<span style="color:#ff0000;"><a href="http://wordpress.com/">wordpress</a></span> တို႔၏သား၊<br />ဘေလာ့ဒ္ေလာကေက်ာင္းေတာ္၌ ပညာသင္ၾကားေနေသာ <span style="color:#330033;">ေမာင္poembag</span> သည္<span id="fullpost"><br /><a href="http://mypoembag.iblogger.org/">ဒါေလး</a> ကလိေနပါသျဖင့္<br />ကဗ်ာမ်ား၊ စာတိုေပစေလးမ်ားႏွင့္ ရင္တြင္းခံစားခ်က္ေလးမ်ားကို<br />ခုရက္ပိုင္းအတြင္း မတင္နဳိင္ပါသျဖင့္<br />ဘေလာ့ဒ္ဂါ ဆရာ၊ ဆရာမမ်ားႏွင့္တကြ စာဖတ္ပရိတ္သတ္အေပါင္းအား<br />ခြင့္ႏွစ္ရက္ေပးပါရန္ ခြင့္တိုင္ၾကားအပ္ပါသည္။<br /><br />................ပံု/..................<br />ကဗ်ာဆရာရူး ေမာင္poembag<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-1594354843209855399?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-36473248871627459202008-01-12T22:47:00.000+06:302008-01-13T00:01:17.704+06:30ငါခ်စ္တဲ့ကဗ်ာ...<br />ရင္ဘတ္ထဲက ထြက္လာသမွ်<br />စာအုပ္ေပၚခ်ေရး<br />လြယ္အိတ္ကေလးထဲ ထည့္ထားတယ္။ ။<br /><span id="fullpost"><br />ေလလြင့္မွာစိုး...<br />လြယ္အိတ္ကေလးကို<br />ငံု႔ၾကည့္ရင္းသာ မထိရက္ မကိုင္သာ<br />ရင္ဘတ္ကေလးနဲ႔ ဖိထားတယ္။ ။<br /><br />ခုေတာ့ေလ...<br />ေႏြလယ္ေခါင္<br />ရြက္ေၾကြလမ္းေတြလည္း<br />သူေလွ်ာက္သြားတယ္။ ။<br /><br />မိုးေရထဲလည္း ရွာေနျပန္တယ္<br /><span style="color:#00cccc;">အျပာေရာင္</span> ခ်စ္သူကို။ ။<br /><br />ႏွင္းေတြၾကားထဲ မခ်မ္းေတာ့ဘူး<br />ဒီရင္ကို စံုကန္လို႔<br />ေလွ်ာက္သြားေနတယ္<br />ေတာ္ေတာ္ၾကာၿပီေလ။ ။<br /><br />သနားမိတယ္<br />ကဗ်ာလြယ္အိတ္ကေလးရယ္...<br />ဒီရင္ဆီသာ ျပန္လာပါေနာ္။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-3647324887162745920?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-87611970654696972332008-01-11T22:25:00.000+06:302008-01-11T23:28:00.400+06:30<div align="justify">ဒီဇင္ဘာညေလးေတြကို ျပန္တမ္းတရင္း သီခ်င္းတစ္ပုဒ္နားေထာင္ျဖစ္တယ္ဗ်။ လင္းနစ္ ဆိုထားတဲ့<br /><a href="http://www.sendspace.com/file/v94jyl">ဒီဇင္ဘာည</a> သီခ်င္းေလးပါ။ ခ်စ္သူကို အခ်စ္ေတြေပးလိုက္ေပမယ့္ ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း ေပ်ာက္သြားတဲ့ သူတစ္ေယာက္ <a href="http://www.sendspace.com/file/eyxfm9">အခ်စ္</a> ဆိုတာကို နားလည္ဖို႔ အယ္ေနာင္းဆိုထားေပးတယ္ဗ်။ တုိက္ဆိုင္မယ္ ထင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ပုဒ္ကေတာ့ ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္ မအူ မလည္လုပ္ေနတာကို အသည္းယားေနတဲ့ သီခ်င္းေလးပါ။ မင္း ခ်စ္ရင္ <a href="http://www.sendspace.com/file/23obk5">၀န္ခံပါ</a>ေနာ္။ IMPz က ရင္ထဲထိသြားေအာင္ ဆိုထားတယ္ဗ်။<span id="fullpost"><br /><br />ေစာညီညီဆိုထားတဲ့ <a href="http://www.sendspace.com/file/0xg4p4">ဆာယိုနာရာ</a> ေလးကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ထိတယ္ဗ်။ ၾကာေနပီဆိုေပမယ့္ မရိုးဘူး။ ေကာင္မေလးရယ္ အျမန္ျပန္လာပါေနာ္။ ဒါေပမယ့္ေလ နင္ျပန္လာတဲ့ အခါ ငါ့ကို မုန္းေနမွာလား။ <a href="http://www.sendspace.com/file/i3lqnt">ေႏြ</a>က်ရင္ နင္ျပန္လာမွာဆို။ ဒီသီခ်င္းေလးထဲက အတိုင္း မျဖစ္ပါေစနဲ႔ လို႔ ဆုေတာင္းေနပါတယ္။ ကိုလႈိင္ဦးေမာ္ရဲ႕ သီခ်င္းေလးပါ။ တေယာသံေလး နဲ႔ ဆြဲေဆာင္မႈ ေတာ္ေတာ္ရွိတယ္ဗ်။<br /><br /><span style="color:#3333ff;">ခုတေလာ ဒီသီခ်င္းေလးေတြပဲ နားေထာင္မိေနတယ္ဗ်ာ။ စိတ္က ဘာေတြျဖစ္ေနမွန္းကို မသိဘူး။ ႀကိဳက္ရင္ေတာ့ <span style="color:#cc0000;">download</span> လုပ္ၾကဗ်ဳိ႕။ ခ်စ္သူနဲ႔ ေ၀းေနရသူေတြကို ကိုယ္ခ်င္းစာမိလို႔ပါ။</span><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-8761197065469697233?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-67225709379009169172008-01-11T02:31:00.000+06:302008-01-11T02:54:42.190+06:30အရင္က ေလျပည္ေလး...<br />ေျပးေဆာ့ရင္း အေမာေျဖ<br />အနားတိုး ရင္ခြင္ထက္<br />ႏႈတ္ခမ္းရာေတြ က်န္တုန္းေလ။ ။<span id="fullpost"><br /><br />လမင္းေလး ေခ်ာ့ျမဴ<br />ၾကယ္ေလးေတြ ေတးဆိုရင္း<br />ငါ့ပါးခံုးထက္ <br />ဆံႏြယ္ရန႔ံေလး သင္းဆဲေလ။ ။<br /><br />ေႏြ...<br />အရင္ေၾကြ ရြက္၀ါေတြၾကား<br />ေျပးေဆာ့ခဲ့တုန္းက<br />ရြက္ေၾကြေလးေတြ ငိုၾကမွာေနာ္။ ။<br /><br />ခုေတာ့ေလ...<br />ေၾကြရြက္၀ါေလးေတြေပၚ<br />ျဖတ္မေလွ်ာက္ရက္ေတာ့ပါဘူး။ ။<br /><br />အသည္းေတြပဲ့ေၾကြ<br />ညေတြမဲ့ေနတဲ့ တိမ္ညိဳေတြၾကားမွာ<br />လမင္းနဲ႔ၾကယ္ ငိုရရွာတယ္<br />မင္းထြက္သြားတာ ဒီေႏြမွာေလ။ ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-6722570937900916917?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-34543759785374440492008-01-10T02:30:00.000+06:302008-12-09T15:38:14.524+06:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R4UqYiraQ3I/AAAAAAAAAJE/l74jtkuyrMk/s1600-h/villager-7.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153571949709509490" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R4UqYiraQ3I/AAAAAAAAAJE/l74jtkuyrMk/s320/villager-7.jpg" border="0" /></a><br />ရြာေတာေလးကို နင္ေမ့သြားတယ္...<br /><br />ညည ငါ့မယ္ဒလင္လည္း<br />ကီးေတြေၾကာင္ေပါ့။ ။<span id="fullpost"><br /><br />ေငးငိုင္စြာ ကုကၠိဳပင္ေအာက္<br />ျပန္မေရာက္တဲ့ နင့္အတြက္<br />ေလးလံစြာ ကဗၺည္းထိုးခဲ့တယ္။ ။<br /><br />တေကာက္ဖာေလး ေခါင္းေပၚရြက္<br />နင္ၿမိဳ႕ေပၚတက္သြားတာ<br />အေတာ္ၾကာေရာ့ေနာ္။ ။<br /><br />ႀကံဳေလအံုးေပါ့ ကံဆိုတာရယ္<br />ရြာဦး ဘုန္းဘုန္းေကာင္းမႈေတြေၾကာင့္<br />ပ်ဳိ႕ေမာင္ၾကီးတစ္ေယာက္<br />ၿမိဳ႕ေရာက္ပါဘိ။ ။<br /><br />အမယ္ေလး...<br />ေရာင္စံုေတြမ်ား လူေတြၾကားထဲ<br />ဘာတဲ့ <span style="color:#ff6666;">အေၾကာ္စံုရမယ္</span> <span style="color:#ff0000;">အေၾကာ္စံု </span><span style="color:#cc0000;">အေၾကာ္စံု</span><br />မယ္မ ရယ္။ ။<br /><br />နင္ေျပာေတာ့ ျပင္သစ္ဆို<br />ခုမွပဲ နားလည္ေတာ့တယ္<br />အေၾကာ္စံုကို ေျပာတာကိုး။ ။<br /><br /><a href="http://villager.myanmarbloggers.org/">ကိုရြာသား</a> အတြက္ အမွတ္တရလက္ေဆာင္ ကဗ်ာေလးပါ။ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ရည္ရြယ္ထားျခင္း မဟုတ္ပါ။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-3454375978537444049?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-25306373161525898062008-01-10T00:19:00.000+06:302008-01-11T22:15:24.303+06:30<div align="justify">တကယ္ေတာ့ သူနဲ႔ကၽြန္ေတာ္ဆိုတာ ရည္ရြယ္ခ်က္ျခင္း၊ ခံယူသတ္မွတ္ပံုစံျခင္းေတြ မ်ားစြာ ကြာျခားခဲ့တာဗ်။ သူက အျပာေရာင္ကို အခ်စ္ဆံုးတဲ့။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္က အျဖဴေရာင္ကို သေဘာအက်ဆံုးပဲ။ သူက ထမင္းစားရင္ အာလူးေၾကာ္နဲ႔ဆိုၿပီးတယ္။ ကၽြန္ေတာ္က်ေတာ့ ဟင္းခ်ဳိရည္ေလးပါမွ စားတတ္တယ္။ တစ္ခုေတာ့ ေတာ္ေတာ္တူတယ္။ သူလည္း အသား၊ငါးသိပ္မၾကိဳက္သလို ကၽြန္ေတာ္လည္း မၾကိဳက္ဘူး။<br /><span id="fullpost"><br />သူက လူေတြၾကားထဲ ေနရမွာ ရွက္တတ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ လုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနရတာကို ေပ်ာ္တယ္။ ကၽြန္ေတာ္ဂစ္တာတီးေနတာကို သူက အရမ္းခ်စ္တယ္ေျပာတယ္။ သူၿပံဳးၿပီးစကားေျပာတာေလးကို ကၽြန္ေတာ္အခ်စ္ဆံုးပဲ။ တကယ္တမ္း စရိုက္မတူ ရယ္ရြယ္ခ်က္မတူတဲ့ သူႏွစ္ေယက္ ခ်စ္သူေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခါမွာေတာ့။<br /><br />ေဖေဖၚ၀ါရီ (၇)ရက္ေတြတုိင္း ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရတာ ဒီႏွစ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အတြက္ အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုး ႏွစ္တစ္ခုရဲ႕ အမွတ္တရေန႔ေပါ့ဗ်ာ။ အျပာေရာင္ဆြယ္တာေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးက ကၽြန္ေတာ့္ကို အေျဖေပးတယ္။ မွတ္မွတ္ရရ <span style="color:#ff0000;">က်ဴရွင္ဆင္းခ်ိန္ ညေန ၅နာရီ၃၅မိနစ္</span>မွာပါ။ အခ်စ္ဆိုတာကို ေရေရရာရာ မသိနားမလည္ေသးေပမယ့္ သူက ခ်စ္ပါတယ္ လို႔ေျပာလိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ရင္ခုန္ခဲ့တာ အမွန္ပါပဲ။ သူ႔ကို ေမးၾကည့္ေတာ့ သူလည္း ရင္ခုန္တယ္တဲ့။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အခ်စ္ဦးဆိုတာ သူျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။<br /><br />သူမ်ားေတြကေျပာၾကတယ္။ <span style="color:#33cc00;">မင္းက ငါ့ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုး</span>ပါ။ ေနာက္တစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်စ္မိတဲ့ သူေတြရဲ႕ ဆင္ေျခေပးတဲ့ စကားေပါ့ဗ်ာ။ အမွန္ေတာ့ ကိုယ္တကယ္ ပထမဆံုးခ်စ္ခဲ့မိတဲ့ သူကိုေတာ့ ဘယ္ေတာ့မွ ေမ့လို႔မရပါဘူး။ အဲ့ဒါသူ႔ကို အခ်စ္ဆံုးမို႔ မလား။ <span style="color:#66ffff;">အခ်စ္ဦးဆိုတာ အခ်စ္ဆံုး</span>ပါပဲလို႔ ကၽြန္ေတာ္ရင္မွာ စြဲေနတယ္ ခုထိပါပဲ။<br /><br />ဘာရယ္မဟုတ္။ အခ်စ္ဆိုတာကို အေရာင္ေတြ ဆိုးမွန္းမသိဆိုးေနခဲ့တာ (၃)ႏွစ္ေလာက္ၾကာတဲ့ အခ်ိန္ေလာက္မွာ စသိလာရတယ္။ အဲ့တုန္းက ကၽြန္ေတာ္တို႔ ပထမႏွစ္ စတတ္ရတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့ဗ်ာ။ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ သူ႔ကို ၾကိဳက္ေနတယ္။ ကၽြန္ေတာ္သိသိၾကီးနဲ႔ ေနခဲ့ေပမယ့္ လံုး၀မခံနဳိင္ေတာ့တဲ့ အဆံုး ရန္ေတာင္ ထျဖစ္မိတယ္ဗ်။ အဲ့ေကာင္ေလးဆိုတာ တစ္ျခားမဟုတ္ဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ သူငယ္ခ်င္း အရင္းၾကီးပါ။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္သိလာတယ္။ သူ႔ကို အဆံုးရႈံး မခံနဳိင္ဘူး။ ေ၀းရမွာ ေၾကာက္လာတယ္။ သူမၾကိဳက္တာေတြကို ျပင္ဆင္လာခဲ့တယ္။ <span style="color:#cc0000;">အေမတစ္ေယာက္ရဲ႕ စကားကို ဘယ္တုန္းကမွ နားမ၀င္ခဲ့တဲ့ သား</span>က ခ်စ္သူေျပာတဲ့ စကားကိုေတာ့ နား၀င္ေနခဲ့တယ္။ အဲ့ဒါဘာလို႔လဲ အခ်စ္မွာ မႊန္းေနခဲ့တာပါ။ သူ႔အတြက္ဆို ဘာမဆို လုပ္ရဲတယ္။ လုပ္လဲ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ <span style="color:#3366ff;">စာမက်က္ခ်င္တဲ့ ကၽြန္ေတာ္</span> သူ႔ေၾကာင့္စာက်က္ျဖစ္လာတယ္။ သူေအာင္သြားရင္ ကၽြန္ေတာ္ က်ေနခဲ့မွာေၾကာက္တယ္။ ေ၀းရမွာကိုး။ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို အဆံုးရႈံးမခံနဳိင္ဘူး။ ကံကို ယံုေပမယ့္ သူ႔ကို မယံုခဲ့ဘူး။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ တစ္ျခားေကာင္ေလးေတြနဲ႔ စကားေျပာတာကို ကၽြန္ေတာ္မၾကိဳက္ဘူး။ သူ႔စိတ္ကို ကိုယ္ကသြားထိန္းခ်ဳပ္လို႔ မရဘူးေလ။ သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို တကယ္ခ်စ္မွန္းသိေပမယ့္ ေနာက္တစ္ေယာက္နဲ႔ ခ်စ္သြားၾကမွာ ေတြးေၾကာက္လာတယ္။<br /><br />ေၾသာ္ တကယ္ေတာ့ လူဆိုတာ ကံစီမံရာ ပါလာၿပီးသားေလ။ ဒီစကားကို ေသခ်ာမသိနားမလည္ မစမ္းစစ္ပဲ သူ႔ကို ခ်ဳပ္ေႏွာင္သလိုျဖစ္သြားတဲ့ အခါ....<br /><br /><br /></div><br /><span style="color:#3333ff;">ဒီေန႔ သူ႔ေမြးေန႔ပါ။ ရင္ဘတ္ၾကီးတစ္ခုလံုး ထာ၀ရလက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-2530637316152589806?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-81693731412595759582008-01-08T19:17:00.000+06:302008-12-09T15:38:14.678+06:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R4NzqyraQ2I/AAAAAAAAAI8/gEHNOiG099k/s1600-h/ct2.bmp"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5153089577637528418" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R4NzqyraQ2I/AAAAAAAAAI8/gEHNOiG099k/s320/ct2.bmp" border="0" /></a><br />မ်က္၀န္းစိမ္းနဲ႔ ငါ့ကိုၾကည့္တယ္...<br />သီခ်င္းေတာ့ မဟုတ္ဘူး<br />ငါ့ရင္ထဲကို ဆူးစူးသလို<br />မ်က္၀န္းစိမ္းစိမ္းနဲ႔ ေကာင္မေလးရယ္...<br />နာက်ည္းတာလား၊ မုန္းတာလား။<br />ေ၀ခြဲမရမ်က္၀န္းေတြ<br />ငါ့ကို အရည္ေပ်ာ္ေစတယ္ကြယ္။ ။<span id="fullpost"><br /><br />အလြမ္းဒဏ္သင့္<br />မ်က္၀န္းတဆင့္မွသည္<br />ဥပကၡာေတြ၊ အေျခြရံေပါင္း<br />ေထာင္ေသာင္းမက<br />ဒီရင္ကိုသာ အၿငိဳးႀကီးစြာ<br />ဆူးစိုက္ေလၿပီ။ ။<br /><br />အႀကီးက်ယ္ဆံုး ဆံုးရံႈးျခင္းသာ<br />မ်က္ရည္အျဖစ္ စီးဆင္းေသာ္ျငား<br />သူသနားကာ ျပန္လွည့္ၾကည့္သည္<br />သို႔ေသာ္... မ်က္၀န္းစိမ္းနဲ႔သာ။ ။<br /><br />အစ္ကို <a href="http://bluearrow.myanmarbloggers.org/">မွ်ားျပာ</a> ဆီသို႔ လက္ေဆာင္ေပးထားေသာ ကဗ်ာျဖစ္ပါသည္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-8169373141259575958?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-79072059668152136702008-01-07T01:18:00.000+06:302008-01-11T22:15:08.642+06:30<div align="justify"><span style="color:#ff6666;">ေနာက္ (၃)ရက္ဆိုရင္ ခ်စ္သူရဲ႕ ေမြးေန႔ေရာက္ပါၿပီ။ မဆိုင္သလုိေနခဲ့တာ ဘယ္ေလာက္ပဲၾကာေပမယ့္ ခ်စ္ျခင္းျဖင့္သာ ခြင့္လြတ္နားလည္ရင္း အားလံုးကို ရင္ထဲမွာ သိမ္းဆည္းေနေသးတယ္။</span><br /><br /><span style="color:#999999;">ကၽြန္ေတာ့္ကို ဘယ္အတိုင္းအတာထိမ်ား ထားခဲ့အံုးမွာလဲ။ ေနာက္လ (၇)ရက္ေန႔ဆိုရင္သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ခ်စ္သူ သက္တမ္းက (၇)ႏွစ္ျပည့္ပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ဘက္က သတ္မွတ္ဆဲေပါ့။</span><br /><span id="fullpost"><br /><span style="color:#cc0000;">ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ခ်စ္ခဲ့တုန္းက အခ်စ္ဆိုတာ အေရာင္တစ္မ်ဳိးတည္းသာ ရွိတယ္လို႔ ထင္ခဲ့တာပါ။ သို႔ေပမယ့္ ေလာကႀကီးမွာေလ အေရာင္ေတြဟာ အမ်ဳိးမ်ဳိး ေရာယွက္ကုန္က်တယ္ဆိုတာ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ ေတာ္ေတာ္နားလည္ လာတယ္။</span><br /><br /><span style="color:#33ff33;">ညစ္ေထြးမႈေတြၾကားမွာ သည္းခံရင္း၊ ဆက္ခ်စ္ရင္းသာ ေနခဲ့ေပမယ့္လည္း အခ်စ္ဆိုတာက အမ်ဳိးမ်ဳိးေလ။ တကယ္ခ်စ္တယ္ ေျပာခဲ့ေပမယ့္ ကိုယ့္ထက္ခ်စ္တဲ့သူကို တစ္ဖန္ေတြ႔လာေတာ့လည္း အေရာင္ေတြ ေျပာင္းသြားၾကတာပါပဲ။</span><br /><br /><span style="color:#3333ff;">လူတိုင္းေမးေနၾကတဲ့ အခ်စ္ဆိုတာကို ကၽြန္ေတာ္ နည္းနည္းေလာက္ ေျဖၾကည့္ခ်င္ပါတယ္။ အခ်စ္ဆိုတာ အေရာင္တစ္မ်ဳိးလို႔ ကၽြန္ေတာ္ယူဆတယ္ပဲထားလိုက္ပါ။</span><br /><br /><span style="color:#993399;">ပထမေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ ၾကည္ေအးတယ္။ မ်က္စိနဲ႔ ျမင္ေတြ႔လို႔မရ။ လက္နဲ႔ထိေတြ႔ကိုင္တြယ္လို႔မရ။ ေနာက္ေတာ့ ခ်စ္ျခင္းမွာ အေရာင္ေတြ ေရာစပ္လာတယ္။ ကိုယ္ကခ်စ္တယ္ဆိုရင္ သူ႔ကိုျပန္ခ်စ္ေစခ်င္လာတယ္။ တစ္ျခားသူေတြ သူ႔ကိုခ်စ္ျပန္ေတာ့လည္း အတၱအေရာင္ေတြစြန္းလာတယ္။ ကိုယ္ကလြဲၿပီး ဘယ္သူ႔ကိုမွ ျပန္မခ်စ္ေစခ်င္ဘူး။</span><br /><br /><span style="color:#336666;">ကိုယ္နဲ႔ ခ်စ္လာျပန္ေတာ့လည္း နီးစပ္ခ်င္လာၾကတယ္။ အတူတူ ေပါင္းဖက္ခ်င္လာၾကတယ္။ တကယ္ေတာ့ အခ်စ္ဆိုတာ သူ႔သေဘာနဲ႔သူ ေနတာပါ။ ကိုယ္တိုင္ အေရာင္ေတြ သြားဆိုးမိေတာ့ ကိုယ္ပဲ ညစ္ေပစြန္းထင္းခဲ့ရတယ္ဆိုတာကို မုန္းသြားမွ သိလာၾကတယ္။ အဲ့ညစ္ေထးေနတာေတြကို အလြမ္း၊ အေဆြး၊ တမ္းတ လြမ္းဆြတ္ျခင္း၊ အမုန္းေတြလို႔ ဘယ္သူေတြသိခဲ့သလဲဗ်။ ေနာက္ဆံုး စိတ္နာတာေတြပါေသးတယ္။</span><br /><br /><span style="color:#33ffff;">တကယ္တမ္းဆိုလွ်င္ အခ်စ္ဆိုတာ တည္းျခားအေရာင္တစ္မ်ဳိးပါ။ အေရာင္ေလး တစ္စက္မွ မစြန္းေစနဲ႔။ ေတာ္ေတာ္ေလးကိုလွပတဲ့ အရာတစ္ခုပါ။</span><br /><br />ကၽြန္ေတာ္အသည္းကြဲခဲ့တာ ၾကာပါၿပီ။ အစကေတာ့ သူ႔ကို မုန္းခ်င္သလိုလို၊ စိတ္နာခ်င္သလိုလို ျဖစ္ခဲ့ပါေသးတယ္။ ေသခ်ာစဥ္းစားၾကည့္လိုက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အခ်စ္ဆိုတာကို အေရာင္ေတြသြားေရာမိလိုက္တာကိုးဗ်။ အခ်စ္ကို အခ်စ္လို႔သာ ဒီတိုင္းေလး ၾကည့္ေနမိခဲ့ရင္ ခုလို ညစ္ေထးေနတဲ့ ဘ၀မွာ ကၽြန္ေတာ္ေနရမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါေတြကို အစကသာ ႀကိဳၿပီးသိခဲ့ရရင္ေလ။ ။ ကၽြန္ေတာ္နဲ႔သူဆိုတာ...<br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-7907205966815213670?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-20140438762702070492008-01-05T23:53:00.000+06:302008-01-10T22:32:51.962+06:30အေတြးထဲ မင္းရွိေနသေရြ႕<br />ငါညည္းအံုးမယ္... ဂစ္တာေလးနဲ႔<br />အလြမ္းသီခ်င္း။<br /><span id="fullpost"><br />မ်က္ရည္စက္ေတြ<br />ဂစ္တာေလးေပၚက်သေရြ႕<br />သံစဥ္ေတြ<br />မင္းကို မေက်နပ္ဘူးဆိုတာ<br />ငါသိေနတယ္။<br /><br />ဘ၀နဲ႔လဲခဲ့တယ္ေလ...<br />ဂစ္တာေလးလည္း<br />ေဆြးျမည့္လို႔ ေၾကေနပါၿပီ။<br /><br />သူ႔ပိုင္ရွင္လည္းမရွိေတာ့<br />ဂစ္တာေပၚလက္တင္လိုက္တာနဲ႔<br />ငိုေၾကြးျခင္းသာ။<br /><br />သိရဲ႕လား...<br />မင္းကို သူေစာင့္ေနတာေလ<br />အမွတ္တရသီခ်င္းေလးေတြ<br />ေပး..ေပးခဲ့တဲ့ မင္းကို<br />သူေစာင့္ေနတယ္။<br /><br />မင္းဆုိျပတဲ့ အခ်စ္သီခ်င္းေတြ<br />ငါတီးခြင့္ မရွိပါဘူး။<br /><br />ငါတီးလိုက္တိုင္း<br />ႀကိဳးေတြ ပ်က္...ပ်က္သြားတယ္။<br /><br />ယံုပါၿပီ...<br />မင္းေပးခဲ့တဲ့ ဂစ္တာေလးက<br />တကယ္ကို သစၥာရွိပါတယ္။<br /><br />ျပန္လာပါခ်စ္သူရယ္...<br />အခ်စ္သီခ်င္းေတြ<br />ဆိုခ်င္လွပါၿပီ။<br /><br />မင္းရဲ႕ ဂစ္တာငယ္ေလးလည္း<br />အထိနာလွပါၿပီ<br />ျပန္လာခဲ့ပါေတာ့ေနာ္။<br /><br />မျဖစ္ႏုိင္ေပမယ့္<br />ေတာင္းဆိုပါရေစေနာ္<br />ခဏေလာက္ ျဖစ္ျဖစ္ေတာ့<br />ငဲ့ၾကည့္လွည့္ပါ။<br /><br />ငါ့ထက္...<br />မင္းဂစ္တာေလးက<br />အရမ္းကို ငိုေနတယ္ကြယ္။ ။<br /><br /><span style="color:#3333ff;">ကၽြန္ေတာ္ ဆက္ေရးခ်င္ေပမယ့္ ရင္ထဲက လံုး၀မထြက္ေတာ့လို႔ပါ။ ဂစ္တာေလးကို အရမ္းသနားမိလို႔။ ျပန္မလာႏိုင္ေတာ့ဘူးဆိုတာ သူဘယ္သိပါ့မလဲဗ်ာ။ ဒီကဗ်ာေလးကို ေရးရင္း ကၽြန္ေတာ္ပါ အရမ္းကို စိတ္မေကာင္းျဖစ္မိတယ္ဗ်ာ။</span><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-2014043876270207049?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-346792377234935192008-01-04T18:14:00.000+06:302008-01-11T22:13:40.013+06:30<div align="justify">ဇာတ္လမ္းအစက ဒီလိုဗ်...<br />ဒီေန႔... မိုးမရြာသလို၊ ေနကလည္း သိပ္အပူႀကီးေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး။ ကဗ်ာဆရာေပါက္စေလး အလုပ္စရႈပ္တဲ့ ေန႔ေပါ့ဗ်ာ။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ သူေရးထားတဲ႔ ကဗ်ာေတြကို ခုအရမ္းေခတ္စားေနတဲ့ blog( အြန္လိုင္းေပၚက ကိုယ္ပိုင္ ဒိုင္ယာရီ လို႔ပဲ တင္စားပါရေစ) ေပၚတင္ဖို႔ အခြင့္ရလာေတာ့၊ မ်က္ရည္၀ဲတယ္၊ ေပ်ာ္ရႊင္မႈ အတိုင္းအတာေတြ မိုးေအာင္ပ်ံတက္သြားသလိုပါပဲ။<br /><span id="fullpost"><br />ကဗ်ာေလးေတြ ဘယ္သူကိုမွ မျပရဲဘဲ သိမ္းထားခဲ့ရတာၾကာၿပီေလ။ ကဗ်ာေရးတဲ့ တစ္သက္ေပ့ါ။ဒီေန႔ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကဗ်ာလြယ္အိတ္ကေလးကို ကဗ်ာခ်စ္သူေတြသိေအာင္ ထုတ္ျပရေတာ့မယ္။ ေတြေ၀မေနေတာ့ဘူး၊ ေၾကာက္လန္႔မေနေတာ့ဘူး။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ေပါ့ေလ...မနက္ေစာေစာပါပဲ မိုးကလည္း မရြာ၊ ေနကလည္း မပူတဲ့အခ်ိန္ႀကီးမွာဗ်ာ။ ကဗ်ာေလးေတြတင္ဖို႔ အင္တာနက္ဆိုင္ရွိရာကို အလာ ကံဆိုးျခင္းလား၊ ဖူးစာရွင္လားေတာ့မသိဘူး။ အလြန္ ထူးျခားတိုက္ဆိုင္စြာပါပဲ။ ထီးတကားကားနဲ႔ လမ္းအျပည့္ေလွ်ာက္လာတဲ့ ဆံပင္ကေကာက္ေကာက္၊ ပါးစပ္က ပလုတ္ပေလာင္းနဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကိုမွ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း ရွပ္ျပာ၊ ရွပ္ျပာနဲ႔ ၀င္ေဆာင့္ မိတယ္ဗ်ာ။<br /><br /><strong>ဒိန္း.....အား</strong><br />ကံဆိုးျခင္းအစ... သူစားလာတဲ့ အခ်ဥ္ထုပ္နဲ႔မွ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ အၿဖဴေရာင္ လည္ဂတံုးေလးကို ၀င္တိုက္လိုက္တာ အမေလး သြားပါၿပီ။ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ကဗ်ာဆရာ ဘ၀အစေလးက အေရာင္ေတြနဲ႔၊ အျဖဴထည္ေလးေတာ့ သြားပါၿပီဗ်ာ။<br /><br />ဟာ...ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ပါလား။ ဆံပင္က ေကာက္ေကာက္၊ ပါးစပ္ကလည္း ေပပြလုိ႔ ညစ္ပတ္လိုက္တာ၊ ကၽြန္ေတာ္ ခဏေလးေတာ့ ေငးလိုက္မိတယ္။ ကဗ်ာေလးတစ္ပုဒ္ကို သြားသတိရမိလို႔ပါ။ ေတာ္ေတာ္တူတာပဲ။ ကၽြန္ေတာ္ ရင္ထဲ တစ္ခ်က္ေတာ့ ေႏြးသြားတယ္ဗ်။ တူတယ္ဆိုမွ တစ္ပံုစံတည္းပဲဗ်ာ။<br /><br />ျမန္ေတာ့ျမန္သား။ သူနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ တိုက္ဆိုင္ပံုမ်ားက ကၽြန္ေတာ္သံုးေနတဲ့ အင္တာနက္ဆိုင္မွာ ေနာက္တစ္ခါ ျပန္ဆံုတာပါပဲ ခင္ဗ်။ ေဘးခ်င္းကပ္လ်က္သြားထိုင္မိလိုက္တာ ကၽြန္ေတာ့္အမွား။ တစ္ခုေတာ့ ေက်နပ္စရာ။ မေန႔က ကိစၥကို သူက အရင္ေတာင္းပန္တယ္ဗ်ာ။ ဒါေပမယ့္ သိပ္ေတာ့ ဘ၀င္မက်လွဘူး။ ပါးစပ္က အစားက မျပတ္ဘူးေလ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္သူ႔ကို ဒုတိယေျမာက္ ရင္ခုန္မိတယ္။ ေၾသာ္...ဆံပင္ေကာက္ေကာက္နဲ႔ စုတ္ဖြားေလး။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပါပဲေလ။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ကဗ်ာေတြေရးလိုက္ တင္လိုက္လုပ္ေနတာ ၁လေလာက္ေတာင္ရွိလာၿပီပဲ။ သူမနဲ႔မေတြ႔ေတာ့တာလည္း ၁လေလာက္ပဲဆိုပါေတာ့။ သူ႔ကိုပဲ လြမ္းသလို၊ အခ်ဥ္ထုပ္ေလးကိုပဲ သတိရေနသလို။ စိတ္ထဲရွိတာေလးေတြ လၻက္ရည္ဆိုင္ေရာက္မွ စာစီမိတယ္ဗ်ာ။ အဲ...အဲ့မွာပဲတုိက္တုိက္ဆိုင္ဆိုင္ ေရွ႕ကျဖတ္ေလွ်ာက္သြားတဲ့ ေကာင္မေလး။ စုတ္ဖြားေလး အဲ့ေလ... ဟို..ဟို.. ေကာင္မေလး။ ရင္ခုန္သံသူခိုး။ ဟုတ္ပါဘူးေလ.. အေယာင္ေယာင္ အမွားေတာ့ ျဖစ္ကုန္ပါၿပီ။ အေရးထဲ ဆိုင္ထဲမွာလည္း ဗဒင္ သီခ်င္းကိုမွ လာဖြင့္ထားရေသး။ ကၽြန္ေတာ္လည္း အခြင့္ရတာေလး အဆံုးရႈံးေတာ့ မခံႏိုင္ဘူးဗ်။ ရတာေလးနဲ႔ သူ႔ေနာက္ကိုလိုက္ၿပီး စကားေျပာေတာ့တာပါပဲ။<br /><br /><span style="color:#000099;">ကၽြန္ေတာ္<br />စုတ္ဖြားေလး။ အဲ့ ေကာင္မေလး။ ကၽြန္ေတာ့္ကို မွတ္မိလားဗ်။</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">ေကာင္မေလးက သူ႔ကို ေသခ်ာၾကည့္ၿပီးမွ<br />ေၾသာ္...မွတ္မိၿပီ၊ မွတ္မိၿပီ... ကဗ်ာဆရာရူးၾကီး...</span><br /><br /><span style="color:#000099;">ကၽြန္ေတာ္<br />ဟုတ္ပါဘူးဗ်ာ။ ကဗ်ာေလးေတြက မင္းအတြက္ပါ။</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">ေကာင္မေလးက မဲ့သြားၿပီး<br />ေရးခ်င္တာ ေလွ်ာက္ေရးၿပီးမွမ်ား ကၽြန္မအတြက္တဲ့...ဟြန္႔</span><br /><br /><span style="color:#000099;">ကၽြန္ေတာ္<br />မဟုတ္ရပါဘူးဗ်ာ။ကၽြန္ေတာ္ေလ ေကာင္မေလးနဲ႔ ေတြ႔မွ ကၽြန္ေတာ့္ကဗ်ာေတြ လန္းဆန္းလာတာ အမွန္ပါဗ်။</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">ေကာင္မေလး<br />ျဖစ္ရမယ္ေလ။ တို႔ နဲ႔ေတြ႔ရင္ ေကာင္ေလးေတြအားလံုး အဲ့လိုပဲ ျဖစ္ရမယ္။။။</span><br /><br /><span style="color:#000099;">ကၽြန္ေတာ္<br />ေကာင္မေလး ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္မဆိုးနဲ႔ေနာ္။ ကၽြန္ေတာ္ေလ ေကာင္မေလးကို ခ်စ္တယ္ဗ်။</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">ေကာင္မေလး<br />အလာၾကီးပါလား။။။ကဲ ဒါဆို ကၽြန္မေမးမယ္ေနာ္။။ ကၽြန္မကို ခ်စ္တယ္ဆိုရင္ အခ်စ္အတြက္နဲ႔ ရွင့္ကိုယ္ရွင္ သတ္ေသျပရဲလား။</span><br /><br /><span style="color:#000099;">ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္ရႊင္သြားဟန္နဲ႔<br />ကၽြန္ေတာ္ ေကာင္မေလးကို ခ်စ္တဲ့ အခ်စ္မ်ဳးိက ဘယ္ေတာ့မွ မေသႏုိင္ပါဘူး။တစ္သက္လံုး ေကာင္မေလးေဘးနားမွာ ရွင္သန္ေနမယ့္အခ်စ္မ်ဳိးပါခင္ဗ်။</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">ေကာင္မေလး<br />အန္...ဘယ္လိုၾကီးလ။ဲ</span><br /><br /><strong>ဒိန္း....အား</strong><br /><br /><span style="color:#000099;">ကၽြန္ေတာ္<br />သြားပါၿပီဗ်ာ။ ခင္ဗ်ား ဘယ္လိုလုပ္လုိက္တာလည္းဗ်။ ဒီမွာ အားလံုး<br />ေပကုန္ၿပီဗ်ာ။ လမ္းကို ဘယ္လိုေလွ်ာက္လာတာလည္းဗ်။ ဒီမွာ လူတစ္ေယာက္လံုး လာေနတာေတာင္ မျမင္ဘူးလား။ ၿပီးေတာ့ ဒီမွာလည္း ေပကုန္ၿပီဗ်ာ။ သြားပါၿပီ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ေန႔သစ္ေလးကေတာ့။</span><br /><br /><span style="color:#ff0000;">ေကာင္မေလး<br />မသိဘူးေလ ရွင္ပဲ ခဏက ရင္ခြင္ထဲကို တိုး၀င္လွည့္ပါဆို။ ကၽြန္မကေတာင္ ရွင့္ကို ေျပာရအံုးမွာ ရွင့္။ က်မ လမ္းေလွ်ာက္တာေလ့က်င့္ေနတာရယ္။ အခ်ဥ္စားတတ္ေအာင္ က်င့္ေနတာေတြ အားလံုး ပ်က္ပါၿပီ။</span><br /><br /><span style="color:#000099;">ကၽြန္ေတာ္<br />ဟုတ္...ဟုတ္ကဲ့ခင္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္မွားပါတယ္ခင္ဗ်။ ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္က ျဖစ္လိုက္ရင္ အရာရာနဲ႔ အေၾကာင္းေၾကာင္းမို႔ ခြင့္လြတ္ပါအစ္မ။</span><br /><br /><br /><span style="color:#33ffff;">ကဗ်ာဆရာနဲ႔ သူ႔ေကာင္မေလးကို စိတ္ကူးယဥ္ပီးေရးထားတာပါ။ သူငယ္ခ်င္း ဆု ကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္။</span><br /></div></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-34679237723493519?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-7609763862955205242008-01-04T01:44:00.000+06:302008-01-10T22:30:14.559+06:30ေၾသာ္...<br />ခုံတန္းေလးလည္း<br />ႏွင္းေတြစိုလို႔...<br /><br />ခ်ယ္ရီေတြေတာင္<br />မင္းမေမႊးေတာ့<br />ႏြမ္းေနပါေရာ့လား...<span id="fullpost"><br /><br />တိမ္ျပာေတြ<br />ေကာင္းကင္ဆီမွာတဲ့ေလ<br />ငါ့အတြက္ ညိဳမည္းစြာ<br />ငိုေပးၾကေတာ့မယ္...<br /><br />ခ်ဳိလဲ့လဲ့ အၿပံဳးရိပ္ေတြ<br />နံရံေတြမွာ ကပ္လ်က္<br />ငါ့အခန္းကို တိတ္ဆိတ္ေစတယ္...<br /><br />အၿပံဳးမရွိတဲ့<br />ႏႈတ္ခမ္းထက္မွာ<br />မင္းနာမည္သာ<br />ေပက်န္ေနပါေရာ့လား...<br /><br />အထပ္ထပ္ေအာ္ညည္းတဲ့<br />အလြမ္းသီခ်င္းေတြ<br />မိႈတက္လို႔ တိပ္သားေတြပါ<br />ေပါက္ၿပဲေနၿပီခ်စ္သူ...<br /><br />အခ်စ္ငွက္ငယ္ေရ...<br />ႏွလံုးသားကို သယ္ယူ<br />အလြမ္းေတြကို သူသိေအာင္<br />သူရွိမယ့္ ေနရာထိလိုက္ၿပီး<br />ေျပာေပးပါလားဗ်ာ<br />ခံႏိုင္ရည္အားေတြ ကုန္ခမ္းေနၿပီလို႔....<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-760976386295520524?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-68159565327235114282008-01-03T17:57:00.000+06:302008-01-10T22:28:07.675+06:30ေကာင္းကင္ကို ေမာ့ၾကည့္<br />ၾကယ္တစ္စင္း မင္းအတြက္<br />လင္းခဲ့တယ္.... ငါ့အခ်စ္နဲ႔ေပါ့<span id="fullpost"><br /><br />ေဆးေရာင္ေတြ ျခယ္ၾကည့္<br />လွပျခင္း မင္းအတြက္<br />ျဖစ္ခဲ့တယ္...ငါ့အခ်စ္နဲ႔ေပါ့<br /><br />အရာရာဖန္ဆင္း...<br />ခ်စ္သူ႔ အတြက္<br /><span style="color:#ff0000;">လမင္း</span>ဆိုလည္း ျဖစ္ေစ...<br /><span style="color:#000099;">ပန္းခ်ီကား</span>ေတြလည္း လွေစ...<br /><br />မင္းေပးတဲ့ လက္တစ္စံုသာ<br />ငါ့အတြက္ အရာရာ အားျဖစ္ေစ...<br /><br />ဟိုး....အေ၀းမွာေလ<br /><span style="color:#ff0000;">ေလျပည္</span>ေတြက မင္းအတြက္<br /><span style="color:#33ffff;">ပန္းပြင့္ေလး</span>ေတြ မင္းအတြက္<br /><span style="color:#ffcc33;">မိုးစက္ေလး</span>ေတြထဲ မင္းေျပးေဆာ့လိုက္....<br />အရာရာဖန္ဆင္းမယ္ေလ.... အခ်စ္နဲ႔<br /><br /><br />ေကာင္မေလး တစ္ေယာက္နားကေန <span style="color:#3333ff;">ခ်စ္ၿခင္းေတြ ဖန္ဆင္း......... မင္းအတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရွိခဲ႔ဖူးတယ္</span> ဆိုတဲ့ စာသားေလးေတြ႔လို႔ ဒီကဗ်ာေလး ျဖစ္လာခဲ့တယ္ဆိုပါေတာ့။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-6815956532723511428?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-23291408263210894852008-01-01T22:15:00.000+06:302008-01-10T22:27:04.659+06:30ဆံပင္ေတြေကာက္<br />ေျမြလို ေလွ်ာက္ရင္း...<br />အစားလည္းပုတ္<br />အတင္းကခုတ္...<br /><span id="fullpost"><br />ငါက ေဘာပန္ဆို<br />မင္းက စာရြက္ျဖစ္ရာမွာ<br />ငါစာေရးရင္<br />မင္းက ငါ့ရဲ႕ ဇာတ္ေကာင္ေပါ့...<br />ခုေတာ့ေလ...<br />ကိုယ္က်ဳိးနည္း<br />ျဖစ္လိုက္မွျဖင့္<br />အရာရာနဲ႔ အေၾကာင္းေၾကာင္း<br />လုပ္လုိက္မွျဖင့္<br />အားလံုးကိုလြဲေရာ...<br /><br />ကယ္ၾကပါအံုးဗ်ာ...<br />ကဗ်ာေရးေနပါတယ္ဆိုမွ<br />ေမာ္ဒယ္ လာေလွ်ာက္ျပေနတယ္...<br /><br />စိတ္ကူးရင္ေနမွပဲ<br />ပါးစပ္က ပလုတ္ပေလာင္းနဲ႔<br />အတင္းလာခုတ္ေနေရာ....<br /><br />ကယ္ၾကပါအံုးဗ်ာ။<br /><br /><br />စိတ္ကူးယဥ္ၿပီး ေရးတာပါ... အဲ့လိုမ်ဳိး ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ပဲ ရွိရင္ကို ကဗ်ာဆရာေလး ေပ်ာ္ေနပါပီဗ်ာ။ :P<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-2329140826321089485?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-59052949979713078212007-12-31T23:03:00.000+06:302008-01-10T22:25:55.948+06:30ဘ၀တဲ့...မုန္တုိင္းနဲ႔တူေလေရာ<br />ေလျပင္းတစ္ခ်က္ တိုက္လိုက္တာ<br />ငါ့တဲအိုလဲ ပ်က္ေရာ...<span id="fullpost"><br /><br />ဘ၀တဲ့...မိုးၾကိဳးလိုပါပဲလား<br />လူေတြအားလံုးထဲ ငါ့ကိုမွ<br />ဦးတည္လို႔ တည့္တည့္ပစ္ရက္တယ္<br />ငါ့ရင္မွာ မီးေလာင္ျပာက်ေရာ...<br /><br />ဘ၀တဲ့...ပ်က္လံုးတစ္ခုေလလား<br />လူရႊင္ေတာ္ ပါးစပ္ထဲေရာက္ဖို႔<br />ငါ့အနာဂတ္ကို အတင္းနဲ႔ေရာၿပီး<br />ပ်က္လိုက္က်ေလေရာ...<br /><br />ေၾသာ္..ဘ၀ ဘ၀...<br />ငါမင္းကို ေပးစရာ<br />အေၾကြးမက်န္ေတာ့ပါဘူးေနာ္...<br /><br /><span style="color:#3366ff;">အမွန္က ကၽြန္ေတာ္ ဒီကဗ်ာေလးကို တင္ဖို႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ မရွိခဲ့ပါဘူး။ ညီမေလး</span> <span style="color:#cc0000;"><a href="http://yadanarsoe.blogspot.com/">ရတနာစိုး</a></span> <span style="color:#3366ff;">က ကၽြန္ေတာ္ေရးထားတဲ့ ဘ၀ကဗ်ာကို ေပးဖတ္ပါလားဆိုလာေတာ့ သူ႔ကိုျပလိုက္ရင္းက ကၽြန္ေတာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္လို ခံစားခ်က္တူတဲ့ လူေတြရွိမွာပါဆိုၿပီး တင္လုိက္တာပါ။</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-5905294997971307821?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-45357002726676119482007-12-31T17:03:00.000+06:302008-01-10T22:25:02.255+06:30ဒီေန႔ေတာ့ ျပကၡဒိန္တစ္ခုရဲ႕<br />အေရာင္အမိွန္ဆံုးေန႔ေပါ့ဗ်ာ။<br /><br />မနက္ျဖန္ဆိုရင္ ျပကၡဒိန္အသစ္က<br />ဘယ္မင္းသမီး ဘယ္မင္းသားနဲ႔မ်ား<br />ထြက္လာမလဲေနာ္။<span id="fullpost"><br /><br />အသစ္၊ အသစ္ေတြထြက္ေနေပမယ့္<br />ငါ့ရဲ႕စိတ္က ဒါပါပဲလား<br />အေရာင္ေတြမိွန္ဆဲ။<br /><br />အတိတ္ကို ျပန္ျပန္ၾကည့္ရင္း<br />ငါႏွေျမာရင္း၊ ငါတမ္းတရင္း<br />ေနလာမိတာေလ...<br />ေတာ္ေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီ။<br /><br />အတိတ္အပိုင္းအစေလးေရ...<br />ဒီတစ္ခါေတာ့ မင္းကို<br />ငါမေန႔က ေနရာမွာပဲထားခဲ့ပါရေစေတာ့။<br /><br />ငါသြားေတာ့မယ္...<br />အေရာင္ေတြစံုတဲ့ ႏွစ္သစ္ဆီကို<br />အတိတ္ကို ေမ့လိုက္ပါရေစ။<br /><br />ခြင့္လြတ္ပါ အတိတ္အပိုင္းအစေလးေရ...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-4535700272667611948?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-81064862449276091352007-12-29T23:56:00.000+06:302008-01-10T22:22:45.986+06:30မွန္တစ္ခ်က္ကို ယူၾကည့္<br />မင္းကိုယ္မင္း မွန္ၿပီလားလို႔...<br /><br />ဘ၀ဆိုတာ လြယ္တယ္ထင္ရင္ေရးၾကည့္<br />ကုန္းၿပီး ၀ိုင္းေနလားလို႔...<br /><span id="fullpost"><br />မင္းေတြ႔လား <br />ေရွ႕မွာ အနာဂတ္ရွိေပမယ့္<br />မင္းေနာက္က အတိတ္ေတြလိုက္ေနတယ္<br />မင္းကိုယ္မင္း မွန္ခဲ့ရဲ႕လား။<br /><br />၀လံုးက ေရွ႕ကေျပးေနေပမယ့္<br />ဘကုန္းက မင္းေနာက္လိုက္ေနတယ္ေနာ့္။<br /><br />စဥ္းစားအံုး...<br />မွန္တယ္ထင္ရင္ေတာ့ ဆက္လုပ္ေပါ့။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-8106486244927609135?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-39644767337000624462007-12-29T22:13:00.000+06:302008-12-09T15:38:15.029+06:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R3aCpCraQ1I/AAAAAAAAAI0/7LRFl-D8eSM/s1600-h/Crying%2520Girl.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149446865549935442" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R3aCpCraQ1I/AAAAAAAAAI0/7LRFl-D8eSM/s200/Crying%2520Girl.jpg" border="0" /></a><br /><div>မ်က္၀န္းေရ....မငိုနဲ႔ေတာ့<br />ငါ့ဒါဏ္ရာက မင္းထက္ပိုပါတယ္။<br /><br />မင္း ငိုေပးယံုနဲ႔<br />ငါေျဖသိမ့္တဲ့ ညေတြ<br />ေရတြက္လို႔ မရခဲ့ပါဘူး။<br /><span id="fullpost"><br />ေန႔ေတြ တေရြ႕ေရြ႕ျဖတ္ခဲ့တာ<br />ခုဆို ႏွစ္ေတြကူးလာၿပီ။<br /><br />အသည္းနာတယ္...<br />ရင္ကြဲပတ္လက္<br />ေၾကကြဲရက္ေတြ<br />တစ္စစနဲ႔ ေလာင္ၿမိဳက္တဲ့ရင္...<br />နာက်င္ပါေစေတာ့ေလ။<br /><br />ရံႈးၿပီးရင္းရႈံး<br />အမုန္းနိဂံုးနဲ႔<br />အေ၀းဆံုးကို ေျပးထြက္သြားတာ<br />ႏွစ္ႏွစ္ရွိၿပီေနာ္။<br /><br />ေမ့ပစ္ဖို႔<br />ဒီရင္ကို ဘယ္လိုအမိန္႔မ်ဳိး<br />ေပးရပါ့မလဲ။<br /><br />အိပ္မက္ေတာ့ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူးေလ။<br />ႏိုးလာေတာ့<br />ငါ့မ်က္၀န္းမွာ မ်က္ရည္ေတြနဲ႔။<br /><br />မငိုပါနဲ႔ေတာ့ မ်က္၀န္းရယ္...<br />ငါ့ဒဏ္ရာက မင္းထက္ပိုပါတယ္။<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-3964476733700062446?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-58282394537861047982007-12-27T22:18:00.000+06:302008-12-09T15:38:15.211+06:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R3PSpCraQ0I/AAAAAAAAAIs/kzL0pC3m4Rk/s1600-h/IMAGE0017.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148690401550025538" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R3PSpCraQ0I/AAAAAAAAAIs/kzL0pC3m4Rk/s200/IMAGE0017.JPG" border="0" /></a><br />ခုဆို ေမေမေမြးခဲ့တာ<br />သားအသက္ ၂၁ႏွစ္ရွိၿပီ။<br />အေမ့မ်က္ႏွာ ညိဳးရင္း၊ ငယ္ရင္းက<br />သား... လူလားေျမာက္ခဲ့တာ။<span id="fullpost"><br /><br />အေမ...<br />မ်က္ရည္ သိုသိပ္<br />အံကိုႀကိတ္ကာ<br />ေႏြေတြ၊မိုး ေဆာင္း<br />အခ်ိန္တိုင္းေျပာင္းလည္း။<br /><br />ဒီမွာ... ငါ့သား<br />ေလာကအလည္<br />မားမားေလွ်ာက္လို႔<br />ဘုရားကို သိ<br />သစၥာရွိဖုိ႔ အေမသင္ခဲ့မယ္သား။<br /><br />သတၱိကိုေမြး<br />ရင္ထဲေအးဖို႔<br />အၿမဲဆုေတာင္းပါသား။<br /><br />တစ္ေန႔ေတာ့သြားရမွာပဲ<br />ေတြးေၾကာက္ဖို႔ထက္<br />အသိရွိဖို႔တာၾကိဳးစားေနာ္..သားတဲ့။<br /><br />(အေမ သားအားလံုးကို ျပန္ၾကားေနရတယ္ဗ်ာ)<br /><br /></span><span style="font-size:0;"></span><span style="font-size:0;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-5828239453786104798?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-91116017322169558472007-12-26T02:16:00.000+06:302008-12-09T15:38:15.347+06:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R3FidiraQzI/AAAAAAAAAIk/OXtRoNapj9M/s1600-h/24_38_52---Time-Clock-for-Clocking-In_web.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R3FidiraQzI/AAAAAAAAAIk/OXtRoNapj9M/s200/24_38_52---Time-Clock-for-Clocking-In_web.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148004108725797682" /></a><br />အခ်ိန္ေတြ...<br />နာရီလက္တံေတြကို <br />ေျပာင္းျပန္လွည့္ၾကည့္မိတယ္...<br />ငါဒီလို ဘ၀မ်ဳိး ဘယ္လိုေရာက္လာပါလိမ့္လို႔။<br /><br /><span id="fullpost"><br />ငါရည္ရြယ္တဲ့ အင္ဂ်င္နီယာ<br />ခုျဖစ္ေနတာက လူရႊင္ေတာ္...<br />ဘာေတြမ်ား လြဲခဲ့ပါလိမ့္။<br /><br />ဆိုခ်င္တဲ့ သီခ်င္းေတြ<br />ခုငါမေရးတတ္ေတာ့ဘူး<br />ဘာေတြမ်ား အေတြးေခ်ာ္ခဲ့ပါလိမ့္။<br /><br />လုိခ်င္တဲ့ အနမ္းေတြ<br />ခုထိေတာ့ သိမ္းထားမိတယ္<br />အိပ္မက္ထဲမွာေလ။<br /><br />ဘာေတြမ်ား လဲေခ်ာ္ခဲ့ပါလိမ့္။<br /><br />မထင္ခဲ့ဘူးေလ <br />ဒီလိုျဖစ္လာမယ္လို႔။<br /><br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ...<br />ဒီလိုအခ်ိန္ေတြကို ျဖတ္ရင္း<br />ေနာက္တစ္ခါ ဒီလိုအခ်ိန္ကုိ<br />ျပန္စဥ္းစားမိရင္<br />ဒီလို အေၾကာင္းပဲ ေတြးမိမယ္ထင္ပါရဲ႕ဗ်ာ။<br /><br />(ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က အၿမဲတမ္း ရံႈးနိမ့္သူတစ္ေယာက္ကိုးဗ်။)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-9111601732216955847?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-37170344445059597122007-12-24T20:17:00.000+06:302008-01-10T22:16:37.987+06:30တိမ္ေတြေတာင္ ညိဳေနၿပီေလ။ ငွက္ကေလးေတြ အေတာင္ေတြ၀ဲလို႔ အသိုက္ဆီျပန္ေလၿပီ။ အေ၀းက မီးခိုးတန္းေတြက အရင္အတိတ္လို ပါပဲလား။ ငါ့ေျခေထာက္ေတြ ဦးတည္ခ်က္မဲ့ေနၿပီ။ ဘယ္ဆီကို ခရီးဆက္ရမလဲ။<br /><br /><span id="fullpost"><br />မင္းနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး မနက္ခင္းေတြကို ငါခ်စ္တတ္ခဲ့သလို၊ ညေနဆည္းဆာေတြလည္း ငါ့အိပ္မက္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ဖူးတယ္။ ခ်စ္မိတာ အျပစ္မဟုတ္ေပမယ့္ ခံစားရသူမွာေတာ့ အျပစ္ရွိေနမွန္း ငါေ၀းမွ သိေတာ့တယ္။ မင္းေပးတဲ့ လမ္းခြဲျခင္းက အခ်စ္အတြက္ အျပစ္ဆိုရင္ အျပစ္ဒဏ္က အရမ္းကို ႀကီးလြန္းပါတယ္။<br /><br />မ်က္၀န္းအိမ္မွာ မ်က္ရည္ေတြရွိေနပါလ်က္ ငါငိုလို႔မရဘူး။ ေမွ်ာ္ေနမွန္းသိလွ်က္နဲ႔ ေ၀းေ၀းလာတယ္။ ဒါေတြဟာ ၀ဋ္လား။ အဲ့ဒီလိုဆိုရင္လည္း ေက်ပါေတာ့ ဒီဘ၀နဲ႕တင္။ ငါသြားစရာလမ္း မရွိေအာင္ ပိတ္ေလာင္ေနတယ္။ မိႈင္ေတြေနတဲ့ ငါ့စိတ္ေတြ အတိတ္ကိုသာ ေရာက္ေနတယ္။<br /><br />1999 january<br />အျဖဴ၊ အစိမ္းေတြနဲ႔ ေက်ာင္းေတာ္တစ္ခုမွာေပါ့။သူ႔ကို ပထမဆံုးစၿပီး ျမင္ဖူးခဲ့တယ္။စေတြ႔တဲ့ေန႔ကပဲ သူ႔ကို ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ အျဖစ္ခံစားဖူးခဲ့ေသးတယ္။<br /><br /><strong>ေကာင္မေလး<br />ေၾကြကာ၊ေမာကာ<br />ရင္ခုန္ရတယ္။<br /><br />ငါ့အနမ္းေတြ၊ ပန္းေတြၾကားမွာ<br />ေပ်ာ္ေနတယ္လို႔<br />ငါအိပ္မက္တယ္။<br /><br />အႏု၊အရြ ေတြၾကား<br />ငါ့ဖူးစာဟာ မင္းေလလား?<br /><br />ငါရင္ခုန္တယ္။</strong><br /><br />ခ်စ္သူမင္းကိုငါ ကဗ်ာေပါင္းမ်ားစြာ လက္ေဆာင္ေပးခဲ့ဖူးေပမယ့္ ဒီကဗ်ားေလးကိုေတာ့ မေပးခဲ့မိဘူး။ ခုေတာ့့ ငါ့ကဗ်ာေလးဟာ ငါေမ့ခဲ့တဲ့ အသည္းကြဲနိမိတ္လား။ ငါမေတြးတတ္ေတာ့ဘူး ခ်စ္သူရယ္<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-3717034444505959712?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-79844494809317214892007-12-22T10:12:00.000+06:302008-12-09T15:38:15.515+06:30<a href="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2yQdCraQyI/AAAAAAAAAIc/jwGp-Cqpl4I/s1600-h/dead_sea_sunset.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2yQdCraQyI/AAAAAAAAAIc/jwGp-Cqpl4I/s200/dead_sea_sunset.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146647302787187490" /></a><br />ေၾကြၿပီ...<br />ပန္းေတြေတာ့ မဟုတ္ဘူး။<br />သစ္ရြက္ေတြလည္း မဟုတ္ဘူး။<br />ၾကယ္ေတြလည္း မဟုတ္ဘူး။<span id="fullpost"><br /><br />ငါ့ရင္က<br />မင္းေၾကာင့္ျဖစ္တဲ့ မ်က္ရည္ေတြသာ<br />ပါးျပင္ေပၚ လြမ္းတိုင္း ေၾကြေနတယ္။<br /><br />ေမွ်ာ္မေနနဲ႔လို႔ မင္းေျပာထားလည္း<br />ေၾကကြဲျခင္းေတြက မင္းကိုသာ<br />မက္ေမာေနတယ္။<br /><br />ေ၀းေ၀းလာတဲ့ မိုင္ေပါင္းမ်ားစြာမွာ<br />မင္း... ေပ်ာ္ေနေရာေပါ့ေလ။<br /><br />ငါ့မွာေတာ့... <br /><br />ဒီေလာကမွာ အခ်စ္အတြက္<br />အႀကီးအက်ယ္ဆံုးရႈံးမႈကို<br />ဘာသာစကားတစ္ခုလို သံုးရရင္<br />ပါးျပင္ေပၚ ေၾကြလာတဲ့ မ်က္ရည္ေတြသာ...<br />ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-7984449480931721489?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-36145287724773206542007-12-21T02:19:00.000+06:302008-12-09T15:38:15.662+06:30<a href="http://3.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2rLgCraQxI/AAAAAAAAAIU/xjyTY09XWZg/s1600-h/blood_rose.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2rLgCraQxI/AAAAAAAAAIU/xjyTY09XWZg/s200/blood_rose.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146149275559412498" /></a><br />အသည္းနာတယ္။<br />ငါပ်ဳိးတဲ့ ႏွင္းဆီ<br />ကိုင္းညႊတ္လို႔ လာဆူးတယ္ ငါ့ရင္...<br /><span id="fullpost"><br /><br />ဘ၀နာတယ္။<br />ငါပ်ဳိးတဲ့ ႏွင္းဆီ<br />မင္းလွသမွ် ရန္သူအလယ္က ငါ...<br /><br />စိတ္နာတယ္။<br />ငါပ်ဳိးတဲ့ ႏွင္းဆီ<br />ရွင္သန္ေန မင္းလမ္း<br />ကိုယ္တိုင္ ဖ်က္ဆီးရက္သူ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-3614528772477320654?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-803669759315681272007-12-20T20:15:00.000+06:302008-12-09T15:38:15.799+06:30<a href="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2p2USraQwI/AAAAAAAAAIM/9AoCcbrgHw4/s1600-h/heart%2520hands.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2p2USraQwI/AAAAAAAAAIM/9AoCcbrgHw4/s200/heart%2520hands.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5146055615207588610" /></a><br />ဘ၀ရဲ႕လိႈင္း<br />ဘယ္လိုေတြ႔ႀကံဳ <br />မင္းရွိရင္<br />ကူးခတ္မယ္လို႔ <br />ငါက်ိန္မယ္။ <span id="fullpost"><br /><br />ေမွ်ာ္လင့္တယ္<br />ငါေလွ်ာက္တဲ့ ဘ၀ၾကမ္းလမ္းကို<br />အနားမွာ အၿမဲ <br />အၿပံဳးေတြနဲ႔ ခြန္အားေပးပါ။ <br /><br />အႀကိမ္ႀကိမ္ဆံုးျဖတ္...<br />ငါ့အသက္သည္ ရင္ဘတ္မွာ<br />ငါ့ရင္ဘတ္သည္ မင္း<br />ဒါဆို မင္းဟာ <br />ငါ့ဘ၀ ငါ့အသက္။<br /><br />မင္းထားခဲ့ရင္ ရင္မွာကြဲအက္လို႔<br />မင္းသာေက်နပ္ရင္ <br />ငါအသက္ဆက္မယ္<br />ေနာက္ဘ၀ေတြထိ မင္းနဲ႔။ <br /><br />မင္း... ယံု။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-80366975931568127?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-18812470774797959822007-12-19T21:15:00.000+06:302008-12-09T15:38:15.957+06:30<a href="http://2.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2kzuCraQvI/AAAAAAAAAIE/Y5Joq7nti9U/s1600-h/wedding.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2kzuCraQvI/AAAAAAAAAIE/Y5Joq7nti9U/s200/wedding.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145700915333448434" /></a><br />ဆိုပါစို႔...<br />ထိပ္ေျပာင္ ဆီရႊဲ<br />ေရႊပိုးတြဲနဲ႔၊<br />အခါေတာ္ေပးထက္ ယဥ္သူကမင္း။<span id="fullpost"><br /><br />ေရႊလက္တြဲလို႔ (အမယ္...ထိပ္ရႊဲက ခလုတ္တိုက္လွဲက်တာေတာင္ ေပ်ာ္လို႔)<br />မရွက္ဘူးဗ်ာ။<br /><br />ရင္ခုန္သံ တစ္ဒုန္းဒုန္းနဲ႔<br />ခန္းမတစ္ခုလံုး ဟီးလို႔။<br /><br />လႈိက္လွဲတဲ့ အၿပံဳးေတြ၊ <br />ေလွာင္ၿပံဳးေတြက<br />တစ္ဖ်တ္ဖ်တ္ရိုက္ေနတဲ့ ကင္မရာ အျပည့္။<br /><br /><strong>မယ္</strong>... ေမာေနပါေရာ့လားလို႔ <br />ေခြၽးသုတ္၊ ေရတိုက္ေနတဲ့<br />ထိပ္ရႊဲေတာ့ ဇမၺဴတစ္ခြင္မွာ <br />ကံ အေကာင္းဆံုးလူ ျဖစ္ၿပီေပါ့။ <br /><br /><br /> ၿပီးပါၿပီ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-1881247077479795982?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-8060585699285798052007-12-15T20:35:00.000+06:302008-12-09T15:38:16.436+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2PlDiraQuI/AAAAAAAAAH4/z2lGgfNGprA/s1600-h/night_1.JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2PlDiraQuI/AAAAAAAAAH4/z2lGgfNGprA/s200/night_1.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144207048398488290" /></a><br />လရိပ္ခ်ဳိ...<br />အကာဆီးတစ္ခုေနာက္<br />ေရးေရးေလး ေပၚေနတယ္။<span id="fullpost"><br />ေၾကကြဲစြာ ငိုတဲ့မ်က္ရည္<br />အခန္းထဲမွာ ပ်ံႀကဲလို႔။<br /><br />တစ္ျဖည္းျဖည္း ရူးလာတဲ့ ငါ...<br />ႏွလံုးသားရလဒ္။<br /><br />ဘယ္တူပါ့မလဲ...<br />အခန္းဆီးေနာက္က လရိပ္နဲ႔...<br />အျပင္မွာ လွေနသေလာက္<br />အခန္းက်ဥ္းက ဒါဏ္ရာေတြနဲ႔။<br /><br />ခ်ဴိၿမိန္တဲ့ ပ်ားရည္<br />ပ်ားေတြက စုတ္ယူသလို။<br /><br />ငါငိုတယ္၊ ေၾကကြဲစြာ။<br /><br />ဒါဏ္ရာသာ ငါဆိုရင္<br />လရိပ္လို ေအးျမမႈက<br />မင္းျဖစ္ပါေစ...ခ်စ္သူ<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-806058569928579805?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-46410317166670265212007-12-15T12:12:00.000+06:302008-12-09T15:38:16.676+06:30<font face="Zawgyi-One">(၁)<br />႐ုိး႐ုိးပဲေျပာေပါ့<br />အခ်စ္က ပန္းသီးဆိုလည္း<br />ခဲြစားဖို႔ေတာ့ ဓါးလိုမွာပဲ။<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2OfySraQtI/AAAAAAAAAHw/wZCD0QE1sJ8/s1600-h/Apple-with-knife-by-Liza-Hirst(2).JPG"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2OfySraQtI/AAAAAAAAAHw/wZCD0QE1sJ8/s200/Apple-with-knife-by-Liza-Hirst(2).JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5144130885743428306" /></a><span id="fullpost"><br /><br />(၂)<br />လာခဲ့ေလ <br />အိပ္မက္မွာ ေတြ႔ခ်င္ရင္<br />ညတစ္ညေတာ့ လိုမွာပဲ။<br /><br />(၃)<br />ေကာင္မေလး<br />သစ္႐ႊက္ေၾကြတာေတာင္ ရင္ခုန္ရင္<br />ခ်စ္တတ္ဖို႔ အသည္းႏွလံုးေတာ့ လိုမွာပဲ။<br /><br />(၄)<br />ဆုေတာင္းလိုက္ေပါ့<br />မင္းနဲ႔သာ ဘ၀ဆက္တိုင္း ဆိုရင္<br />ကမၻာေတြ အသေခၤ်ေတာ့ လုိမွာပဲ။<br /><br />(၅)<br />စိတ္ကူးေတာ့ ယဥ္ေပါ့<br />အခ်စ္ကို သြားေတာ့မကစားနဲ႔<br />မ်ားလြန္းတဲ့ မာတိကာေတြက<br />မင္းကို အသည္းခြဲမွာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။</font><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-4641031716667026521?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-85344164415455953072007-12-13T13:42:00.000+06:302008-12-09T15:38:17.189+06:30<font face="Zawgyi-One">ခုဆို ေခါင္မိုးေပၚက<br />ဆီးႏွင္းက်သံေတြ၊ ေလေအးေအးေတြ<br />မနက္ခင္းကို လႈပ္ႏုိးလို႔<br />ငါတို႔ ေဆာင္းအခါ ေရာက္ခဲ့့ျပန္ၿပီ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2D1HPo6WrI/AAAAAAAAAGg/lpXgHOLGW5s/s1600-h/mogok-valley.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2D1HPo6WrI/AAAAAAAAAGg/lpXgHOLGW5s/s200/mogok-valley.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143380279263124146" /></a><br /><span id="fullpost"><br />ငယ္ငယ္က ေစာင္ၿခံဳလ်က္<br />မီးဖိုေဘးက အဖြားကို သတိရတယ္...<br /><br />ေစာင္ၿခံဳ၊ မီးလႈံရင္း <span style="font-weight: bold;">ေခါပုတ္</span>စားရတာ<br />ေဆာင္းရာသီရဲ႕ အခ်ဳိၿမိန္ဆံုး အရသာတဲ့...<br /><br />၀န္းရံေတာင္တန္းေတြလည္း အံု႔မႈိင္းလို႔<br />ႏွင္းရည္ေတြ အငမ္းမရ စုတ္ယူရင္း<br />ပြင့္ေလၿပီ၊ ေဆာင္းအလွပန္းေတြ...<br /><br />ေကြ႔ေကာက္တဲ့ <br />လမ္းေလးေတြအတိုင္းတာ လာခဲ့ပါ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2D3hPo6WsI/AAAAAAAAAGo/ClkjTDRcn3I/s1600-h/misty-mogok.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2D3hPo6WsI/AAAAAAAAAGo/ClkjTDRcn3I/s200/misty-mogok.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143382924962978498" /></a><br />မိုးကုတ္ၿမီးရွည္စားရင္း မိုးကုတ္အလွေတြက<br />မင္းစိတ္ကို ေပ်ာ္ေစပါ့မယ္...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2D4Pfo6WtI/AAAAAAAAAGw/Yy9DSsebJiE/s1600-h/meeshayforfoodtv_sm.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2D4Pfo6WtI/AAAAAAAAAGw/Yy9DSsebJiE/s200/meeshayforfoodtv_sm.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143383719531928274" /></a><br />ေရႊနားေတာ္ထက္ ပန္ဆင္မယ့္<br />ရတနာေတြလည္း ေရြးလွည့္ပါ...<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2D5fPo6WuI/AAAAAAAAAG4/w3L3CR51FsU/s1600-h/diam-coeur.bmp"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2D5fPo6WuI/AAAAAAAAAG4/w3L3CR51FsU/s200/diam-coeur.bmp" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143385089626495714" /></a><br />ခ်မ္းေအးလြန္းရင္လည္းေျပာေပါ့<br />ေတာင္ေပၚသားေတြရဲ႔ ရင္ခြင္က <br />အားလံုးအေပၚ ေႏြးပါတယ္...<br /><br />အခ်ဳိဆံုး အၿပံဳးေတြက ေတာင္တန္းေတြတိုင္းမွာ <br />ရွိေနပါတယ္။ <br /><br />ေဆာင္းရာသီရဲ႔ ေအးျမမႈေလးကို ၾကိဳက္ရင္<br />ခ်စ္စရာ ရႈခင္းေတြနဲ႔ ေဆာင္းေနၾကာေလးေတြက<br />အၿမဲႀကိဳဆိုလ်က္ပါ။<br /><br />ေတာင္ေပၚသားကို ခ်စ္ရင္ <br />အလည္လာပါ ေျမျပန္႔သူ။</font><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-8534416441545595307?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-19099467099054579352007-12-12T18:18:00.000+06:302008-12-09T15:38:17.360+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2EL9Po6WvI/AAAAAAAAAHA/VuuezvFkUsg/s1600-h/Pablo-Picasso-Mother-And-Child-25656.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2EL9Po6WvI/AAAAAAAAAHA/VuuezvFkUsg/s200/Pablo-Picasso-Mother-And-Child-25656.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143405396231871218" /></a><br /><font face="Zawgyi-One">သစ္ရိပ္ရယ္လို႔ ျမင္တာနဲ႔ <br />ေအးခ်မ္းတယ္ထင္ၿပီး<br />ငါ..အႀကိမ္ႀကိမ္ ၀င္နားဖူးတယ္။<br /><span id="fullpost"><br />သတိလက္လြတ္ပဲ။<br /><br />ကိုင္းေတြက်ဳိး ရႊက္ေတြေၾကြေတာ့မွ <br />ဘယ္မွာ ဆက္နားရမလဲ ...ဘ၀<br />ထိပ္ဆံုးကို ေရာက္ခ်င္ေနမွ <br />အျမင့္က မိုးေတြ သည္းလာတယ္။ <br /><br /> ငါ့ဆက္နားခိုရာ<br />အရိပ္စစ္စစ္ ဘယ္မွာလဲ။ <br /><br />အသိစိတ္ေတြ ကင္းေနတဲ့ ညေတြ <br />သန္းေခါင္ယံေက်ာ္ေပါင္း မ်ားမ်ားလာေတာ့<br />ငါ တစ္ခုခုကို ေၾကာက္ေၾကာက္လာတယ္။ <br /><br />တစ္ခါတစ္ေလ ငယ္တုန္းကလို <br />မနက္ခင္းဆည္းဆာကို ၾကည့္ခ်င္ေနမွ <br />ေန၀င္ခ်ိန္ကို ျမင္ျမင္လာတယ္။ <br /><br />ငါ့ ေန၀င္ခ်ိန္မ်ား ေရာက္ေလေတာ့မလား။ <br /><br />အေမ....<br />အရိပ္ေတြမဲ့မဲ့လာတဲ့ သားဘ၀<br />ဘယ္မွာ ဆက္နားရမလဲ၊ ေျပာပါအံုးေမေမ<br />သားသိလာတဲ့ အရိ္ပ္ဆိုတာ <br />ဘယ္အခ်ိန္မွ တည္ၿမဲမလာေတာ့ဘူး၊ <br /><br />ဒါေပမယ့္ ေမေမ <br />သားရင္မွာ တစ္ခါတစ္ခါ ေအးခ်မ္းလာတယ္<br />အေမ့အရိပ္။ <br /><br />သားဘယ္ေလာက္ပဲ ပူေလာင္ေနပါေစ <br />အေမဆိုတာေလးနဲ႔ သားေအးခ်မ္းလာတယ္...<br />သား နားလည္လာၿပီ ေမေမ။<br /><br />အရိပ္ေတြ အားလံုးထဲမွာ ေမေမ့ အရိပ္ (မိဘ အရိပ္)သာ<br />ေအးခ်မ္းဆံုးဆိုတာ မိဘနဲ႔ ေ၀းေလေလ<br />ပိုပိုသိလာေလေလပါပဲဗ်ာ။</font><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-1909946709905457935?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-28008402244779332032007-12-09T19:15:00.000+06:302008-12-09T15:38:17.493+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2ESSvo6WwI/AAAAAAAAAHI/5tMaCrnhPv4/s1600-h/moonvenus3_bush_c81.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2ESSvo6WwI/AAAAAAAAAHI/5tMaCrnhPv4/s200/moonvenus3_bush_c81.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143412362668825346" /></a><br /><font face="Zawgyi-One">ၾကယ္ေတြေၾကြေနတယ္<br />ေကာင္းကင္...<br />တိမ္ေတြျပာေနေပမယ့္ <br /><span id="fullpost"><br />ငုိေနတယ္...<br />မ်က္ရည္ေရာင္ခ်ယ္ေဆးေတြ<br />မင္း ျပတ္သားစြာ ေရးခ်ယ္...<br /><br />ေျမျပင္မွာ မ်က္ရည္ရယ္လို႔<br />မင္းဆီကေၾကြတဲ့ၾကယ္သာ...<br /><br />ေရဆန္မွာ ေပ်ာ္မယ္ဆိုတာ<br />ေနာက္ ဘ၀ေလလား...<br /><br />ခုမွာေတာ့ ေရစုန္ကို <br />မ်က္ရည္နဲ႕ေမ်ာ...<br />အၿပံဴးေတြကို ရင္မွာစုလို႔<br />လိုခ်င္တယ္... မင္းဆီက ေနာက္ဆံုးစကား<br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ....<br />ဘာလဲခ်စ္သူ?</font><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-2800840224477933203?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-66702655651998077052007-10-25T21:32:00.000+06:302008-12-09T15:38:17.751+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/RyAyY77PE-I/AAAAAAAAAGQ/CafjxNNjKno/s1600-h/AAE-MD11-L.gif"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/RyAyY77PE-I/AAAAAAAAAGQ/CafjxNNjKno/s200/AAE-MD11-L.gif" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125151779932017634" /></a><br />ညရဲ႕ ေကာင္းကင္ေတြမွာ <br />ၾကယ္ေလးေတြ ယွက္ေျပးေနတာကို<br /><span id="fullpost"><br />ေမေမ့ရဲ႕ အၿပံဳးေလး တစ္ခ်ဳိ႕နဲ႔ ႏိႈင္းရင္ <br />ၾကယ္ေလးေတြ ေပ်ာက္ကြယ္ကုန္ၾကလိမ့္မယ္..ေမေမ <br />ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ <br />သူတို႔နဲ႔ မထိုက္တန္လို႔တဲ့... <br /><br />ေမေမ့ရဲ႕ စကားသံခ်ဴိေလးေတြက <br />ဆည္းလည္းေလးေတြ ေသာင္းနဲ႔ခ်ီၿပီး <br />ေျပးလႊားေနသလိုပါ... <br /><br />ဒါေပမယ့္ ေမေမ့စကားသံေလးေတြေၾကာင့္ <br />သံဇဥ္ေလးေတြ ရပ္တန္႔ကုန္ၾကတယ္.. <br /><br />ဘာလို႔လဲ လို႔ေမးရင္ <br />ဒီကမၻာမွာ ေမေမ့စကားသံေလာက္ <br />ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့ ေတးသြားေတြလို <br />ဘယ္သံဇဥ္ေတြကမွ မေဖၚၾကဴးႏိုင္ေသးလို႔တ့ဲ... <br /><br />ေမေမ... <br />ဒီကမၻာမွာ ေမေမသာလွ်င္ <br />သားတို႔ရဲ႕ ၾကယ္စင္ <br />သားတို႔ရဲ႕ ေတးသြားေတြပါ... <br /><br />ေမေမသာ မရွိခဲ့ရင္ <br />ၾကယ္စင္ေတြေရာ၊ <br />ေတးသြားေတြကပါ <br />ဒီကမၻာကို ပိုင္စုိးၾကလိမ့္မယ္... <br /><br />ဒါေပမယ့္ <br />သားမေၾကာက္ပါဘူး... <br /><br />ဘာလို႔လဲလို႔ အားလံုးကေမးၾကရင္ <br />ေမေမဆိုတာ သားတို႔ရဲ႕ရင္မွာ <br />အရာရာကို ေပးစြမ္းတဲ့သူ၊ <br />အရာရာကို ဖန္းတီးေပးႏုိင္တဲ့ အႏႈိင္းမဲ့ ေမေမ <br />ျဖစ္ေနလို႔ပါပဲ... <br /><br /><br />(သားခ်စ္ေသာ ေမေမကို ဒီကဗ်ာေလးနဲ႔ ကန္ေတာ့ပါရေစ)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-6670265565199807705?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-82631442118605505422007-10-25T21:31:00.000+06:302008-01-10T21:32:02.155+06:30လူတစ္ေယာက္ကို <br />လြယ္လြယ္နဲ႔ခ်စ္တယ္...<br /><span id="fullpost"><br />ၿပီးေတာ့ လြယ္လြယ္ေလးပဲ <br />ေမ့ထားခဲ့တယ္... <br /><br />မင္း... ပ်င္းတဲ့အခါ <br />ငါ့ကို စကားလာေျပာလိုက္... <br /><br />မင္း..ေပ်ာ္တဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့ <br />ငါနဲ႔ အေ၀းမွာေပါ့... <br /><br />ငါခ်စ္မိတဲ့ အခ်စ္ေတြက <br />မင္းရဲ႕ ဥေပကၡာ ပစ္မွတ္မွာရွိေနေတာ့ <br />ငါဆိုတာ ေသလူပါပဲ... <br /><br />ငါ့မွာ အသက္သာရွိေပမယ့္ <br />ငါ့ႏွလံုးသားကို မင္းသတ္သြားၿပီ... <br /><br />ခ်စ္တယ္လို႔... <br />လြယ္လြယ္နဲ႔ ေျပာခဲ့ၿပီးမွ <br />ခ်စ္သူကို အေလးမထားခဲ့ရင္ <br />အဲ့ဒီလူဟာ <br />လူသားမဆန္တဲ့လူပဲ.......<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-8263144211860550542?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-63853502492916559952007-10-25T21:29:00.000+06:302008-01-10T21:30:30.830+06:30မင္းသြားမဲ့လမ္းကို <br />ငါမတားရက္ပါဘူး...<br /><span id="fullpost"><br />မင္းရဲ႕ လမ္းမွာ ငါဆိုတာ <br />အတားအဆီးတစ္ခု ဆိုခဲ့ရင္ <br />ေရွာင္ခြါလို႔ အေ၀းကိုေျပးပါ့မယ္... <br /><br />မင္းနဲ႔ ေ၀းေပမယ့္ <br />မင္းခ်န္ထားခဲ့တဲ့ <br />ေနရာေလးေတြမွာ <br />ျဖစ္သလိုပဲ <br />ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္ဖို႔ <br />ငါႀကိဳးစားေနပါတယ္... <br /><br />ငါဟာ မင္းအတြက္ <br />အခ်စ္ကလြဲၿပီး ဘာတစ္ခုမွ <br />မေပးႏိုင္ခဲ့တာကေတာ့ <br />ငါ့ရဲ႕ အႀကီးမားဆံုး အားနည္းျခင္းပဲဆိုတာ... <br />သိလိုက္ရတဲ့ အခ်ိန္က်ေတာ့ <br />မင္းက ငါ့ရဲ႕ ေ၀းဆံုးကို <br />ထြက္သြားခဲ့ၿပီေလ... <br /><br />ဒါေပမယ့္... ရယ္... <br />မင္းရင္ခြင္ရဲ႕ အနီးဆံုးေနရာမွာ <br />ငါ့ႏွလံုးသား၊ <br />ငါ့အခ်စ္၊ <br />ငါ့ဘ၀..အားလံုးကို <br />မင္းနဲ႔ မေ၀းခင္တုန္းကရင္း <br />ျမဳပ္ႏွံခဲ့ၿပီးလို႔ ....ခုဆို... <br />ငါ အားလံုးကို ေက်နပ္ေနပါၿပီေလ.... <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-6385350249291655995?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-71431790246036146772007-10-25T21:28:00.000+06:302008-01-10T21:42:51.203+06:30ငါခ်စ္ေနရင္ သူလည္း <br />ျပန္ခ်စ္မယ္ဆိုတာကို <br /><span id="fullpost"><br />ယံုၾကည္ခဲ့လို႔ <br />ငါဆိုတာ....ဘ၀ပ်က္ခဲ့ၿပီးၿပီ... <br /><br />သူ႔အနားမွာ အခ်ိန္တိုင္း <br />ရွိေနခ်င္လို႔ <br />ငါဘာမဆို ေပးဆပ္ရင္းက <br />အမ်ားမုန္းတဲ့ ငေပႀကီးလို <br />ျဖစ္ေနရင္းကလည္း <br />သူ႔ကို ဆက္ခ်စ္ခဲ့ၿပီးၿပီ... <br /><br />ငါ့မွာ သူနဲ႔ေ၀းရဖို႔ <br />ခံႏုိင္အား မရိွခဲ့တာ အမွန္ပါ... <br /><br />မ်က္ရည္ကို အခ်စ္နဲ႔မွ်ား <br />ငါ့အခ်စ္ကို ဘ၀ထပ္ေပးခဲ့သေလာက္ <br />ငါျပန္ရေတာ့........... <br /><br />မ်က္ရည္... <br />လမ္းခြဲျခင္း... <br />ပတ္၀န္းက်င္ရဲ႕ အမုန္း.... <br /><br />ငါဘာလို႔ ငါ့ပတ္၀န္းက်င္နဲ႔ <br />ေ၀းေနတယ္ ဆိုတာ <br />သိၿပီလား..... သူငယ္ခ်င္း <br /><br />နင္ငါ့ကို ေမးတယ္ေနာ္... <br /><br />ငါ သူ႔ကို ျပန္ခ်စ္ရမလားလို႔..... <br />ငါ့ကို အရင္ၾကည့္ေပါ့...သူငယ္ခ်င္းရာ......<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-7143179024603614677?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-27034901586880904132007-10-25T21:25:00.000+06:302008-12-09T15:38:18.020+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2ESpvo6WxI/AAAAAAAAAHQ/AY3PH2gG1eM/s1600-h/Dark+Night.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://4.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/R2ESpvo6WxI/AAAAAAAAAHQ/AY3PH2gG1eM/s200/Dark+Night.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5143412757805816594" /></a><br />ငါ မင္းနဲ႔ ေတြ႔ၿပီးေနာက္တစ္ရက္ည.... <br /><span id="fullpost"><br />ဘယ္သူမွ မသိလိုက္ပဲ <br />ငါ အိပ္ေမာက်သြားတယ္... <br /><br />အိပ္မက္မွာ <br />မင္းလာေခၚတဲ့ ငါ့အခန္းဟာ <br />အေရာင္မွိန္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ေပါ့... <br /><br />မင္းရဲ႕လက္ေတြကလည္း <br />ေအးစက္လို႔... <br /><br />မ်က္၀န္းေတြကလည္း <br />မည္းနက္လို႔... <br /><br />ငါ့ရင္ေတြ ၀ုန္းဒိုင္းႀကဲေနတယ္... <br /><br />မင္းဆုတ္ကိုင္ထားတဲ့ ငါ့လက္ေတြမွာ <br />ရမၼက္ေတြပါသြားလား...ငါမသိ... <br /><br />တုန္ရီတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြက <br />ဘယ္ကမၻာကို ေခၚသြားလဲ... <br /><br />ငါဟာ မိုက္ခနဲ... သတိဆိုတာနဲ႔ <br />အဆက္ပ်က္သြားတယ္... <br /><br />ငါျပန္သိလာေတာ့ <br />ဟိုး...........အေ၀းႀကီးမွာ <br />အျပာေရာင္အလင္းတန္းေတြ <br />ငါျမင္ေနရတယ္... <br /><br />ငါ့ေဘးမွာလည္း နင္..... <br /><br />ဟာ....ဘာေတြလည္း....... <br /><br />ငါလန္႔ႏိုးလာေတာ့ <br />ငါ့ေဘးမွာ ေၾကမြေနတဲ့ <br />အိပ္ရာခင္းေလး ပဲရွိေတာ့တယ္... <br /><br />မိန္းကေလးရယ္ <br />တစ္ခါေလးေတြ႕ဖူးတာနဲ႕ေတာင္ <br />ငါ့အိပ္မက္ကို နင္ပိုင္စုိးသြားတယ္ေနာ္... <br />အႀကိမ္းမ်ားစြာသာဆို <br />ငါ့ရဲ႕ တစ္ဘ၀လံုးကိုမ်ား <br />အပိုင္ယူသြားေလမလား... ေနာ္...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-2703490158688090413?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-3174762757205676742007-10-25T21:21:00.000+06:302008-01-10T21:43:51.834+06:30၀မ္းနည္းလို႔မွ <br />တိမ္ေတြကို ေမာ့ၾကည့္မိပါတယ္... <br /><span id="fullpost"><br />မင္းတို႔ႏွစ္ေယာက္နဲ႔မွ ျပန္လာဆံုရတယ္လို႔... <br /><br />စိတ္ညစ္လို႔မွ <br />သူမ်ားေတြလို အရက္ေသာက္မယ္က်န္တုန္းရွိေသးတယ္... <br />ငါ့ခ်စ္သူရဲ႕ခ်စ္သူက ငါ့ကို <br />ရင္လာဖြင့္တာနဲ႔ ႀကံဳရျပန္ေရာ... <br /><br />ရင္ဘတ္ေတြ ေအာင့္လြန္းလို႔ ေဆးခန္းေလးသြားမိပါတယ္... <br />အသည္းကြဲလို႔ ေရာက္လာတဲ့ လူနာက <br />ငါ့ခ်စ္သူရဲ႕ ခ်စ္သူျဖစ္ေနျပန္ေရာ... <br /><br />စိတ္ပင္ပန္းလြန္းလို႔ <br />ကန္ေတာ္ႀကီးက ခုန္တန္းေလးမွာ သြားထိုင္မိပါတယ္... <br />ေရထဲခုန္ခ်ဖို႔ ႀကံတဲ့သူက <br />ဟိုက္............ ငါ့ခ်စ္သူရဲ႕ ခ်စ္သူပါလား... <br /><br />ေတာ္ပါေသးရဲ႕... <br />ငါ့အလွည့္တုန္းက <br />ရက္စက္တာေတြကို <br />ေကာင္မေလးနားမလည္ေသးလို႔...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-317476275720567674?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-10325939961395204402007-10-25T21:16:00.000+06:302008-01-10T21:20:21.504+06:30ငါ့ရဲ႔ ညေနေတြမွာသာ မင္းရွိရင္ <br />ေနညိဳခ်ိန္ဆိုတာ <br />သဘာ၀ထက္လွေနပါလိမ့္မယ္.... <br /><span id="fullpost"><br />စမ္းေရေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ား <br />ေအးလို႔လဲ.. <br />မင္းၿပံဳးလိုက္တဲ့ အၿပံဳးမွာ <br />ငါ့ရင္ထဲေအးခ်မ္းသြားလိုက္တာ <br />စမ္းေရေတြေတာင္ <br />ပူေလာင္ေနသလိုပဲ... <br /><br />ဒါေပမယ့္ ေကာင္မေလးရယ္.. <br />ဘယ္လိုမုန္တိုင္းမ်ဳိးကမ်ား <br />ငါတို႔ရဲ႕ တည္ေဆာက္စ <br />အခ်စ္အိမ္ငယ္ေလးကို <br />ဖ်က္ဆီးရက္လိုက္သလဲ... <br /><br />ငါ့ဘ၀ဆိုတာ...မင္း <br /><br />ငါ့ရင္ခြင္ဆိုတာလည္း...မင္း <br /><br />ငါ့ရဲ႕လမ္း.. <br />ငါ့ရဲ႕အနာဂတ္ေတြက..မင္း.........ဆိုတာကို <br />သိေနလ်က္နဲ႔ <br />ကံၾကမၼာရယ္... <br />ရက္စက္လြန္းလိုက္တာ... <br /><br />ခုေတာ့ ငါ့ဆီမွာ <br />မင္းရဲ႕ အေငြ႔အသက္ဆုိလုိ႔ <br />မင္းနမ္းသြားတဲ့ ငါ့ပါးျပင္က <br />အမာရြတ္ပဲ ရွိေတာ့တယ္....ေကာင္မေလးရယ္<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-1032593996139520440?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-92023540310672485372007-10-25T20:56:00.000+06:302008-01-10T20:58:06.280+06:30ေငးၾကည့္႐ုံနဲ႔ <br />ငါ့ရင္ကိုလာစူးတဲ့ <br />မင္းရဲ႔ဆူး...<br /><span id="fullpost"><br />ႏုတ္ယူဖို႔ခက္တဲ့ <br />အိပ္မက္ေတြမွာ <br />မင္းအၾကည့္က <br />ရွည္လ်ားလြန္းတယ္... <br /><br />အဓိပၸါယ္မဲ့ <br />မိုးတိမ္ေတြကို <br />ေငးမိရင္ေတာင္ <br />ငါ့ေကာင္းကင္ဟာ <br />မင္းျဖစ္ျဖစ္သြားတယ္... <br /><br />႐ႉ႐ႉိက္ဖို႔ေတာင္မ၀တဲ့ <br />ေလညွင္းေလးမွာ <br />မင္းရနံ႔ေလးေတြ <br />လြင့္ေနတဲ့အခါ <br />မိန္းေမာသြားမိတယ္... <br /><br />သတိလက္လြတ္န႔ဲပဲ <br />မင္းမ်က္၀န္းကို <br />ငါနမ္းမိတယ္... <br /><br />မင္းေက်နပ္မယ္ဆို ငါ <br />မုသားကင္းစြာ <br />ေျပာခ်င္ေလရဲ႕ <br />မင္းမ်က္၀န္းကို ငါခ်စ္တယ္...<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-9202354031067248537?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-53985414893428733002007-10-25T20:48:00.000+06:302008-01-10T20:55:08.355+06:30ငါ့ မ်က္၀န္းကို မင္း <br />တည့္တည့္ စိုက္ၾကည့္ရဲလား...<br /><span id="fullpost"><br />မင္းေပးတဲ့ ဒဏ္ရာေတြက ငါ့အတြက္ <br />ပ်ားရည္လို ခ်ဴိၿမိန္ေအာင္ <br />မင္းလုပ္တတ္တယ္... <br /><br />မင္းေပးတဲ့ ရက္စက္ျခင္းေတြမွာ <br />အမာရြက္ မက်န္ေအာင္ <br />စကားလံုးေတြ မင္းေျပာတတ္တယ္... <br /><br />အရာရာတိုင္း ရုန္းမရေအာင္ <br />အၾကည့္မ်ဳိးစံုနဲ႔ <br />ငါ့ကိုမင္း ခ်ည္ေႏွာင္တတ္တယ္... <br /><br />ဒါေပမယ့္ <br />မင္းငါ့ကို ဘာလို႔စိုက္မၾကည့္ရဲတာလဲ... <br /><br />ငါ့မ်က္၀န္းမွာ <br />မင္းအတြက္ အႏြံတာခံကာ <br />ခ်စ္ေနတဲ့ အရိပ္အေယာင္ေတြ <br />ရွိေနပါလ်က္နဲ႔ <br />မင္း မျမင္ႏိုင္တာကို <br />ငါ ခံရအခက္ဆံုးပဲ... <br /><br />အခ်စ္ဆိုတာ ျဖစ္တည္လာၿပီးရင္ <br />ၿမိဳသိပ္ရခက္တယ္ ဆိုတာ <br />မင္းသိရဲ႔လား... မိန္းကေလးရယ္ <br /><br />ငါသိခ်င္တယ္ <br />မင္းဆီမွာ ငါ့အခ်စ္ေတြ <br />ခိုေအာင္းခြင့္ရမယ့္ေန႔ကို.........<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-5398541489342873300?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-12827649724605493872007-10-25T19:27:00.000+06:302008-01-10T20:56:24.655+06:30ငါ့ကို ထားခဲ့ပါ... <br /><br />ေနာက္လွည့္မၾကည့္နဲ႔ေတာ့ မိန္းကေလး။ <br /><br />ဒဏ္ရာေတြကို <br /><br />မင္းထြက္ခြါသြားတဲ့ ေျခသံေလးေတြနဲ႔ အတူ <br /><br />လမ္းခဲြပါရေစ... <br /><span id="fullpost"><br /><br />ငါ့ မ်က္ရည္ေတြက <br /><br />မင္း အနာဂတ္အတြက္ လက္ေဆာင္၊ <br /><br />ငါ့ရင္ခြင္ထက္ မင္းအိပ္စက္ခဲ့တဲ့ <br /><br />ေနရာေတြက <br /><br />ငါ့ အနာဂတ္အတြက္ ေျဖေဆး၊ <br /><br />အခုလက္ရွိ မင္းေပးခဲ့တဲ့ လမ္းခဲြျခင္းကေတာ့ <br /><br />ငါေရာ မင္းအတြက္ပါ <br /><br />ေမ့မရတဲ့ အစိမ္းေရာင္ ေန႔စြဲေလးေပါ့။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-1282764972460549387?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-17126290411773933672007-10-25T12:26:00.000+06:302008-12-09T15:38:18.204+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/RyAxI77PE8I/AAAAAAAAAGA/NCX_PoWppK4/s1600-h/051894.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/RyAxI77PE8I/AAAAAAAAAGA/NCX_PoWppK4/s200/051894.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125150405542482882" /></a><br />ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းဆိုတာ<br />မင္းသိရင္<br /><span id="fullpost"><br />ေအးစက္ေနတဲ့ ငါ့လက္ေလးကို<br />ဆုပ္ကိုင္ထားပါေနာ္...<br /><br />ေႏြးေထြးမႈဆိုတာ<br />မင္းသိရင္<br />တုန္ရီေနတဲ့ ငါ့ႏႈတ္ခမ္းကို<br />ခူးေျခြလွည့္ပါ...<br /><br />ရွင္သန္ျခင္းဆိုတာ<br />မင္းနားလည္ရင္<br />ငါရင္ခုန္တိုင္း မင္းဆိုတာ<br />သိထားပါေနာ္...<br /><br />အနာဂတ္ဆိုတဲ့ အဓိပၸာယ္ကို<br />မင္း ပံုေဖၚတတ္ရင္<br />ငါတို႔ ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕အိမ္ကေလးကို<br />မင္းရင္ခြင္မွာ တည္ေဆာက္ခြင့္ျပဳပါ...ေမ<br /><br />အေ၀းဆံုးကို မင္းလွမ္းၾကည့္တဲ့အခါ<br />ေသဆံုးျခင္းကို မင္းေတြ႕မွာပဲ...<br /><br />ႀကံဳလာမွာပဲ...ခ်စ္သူ<br />ေတြးေၾကာက္ေနဖို႔ထက္<br />ငါတို႔ရဲ႕ လက္ေတြ ခိုင္ၿမဲဖို႔သာ<br />အေရးႀကီးဆံုးပါ...<br /><br />႐ုိးေျမက် ခ်စ္ေနဖုိ႔သာ<br />မင္းရင္မွာ ရွိေနေပးပါေနာ္....<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-1712629041177393367?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1329206473687555397.post-37326567254320375622007-10-25T12:25:00.000+06:302008-12-09T15:38:18.336+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/RyAxnL7PE9I/AAAAAAAAAGI/X5rJnLwxMyk/s1600-h/imagesCAN0WE7S.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://2.bp.blogspot.com/_fUiSULAZEbg/RyAxnL7PE9I/AAAAAAAAAGI/X5rJnLwxMyk/s200/imagesCAN0WE7S.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125150925233525714" /></a><br />ဒဏ္ရာေတြေနတဲ့ တိမ္ <br />မ်က္ရည္ကို မိုးအျဖစ္ရႊာခဲ့တယ္...<br /><span id="fullpost"><br />အသည္းမွာ အနာတရေတြကို <br />ဖာေထးပါလွ်က္နဲ႔ <br />အနာေပၚ တည့္တည့္ ပစ္ခ်တဲ့ <br />မင္းရဲ႕ မိုးႀကိဳး.... <br /><br />ရွည္လ်ားတဲ့ မိုးၿခိမ္းသံေတြမွာ <br />ငါ့ရင္ဟာ အဓိပၸာယ္မဲ့ ကဲြအက္လာတယ္... <br /><br />ဒါေတာင္ အမွတ္မရွိတဲ့ငါ <br />အခါခါ နာက်င္ေနပါလ်က္ <br />မင္း ဆိုတဲ့ ေကာင္းကင္ကို ၾကည့္မိေနတုန္းပဲ... <br /><br />အခ်စ္ကို မိုက္ကန္းေအာင္ <br />ေလထဲမွာ၀ဲလို႔ ေကာင္းကင္ထိ ငါျပန္သန္းခဲ့တယ္... <br /><br />ဒါေပမယ့္ <br />မင္းဆီကို ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္းနဲ႔ <br />ငါမေရာက္ခဲ့ပါဘူး... <br /><br />မုန္တိုင္းေတြနဲ႔ ငါ့ကို ေ၀းေစတယ္... <br /><br />မိုးေရေတြမွာ ငါဟာေမ့ေမ်ာလို႔... <br /><br />မင္း... <br />တစ္ေန႔ေတာ့ ၾကည္လင္လာအံုးမွာပါ ေကာင္းကင္... <br /><br />ဒဏ္ရာေတြေနတဲ့ တိမ္ <br />မရွိေတာ့တဲ့ အခါ....<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1329206473687555397-3732656725432037562?l=mypoembag.myanmarblogs.net' alt='' /></div>သားၿဖိဳးhttp://www.blogger.com/profile/02179112996195358217noreply@blogger.com0